Potrzeba kontaktu z rówieśnikami

Stopniowo, już na przełomie wieku żłobkowego i przedszkolnego, potrzebny jest dziecku kontakt również z innymi osobami, nie tylko z rodzicami. Dziecko w tym wieku jest już w stanie nawiązać kontakt z szerszym kręgiem ludzi: dalszymi krewnymi, znajomymi rodziców, panią w przedszkolu, a także z innymi dziećmi.

Oczywiście więź z innymi dziećmi jest jeszcze nietrwała i powierzchowna. Stałe obcowanie z tymi samymi dziećmi, na przykład z rodzeństwem, grupą przedszkolną, klasą szkolną, kolegami z drużyny harcerskiej itp. - prowadzi do powstawania więzi trwalszych, choć jeszcze nie bardzo głębokich (jak dzieje się to na przykład w przyjaźni).

Reklama

Jeżeli okres utrzymywania więzi wyłącznie z matką i z ojcem trwa zbyt długo, prowadzi to do nieprawidłowego rozwoju osobowości dziecka i utrudnia mu przystosowanie się do życia. Przecież w życiu musi umieć nawiązywać kontakty z różnymi osobami.

Nasilenie potrzeby obcowania z rówieśnikami następuje w młodszym wieku szkolnym (8-11 lat). Dziecko w tym wieku najchętniej przebywa w grupie rówieśniczej, nawet dość licznej. Natomiast mniej niż dotychczas zależy mu na kontakcie z osobami dorosłymi.

Zadaniem rodziców w tym okresie jest rozumienie potrzeby kontaktu dziecka z kolegami. Rodzice powinni wręcz odczuwać niepokój, jeśli dziecko nie przejawia takiej potrzeby, jeśli nie ma kolegów czy koleżanek i nie pragnie z nimi przebywać, jeśli trzyma się na uboczu i woli być samo. Jest to sygnał, że rozwój społeczny dziecka przebiega nieprawidłowo. Za te nieprawidłowości odpowiedzialne są najczęściej błędy wychowawcze. Aby dziecko mogło zaspokajać potrzebę kontaktu z rówieśnikami, rodzice muszą pozwalać zarówno przychodzić do domu kolegom, jak i pozwalać dziecku odwiedzać kolegów. Muszą także pozwalać na to, aby dziecko uczestniczyło w życiu klasy czy organizacji harcerskiej.

Dowiedz się więcej na temat: rodzice | kontakt | dziecko

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje