a mężczyźni rozładowania seksualnego. Ma to oczywiście związek z niewielką przyjemnością jaką czerpią kobiety z seksu. Mężczyzna natomiast zawsze ma przyjemność z seksu. Nie oznacza to oczywiście że musimy być niewierni, wierność to kwestia wychowania.

"Jak często możemy zmieniać partnera, by nie budzić zdziwienia?"
tak często , jak tylko czujemy potrzebę - to nasze życie , nasza wola i nikomu nic do tego
jak się komuś nie podoba , to niech zajmie się swoim życiem , ewentualnie nauczy się haftować z braku innego zajęcia
i żeby nie było - jestem w stałym związku (małżeńskim , zresztą ) od 12 lat :P

mimo że bardzo tego nie chciałam..może poyslicie, że jestem próżna ale zostawiłam go (choć kochałam) przez to że był impotentem. i uprzedzając głosy oburzenia - owszem, seks nie jest najważniejszy. ale niech się zgłosi ta, która zbudowała udany związek nie uprawiając go WCALE..

dokładnie:) to powinno być indywidualną sprawą każdego człowieka i reszcie nic do tego

nie osądzaj.... bo skąd wiesz jak Ty byś się zachował/ zachowała
Tak naprawde to jest dramat dla dwuch stron

Jestem mężczyzną i szukam miłości i bezpieczeństwa. Jednym słowem - Twoja teoria jest do d...

mam pomysł - nie udawajmy i bądźmy sobą - demonami sexu :)

Niektórzy faceci zasłużyli sobie na to, a dokładniej przyczynili się do tego, żeby np. go zostawić. Zresztą w bardzo prosty i jednoznaczny sposób.
Byłam z nim w związku prawie 5 lat, po 2 latach znajomości zamieszkaliśmy ze sobą. Na początku był prawie wszystko w porządku, po 4 latach "bycia razem", zaczął mnie traktować inaczej, tzn. niezbyt... ciekawie.
Po jakimś czasie doszłam do wniosku, że nie mogę nadal tkwić w czyś takim i z kimś takim. Rzucał w moją stronę mało mądre hasła, zachowywał się niestosownie, nawet poniżał... Myślę, że chyba za bardzo się spouchwalił i przyzwyczaił... Z czasem stawało się to nie do zniesienia. Zastanawiało mnie, dlaczego on się tak zmienił i zmieniał - nie znalazłam żadnej odpowiedzi. Rozmowa z nim, też do niczego nie doprowadziła. Pamiętam jeszcze, jak mój brat dał mi do zrozumienia, że to nie jest człowiek dla mnie...
Nie traktował mnie już, jak powinien mężczyzna - mężczyzna, który kocha swoją kobietę i wiąże z nią swoją przyszłość.
Oczekiwania, jakie miał m.in.: w kwestii seksu, również mnie przerastały i zaskakiwały. No, niestety - stwierdziłam, że z tego nic dobrego nie będzie, skoro przekroczył pewne granice. Nie sądzę, że planował w ten sposób pozbyć się mnie. Myśleliśmy o małżeństwie, rodzinie...
Wydaje mi się, że nie wytrzymał i w najzwyklejszy sposób pokazał swoje prawdziwe oblicze, swoje ekstremalne wady, które były w min stłumione. Dobrze, że jego zachowanie zaskoczyło mnie jeszcze w okresie narzeczeństwa, a nie tak, jak w wielu przypadkach innych kobiet... w małżeństwie, a nawet tuż po ślubie.

no moze przy Tobie kobiety mają niewielką przyjemność ;) :D tylko w takim razie nie wiem komu bardziej współczuć..czy im (bo zawsze mogą Cię przecież wymienić na innego) czy raczej tobie ..;) swoją drogą to kobiety coraz lepiej potrafią oddzielać uczucia od seksu...i pewnie stad się biorą te zmiany-chociaż z drugiej strony myślę ze umiały to juz wcześniej a teraz po prostu już nie musimy udawać cnotek i przez to pokazujemy "prawdziwe oblicze". co by nie mówić to temat durny bo robi się z kobiet biedne istotki które po wielu latach wreszcie zobaczyły inne aspekty życia.