Zdjęcie

Wg ekspertów, to na ile ulegamy strachowi, zależy od mutacji jednego z naszych genów

/MWMedia

Jak się boimy
W czerwcu 2009 r. dr Bruno Bocanegra i dr Rene Zeelenberg, para uczonych z Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie ustaliła, że uczucie strachu znacząco zmienia w człowieku postrzeganie otoczenia. Strach powoduje bowiem, że wzrasta zdolność identyfikowania zamazanych kształtów, upośledza za to umiejętność dostrzegania drobnych szczególików. Taki stan ma pomóc człowiekowi w natychmiastowym uniknięciu niebezpieczeństwa.

Eksperymentu holenderskich uczonych wykazały, że patrzenie na czyjąś przestraszoną twarz aktywuje w mózgu te same obszary, co strach odczuwany osobiście i wyzwala większą wrażliwość na kontrasty. Ten mechanizm wpływa na ludzi np. podczas oglądania horrorów.

Podobnie jest z wpływem dźwięku na ludzką psychikę. Opublikowane we wrześniu 2009 r. wyniki badań uczonych z uniwersytetu w Tel Awiwie ujawniły, że jeśli zamkniemy oczy w trakcie oglądania filmu, gdzie ścieżkę dźwiękową tworzy muzyka mająca wywołać uczucie przerażenia, to boimy się jeszcze bardziej. Na to, że po zamknięciu oczu silniej odczuwamy strach, wpływa wzrost aktywności ciała migdałowatego, które w mózgu steruje naszymi emocjami.

Strach ma wielkie oczy

Inne ustalenia na temat strachu opublikowało niedawno naukowe czasopismo Nature. Wg wyników badań zespołu dr Joshuy Susskinda z Toronto University, strach jest wyrażany poprzez charakterystyczną mimikę: przerażony człowiek szeroko otwiera oczy i usta, unosi brwi. To stwierdzenie nie jest właściwie niczym nowym, badacze dowodzą jednak, że taki układ części twarzy znacząco zwiększa pracę zmysłów - prowadzi do podwyższenia czujności.

Generalnie, twierdzą eksperci, strach wyczula na wszystko, co dzieje się w naszym otoczeniu. Szeroko otwarte oczy szybciej poruszają się i wykrywają obiekty pojawiające się na obrzeżach pola widzenia. Taki wyraz twarzy wpływa też na zwiększenie pojemności jamy nosowej przez co zmysł węchu jest bardziej efektywny - potwierdziły to wszystko analizy za pomocą rezonansu magnetycznego.

Wyraz twarzy człowieka nie jest więc wyłącznie formą ekspresji tego, co osoba ta odczuwa, ale wpływa realnie na odbiór impulsów przez ludzkie zmysły. Zespół badawczy dr Susskinda zdecydowanie stwierdza, że nie chodzi tu o wpływ hormonów na organizm, ale o fizyczne oddziaływanie mięśni twarzy na podwyższenie percepcji. Reasumując - twarz przestraszonego człowieka zwiększa dostępność informacji o tym, co dzieje się w najbliższym otoczeniu.