Święto chrześcijan, żydów i... pogan

Święto Zesłania Ducha Świętego, które w tym roku przypada w niedzielę 23 maja, jest związane nie tylko z chrześcijaństwem, ale także z ważnym świętem żydów i ... pogan.

Chrześcijanie obchodzą opisaną w Dziejach Apostolskich pięćdziesiątnicę czyli Zesłanie Ducha Świętego, dokładnie 50 dni po Zmartwychwstaniu.

Reklama

Dzięki zstąpieniu Ducha św. apostołowie mieli zacząć mówić prawdziwymi, ale nieznanymi sobie językami ( ksenolalia) i otrzymać szczególne boże dary (charyzmaty), potrzebne im do głoszenia nowiny o zmartwychwstaniu. Zesłanie Ducha św. jest często uważane za faktyczny początek Kościoła (uznanie zmartwychwstania, oczekiwanie na ponowne przyjście Jezusa i głoszenie tych prawd między Żydami i poganami).

Najważniejsze święto

Mimo powszechnego przekonania o tym, że najważniejszym dla wszystkich chrześcijan świętem jest Wielkanoc, członkowie kościołów nurtu zielonoświątkowego szczególnie obchodzą właśnie dzień Zesłania. Członkowie wspólnot szczególne znaczenie nadają darom pochodzącym od Ducha św. takim jak uzdrawianie czy glosolalia (w przeciwieństwie do ksenolalii wyznawcy używają języków, które nie istnieją), praktykują chrzest dorosłych, a swoje wierzenia opierają wyłącznie na Biblii, odrzucając tradycję. Chrzest w Duchu św. ma być świadomym włączeniem się do wspólnoty, "odrodzeniem się", rozpoczęciem nowego życia zgodnie z zasadami zawartymi w Ewangeliach.

Pogańska pięćdziesiątnica

W Polsce Pięćdziesiątnica jest także nazywana Zielonymi Świątkami.

Zielone Świątki były słowiańskim świętem wiosny, prawdopodobnie związanymi ze świętem Stada. Nasi pogańscy przodkowie, czekając na nadejście lata, ozdabiali zielonymi gałęziami i kwiatami swoje domostwa (co miało zapewnić rodzinom pomyślność), a także rozpalali wielkie ogniska (zwyczaj ten zachował się do dziś na Podhalu). Innym zwyczajem było ścinanie młodych brzóz i ustawianie ich w obejściu w celu odpędzenia demonów.

Pięćdziesiątnica i inne święta

Kilka dni po Zesłaniu Ducha Świętego, a 60 dni po Wielkanocy ma miejsce jedno z najważniejszych świąt rzymskokatolickich czyli Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, zwana potocznie Bożym Ciałem. Święto to nie wywodzi się bezpośrednio z Biblii, zostało bowiem ustanowione w 1317 roku przez papieża Jana XXII. Boże Ciało związane jest z widzeniami bł.Julianny z Mont Cornillon i ma upamiętniać ostatnią wieczerzę.

Korzenie w Szawuot

50 dni po święcie Pesach, upamiętniającym wyjście Żydów z niewoli egipskiej, rozpoczyna się Święto Tygodni ( Hag ha-Szawuot). Szawuot jest świętem upamiętniającym nadanie żydom Tory, a okres pięćdziesięciu dni dzielących oba święta symbolizuje wędrówkę po pustyni i oczyszczanie się z grzechu. Przed przekazaniem narodowi wybranemu Tory, żydzi zobowiązani byli do przestrzegania 7 tzw. "Praw noahicznych" czyli nadanych wszystkim ludziom, którzy przeżyli potop.

Tora zawiera dodatkowo 606 praw, które przestrzegane są wyłącznie przez żydów.

Opowieść o Rut

Szawuot zwane także Świętem Zbiorów ( Hag ha-Kacir), trwa dwa dni w diasporze (poza granicami Izraela). Noc poprzedzająca święto przeznaczona jest na studiowanie Tory. O świcie mieszkańcy Jerozolimy wychodzą ze swoich domów i wędrują do Ściany Zachodniej miasta ( przed zniszczeniem świątyni Szawuot było świętem podczas którego wszyscy Żydzi pielgrzymowali do Jerozolimy, by złożyć w świątyni ofiary z pierwszych zebranych owoców i zbóż).

Najważniejsza opowieść związana ze świętem znajduje się w Księdze Rut, która czytana jest podczas porannego nabożeństwa w synagodze. Rut była moabitką, a więc kobietą nie znającą religii objawionej Mojżeszowi. Jednak zdecydowała się przyjąć dodatkowe nakazy i zakazy zawarte w Torze, i w ten sposób przyłączyć się do narodu wybranego (Rut jest także prababką króla Dawida, ojca słynącego z nieprzeciętnej mądrości króla Salomona).

Święto mleka

W Szawuot żydzi spożywają wyłącznie produkty mleczne. Jedna z interpretacji mówi o tym, że kiedy Bóg nadał żydom Torę, a wraz z nią zasady koszerności, ludzie nie zdążyli przygotować mięs zgodnie z nowymi nakazami. Podczas święta, kiedy nie można już pracować (m.in. gotować), jedli więc tylko "czysty" (hebr. Koszer) nabiał.

Inne wyjaśnienie związane jest z czystością żydów, którym nadano świętą księgę. Mieli być jak niewinne dzieci, które spożywają tylko mleko. Zwyczajem związanym z Szawuot było także przystrajanie synagogi i prywatnych domów zielonymi gałęziami drzew, co miało upamiętniać zazielenienie się góry Synaj na chwilę przed nadaniem Tory.

Dziś Szawuot jest idealnym dniem na bar micwę (uroczystość, podczas której 13-letni chłopiec staje się w świetle żydowskiego prawa dorosłym) oraz śluby.

Celebracja życia

Nie jest przypadkiem, że pod koniec maja świętowali zarówno poganie, jak i żydzi. Poganie cieszyli się z nadchodzącego lata i plonów, których pomyślny wzrost mogli obserwować już późną wiosną. Także Szawuot, w czasach przed zburzeniem świątyni, było silnie związane z pierwszymi plonami, które żydzi zanosili do świątyni.

Katarzyna Pruszkowska

Dowiedz się więcej na temat: święta | tory | żydzi | święto

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje