~Zastanow sie!Krzyki, placze, obranie sie, " nigdy nie mozna na ciebie liczyc" , "nie kochasz mnie" to takie typowe! Ja tez od mojej tyle razy to slyszalam. To tylko taki szantaz emocjonalny, sposob na wywolanie poczucia winy w Tobie, badz nieugieta, zobaczysz ze przestanie kaprysic gdy zauwazy ze nie przynosi to skutku. Twoja mama jest dorosla, jak sie czuje samotna to niech sobie znajdzie jakis sposob na spedzanie czasu i tyle. Dorosle dzieci powinny mieszac same , mieszkanie w rodzicami jest nieporozumieniem i tyle.
Masz rację! To jest szantaż emocjonalny i tyle! Nie ma to nic wspólnego z "czcij ojca swego i matkę swoją..." Wiem o czym mówię bo jestem własnie w takiej sytuacji. Liczy się tylko "ja": ja jestem chora, ja wymagam opieki, ja potrzebuję ..... mogłabym wymieniać w nieskończoność. To, że ja jestem niewyspana, ja już ledwo chodzę ze zmeczenia, ja juz zapomniałam, że można się usmiechać i cieszyć życiem nie ma żadnego znaczenia. Moim "obowiązkiem" jest wstawać w nocy 5-6 razy bo tego potrzebuje moja mamusia (że rano muszę iść do pracy? a kogo to obchodzi przecież "ja"...). Jest tylko ciut tego co przechodzę w imię obowiązku. 65 lat to nie powód, żeby być "starym" i niech mama zabierze się za siebie! Od leczenia jest lekarz a nie córka! żeby miec przyjaciół trzeba przestać być despotą!

Krzyki, placze, obranie sie, " nigdy nie mozna na ciebie liczyc" , "nie kochasz mnie" to takie typowe! Ja tez od mojej tyle razy to slyszalam. To tylko taki szantaz emocjonalny, sposob na wywolanie poczucia winy w Tobie, badz nieugieta, zobaczysz ze przestanie kaprysic gdy zauwazy ze nie przynosi to skutku. Twoja mama jest dorosla, jak sie czuje samotna to niech sobie znajdzie jakis sposob na spedzanie czasu i tyle. Dorosle dzieci powinny mieszac same , mieszkanie w rodzicami jest nieporozumieniem i tyle.