Taniec, który jest kobietą

Początkowo kobiety wykonywały go na cześć władczyni nieba i ziemi - boskiej Izydy. W starożytnym Rzymie był elementem ubarwiającym przyjęcia. W niektórych krajach nadal jest oficjalnie zabroniony. Symbol zmysłowości, uwodzenia i orientalnej tajemnicy. Raks sharki - taniec brzucha.

Nie dla mężczyzn

Reklama

Nasza wędrówka po fascynującym świecie Raks sharki bierze swój początek w delcie Nilu, gdzie przed wiekami i przez wieki kobiety tańcem wielbiły boginię Izydę. Od dawien dawna życie arabskich niewiast toczyło się poza światem ich mężczyzn, dlatego też taniec brzucha był charakterystyczną częścią rytuałów kobiecych. To właśnie kobiety gromadziły się, aby wspólnym tańcem czcić boginię piękna, kobiecości, magii i tajemnicy - Izydę. W zamian za to zyskiwały to, co dać im miało szczęście - płodność, urodę, inteligencję i siłę.

W krajach arabskich taniec brzucha to forma sztuki. Kobiety do dnia dzisiejszego wykonują go na wspólnych spotkaniach, na które mężczyźni nie mają wstępu. Jest to dla nich swoisty rytuał. Pierwszy raz młoda dziewczyna tańczy go, gdy osiągnie dojrzałość płciową, a swój pierwszy taniec wykonuje dla szacownego grona matron. Umiejętność ta przekazywana jest z pokolenia na pokolenie, matki przekazują sekret córkom, a ich córki swoim córkom i tak od wieków... Taniec brzucha towarzyszył kobietom w najważniejszych dla nich chwilach życia, jak ślub czy poród. Tancerki zapraszane do domu rodzącej miały dodać jej sił i otuchy w trakcie porodu, a także dzielić z nią radość z urodzenia dziecka. Dzięki starannie pielęgnowanej tradycji taniec zachował swoją głęboką symbolikę i figury, od pokoleń niezmienne. Raks sharki to nie tylko ruchy, to sposób opowiadania o kobiecości, o radości płynącej z ciała. To historia kobiecości opowiadana bez słów.

Pokusa na przyjęciach

Posuwając się dalej w wędrówce śladami tańca brzucha docieramy do starożytnego Rzymu, gdzie raks sharki utracił swe święte przymioty. W epoce Rzymian tancerki były wykorzystywane jako atrakcja na przyjęciach. Atrakcja była niewątpliwa, bowiem gdzie tylko się pojawiały, wzbudzały zachwyt i uznanie. Gdy nastały czasy chrześcijaństwa, taniec brzucha stał się zakazany, traktowany jako nieczysta forma ruchu, który wodzi "niewinnych" mężczyzn na pokuszenie. Żadne zakazy jednak nie były w stanie powstrzymać kobiet, które ukochały raks sharki. Mimo wszelkich restrykcji, narażając się na poważne kłopoty, spotykały się potajemnie w nocy, by kultywować tradycję.

Symbolika ruchu bioder

Ciało w tańcu brzucha dzieli się na dwie części. Pierwsza, od pępka w dół, związana jest z ziemią. Druga, od pępka w górę, połączona jest z kosmosem. Razem tworzą naturalny pas energetyczny. Okrężne ruchy bioder symbolizują ruch ziemi dookoła Słońca, natomiast kreślone przez tancerkę ósemki to metafora nieskończoności i wieczności. Ręce stanowią swoiste przekaźniki energii pomiędzy ziemią i niebem.

Dowiedz się więcej na temat: ziemie | symbol | Radość | mięśnie | Warszawa | tancerka | ciało | taniec

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje