Drogi Jacku,z przykrością muszę oponfirmować Cię, że jesteś fanatykiem oraz ignorantem.Jesteś fanatykiem, gdyż tłumaczysz poglądy prof. Dzielskiej jej pochodzeniem ( odpowiedź jest w miare prosta: prof. Dzielska jest wnuczką błogosławionej matki Celiny Borzęckiej ). Mniej więcej podobnie załatwiali swoich oponentf3w bolszewicy oraz naziści. Wystarczyło by ich przeciwnik miał dziadka burżuja albo Żyda a odpowiedź już była dla nich prosta. Popieranie lustracji bardzo dobrze o prof. Dzielskiej świadczy. Historycy w gruncie rzeczy niczym innym się od wiekf3w nie zajmują jak lustrowaniem innych ludzi: grzebią w najdziwniejszych archiwach, żeby tylko poznać prawdę.Jesteś też ignorantem. Wbrew temu, co napisałeś, Hypatia and Her Mathematics Deakina nie jest recenzją książki Dzielskiej. Recenzja ukazała się dwa lata pf3źniej i jej zasadniczo pozytywna. Głf3wny zarzut Deakina sprowadza się do tego, że Dzielska nie ma opanowanej terminologii matematycznej jak Deakin, co zapewne jest prawdą. Ale prawdą jest też, że nie mamy ŻADNEGO tekstu matematycznego Hypatii, nawet jednego zdania, więc subtelności w terminologii mogą napędzać wyłącznie spekulacje, co też takiego Hypatia MOGŁA napisać.Warto też tu zaznaczyć, że Deakin pewnie wie coś o matematyce, ale nie jest i nie może być żadnym autorytetem, jeśli idzie o historię starożytną. W przywołanym przez Ciebie artykułe Hypatia and Her Mathematics pisze on m.in. przy okazji przeglądu źrf3deł (a to w tym wypadku sprawa kluczowa): The other sources are to be found in the main in a compilation known as the Patrologiae Graecae . Nazwanie PG kompilacją świadczy o tym, że Deakin tej znanej publikacji nawet nie widział na oczy.Jeśli idzie o jego książkę polecam recenzję z najwyższej pf3łki w TLS (sierpień 2008). W kulturalnej formie sugerują tam, że Deakin nawet nie zrozumiał książki Dzielskiej i powiela opisywane przez nią błędy w mitologizowaniu Hypatii: The various legends surrounding Hypatia have already been successfully analysed in an earlier modern biography, by MariaDzielska (Hypatia of Alexandria, 1995). Deakin shows some awareness of this work, but he does not seem to have understood itsfirst chapter which provides a fascinating overview of the ways in which male authors have built up a literary legend of Hypatia asthe sexy bluestocking, martyred (even more sexily) for her pagan brains. Deakin himself obviously fits neatly into this tradition,though giving more attention to the mathematics than earlier accounts. Krf3tko mf3wiąc, Deakin powiela stare mity, okraszając je tylko większą ilością matematyki.