Kochaliśmy namiętnie Imprimatur

Filolog klasyczny Rita Monaldi oraz muzykolog Francesco Sorti przez dziesięć lat prowadzili badania historyczne w największych archiwach i bibliotekach Europy, by zebrać materiały do niezwykłej powieści, rozpoczynającej siedmiotomowy cykl, którego tytuły tworzą łacińską sentencję: Imprimatur Secretum Veritas Mysterium Unicum... (sekrety można opublikować, ale prawda pozostanie tajemnicą). Dwa ostatnie słowa również pozostają tajemnicą, którą autorzy wyjawią później...

Małgorzata Sucharska, Świat Książki: Pamiętacie kto z was jako pierwszy wpadł na pomysł historii opisanej w "Imprimatur" i w dalszych tomach cyklu?

Reklama

Francesco: Poświęciłem swoją pracę magisterską Atto Melaniemu. Zafascynowany jego życiem pełnym przygód, nosiłem się zawsze z zamiarem uczynienia go bohaterem powieści. Dziennikarstwo odciągnęło mnie jednak potem od tego pomysłu. W końcu gdy poznałem swoją przyszłą żonę, Ritę Monaldi, która w tym czasie także zajmowała się dziennikarstwem, poruszony jej wyobraźnią, sposobem pisania, wróciłem do pomysłu powieści. Zaproponowałem Ricie wspólną pracę. To właśnie Rita wpadła na pomysł tytułu Imprimatur i uczynienia z tego cyklu siedmiu powieści, których tytuły tworzą łacińskie zdanie Imprimatur Secretum Veritas Mysterium Unicum... czyli Sekrety można opublikować, prawda pozostanie tajemnicą. Zostaje jedynie...... (tytuły dwu ostatnich części stanowią zagadkę; czytelnicy sami powinni je rozszyfrować).

Czy tematyka cyklu naturalnie wynikała z waszych zainteresowań z czasów studenckich (studia klasyczne i religioznawstwo oraz muzykologia)? Wybór XVII wieku był oczywisty? Co w nim jest szczególnego?

Rita: Oboje kończyliśmy studia humanistyczne: ja - filologię klasyczną, Francesco - muzykologię. Nie należy jednak sądzić, że sprawy związane z muzyką zależały wyłącznie od Francescca, a te związane z filologią od Rity. Jest trochę na odwrót. To Francesco zapalił się do szczegółów historycznych, a ja chciałam dołożyć do powieści muzykę i płytę kompaktową.

Francesco: Oczywiście, sprawy techniczne są potem kontrolowane przez eksperta, czyli Rita troszczy się o dokładność badań historycznych, a o opis fragmentów muzycznych, których słucha Narrator.

Wiek XVII jest wiekiem wyjątkowym, ponieważ należy jeszcze do starego przedoświeceniowego świata, ale jest jednocześnie epoką bardzo nowoczesną, pełną wolności i fantazji (nawet trochę ekstrawaganckiej), które zanikną już w połowie wieku następnego.

Czy prywatnie jesteście zwolennikami spiskowej teorii wszystkiego, np. że światem rządzi Opus Dei, a wszystkie kryzysy finansowe powodowane są zakulisowymi działaniami Sorosa?

F: Absolutnie nie! Nasze powieści pokazują, że gdzieś w świecie spiski zawiązywano zawsze, na długo przed Opus Dei i Sorosem..... Walka Dobra ze Złem należy do historii świata. Gdyby tak nie było, mieszkalibyśmy w Ziemskim Raju. Jak mówi w Ewangelii Jezus, obecność Zła w świecie ma swoją drugą stronę - pozwala odróżnić ludzi dobrych od złych, tak jak pszenicę odróżnia się od kąkolu nie wtedy, gdy obie rośliny dopiero co wzeszły, ale wtedy, kiedy już się rozwinęły.

W jaki sposób udało wam się aż 10 lat poświęcić gromadzeniu materiałów w europejskich archiwach i bibliotekach? Z czego wtedy żyliście?

R.: Pracowaliśmy wtedy jako dziennikarze. Teraz cały czas poświęcamy pisaniu powieści - dzięki temu jesteśmy dużo szybsi..

W jaki sposób z dziennikarza można stać się pisarzem? Kwestia szczęścia? Zdeterminowania? Genialnego pomysłu na książkę?

F.: My w zasadzie nie jesteśmy dziennikarzami, którzy zostali pisarzami, ale pisarzami z powołania, którzy zaczęli tworzyć, pracując z konieczności jako dziennikarze.

Co przyświecało powstawaniu tego cyklu? Chcieliście zainteresować ludzi historią? Podzielić się odkryciami? Napisać bestseller?

R., F.: Chcieliśmy nauczyć czytelników, by myśleli własnymi głowami i nigdy nie wierzyli pozorom ani temu, co się czyta czy ogląda w telewizji i gazetach. Byliśmy dziennikarzami, dlatego wiemy dobrze, jakim mistyfikacjom podlega rzeczywistość.

Każdy z czytelników jest w stanie, jeśli naprawdę chce, wyrobić sobie własne zdanie, bez naiwnego połykania tego, co widzi w telewizji. Nasze powieści mówią przede wszystkim o rzeczywistości i pozorach: na koniec okazuje się, że nic nie jest tym, na co wyglądało na początku.

Sukces was zaskoczył?

R., F.: Oczywiście! Jako dziennikarze patrzyliśmy bardzo pesymistycznie na ewentualność, że dwoje autorów takich jak my, bez poparcia ani jakiejkolwiek pomocy, może zostać zauważonych w świecie wydawniczym. Nie doceniliśmy odwagi wielu naszych zagranicznych wydawców i potrzeby wielu czytelników, by sięgać po powieści, które, tak jak nasze, są efektem lat ciężkiej pracy.

Jak wam się nie udało zgubić w gąszczu szczegółów, jakie zamieściliście w powieści? Kto i w jaki sposób nad tym czuwał? Czy przy gromadzeniu i sprawdzaniu informacji korzystaliście z pomocy reasercherów?

F.: Wszystko zrobiliśmy sami, dlatego w naszych powieściach nigdy nie ma podziękowań. Podróże po całej Europie w poszukiwaniu materiałów, godziny poświęcone na odcyfrowywanie rękopisów, przepisywanie listów itp. - to tylko nasza praca. Naczelnym kontrolerem wszelkich szczegółów w naszych powieściach jest Rita: ma niezwykłą pamięć i zdumiewającą zdolność do układania wszystkiego aż do najdrobniejszych szczegółów. Robi to także, gdy karmi dzieci i zajmuje się tysiącem innych spraw. Ukończenie SECRETUM kosztowało ją dwa tygodnie 40-stopniowej gorączki.

Dowiedz się więcej na temat: cykl

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje