Macierzyństwo kiedyś i dziś. Czy współczesne matki mają łatwiej?

Siedem lat temu urodziłam dziecko. Pamiętam, jak z zazdrością słuchałam opowieści starszych kobiet o tym, jakimi sieciami wsparcia dysponowały. Domy wielopokoleniowe, pomoc mamy, teściowej, sióstr, kuzynek i sąsiadek. Wokół była masa dzieci w podobnym wieku, więc: "mamo, nudzę się!", padało dużo rzadziej. Trzeba było załatwić sprawy na mieście? Żaden problem, dziecko po prostu podrzucało się babci, siostrze lub sąsiadce. Wsparcie było oczywiste.

Nie znaczy to jednak, że było łatwo. Bycie kobietą niemal równało się z byciem matką. Wybór? Nie, raczej norma społeczna. Obowiązki domowe nie kończyły się nigdy. Pranie wielorazowych pieluch, ręczne mycie naczyń, ograniczony dostęp do produktów ułatwiających pielęgnację dziecka.

O niani czy pomocy domowej nikt nawet nie myślał. Nie tylko ze względów finansowych. Po prostu rolą kobiety było zajmowanie się swoim domem. Wsparcie męża? W większości domów - doraźne. Wyjście na sanki czy wycieczka rowerowa sprowadzały się raczej do weekendowych rytuałów niż codzienności.

Z drugiej strony presja powrotu do aktywności zawodowej była mniejsza, a odpowiedzialność finansową często brał na siebie mężczyzna. Stabilizacja oznaczała bezpieczeństwo, chociaż - nie oszukujmy się - ceną bywała zależność.

Obecnie mamy dostęp do wiedzy, do specjalistów, do grup wsparcia. Bez zastanowienia mówimy, czym jest baby blues, jak rozpoznać depresję poporodową, wiemy, że połóg bywa trudny i że mamy prawo do słabości. Cienie macierzyństwa przestały być tematem tabu. Dlatego gdy się pojawiają, wiemy, że są normalne i lepiej potrafimy im stawić czoła.

Może i większość z nas nie ma pomocy babci, ale dzisiaj wspiera nas technologia: zamiast prać ręcznie, wrzucamy do pralki, zamiast myć naczynia w zlewie, uruchamiamy zmywarkę. Nie ma już znienawidzonych pieluch tetrowych, dysponujemy jednorazowymi pieluszkami.

Jednocześnie czujemy, że powinnyśmy wiedzieć wszystko. O karmieniu, rozszerzaniu diety, rozwoju psychoruchowym, ekologii, ekranach, cukrze, bliskości. Presja bycia "świadomą mamą" potrafi przytłoczyć bardziej niż brak informacji. Dokładnie pamiętam swoją niepewność w trzecim trymestrze. Kompletowałam wyprawkę i bałam się, że wybiorę źle. Każda decyzja wydawała się testem odpowiedzialności, nawet zakup pieluch.

Ale właśnie ta dostępność do wiedzy, sprawiła, że wiedziałam, że powinny być wykonane z certyfikowanych surowców, bez chloru elementarnego, lateksu naturalnego i substancji zapachowych. I oczywiście muszą być przetestowane dermatologicznie. W ten sposób znalazłam pieluszki Bella Happy Baby.

Wszystko dzięki specjalnie zaprojektowanym kanalikom, które rozprowadzają wilgoć w taki sposób, że maluch ma większe poczucie suchości w każdej pozycji. Codzienne funkcjonowanie ułatwił nam też specjalny wskaźnik na froncie pieluszki. Zmiana koloru z żółtego na niebieski sygnalizuje, kiedy należy zmienić pieluszkę, bez konieczności jej odpinania i zaglądania pod nią. To spore ułatwienie w trakcie spaceru czy zabawy.

Zmienił się także model rodziny. Coraz częściej obowiązki domowe przejmują również mężczyźni. W naszym przypadku podzieliliśmy się urlopem rodzicielskim i do dziś widzę, jak silna więź powstała między córką a tatą.

Jeśli tylko mamy taką możliwość, w życiu dziecka powinna być obecna nie tylko mama, ale również tata, a także inne dorosłe osoby, które wzbogacą je o swoje perspektywy patrzenia na świat. Każdy dodatkowy troskliwy i kochający opiekun wnosi nieocenioną wartość.

Obecnie bycie kobietą nie sprowadza się wyłącznie do roli matki. Możemy rozwijać się zawodowo, budować niezależność, decydować o tempie i kształcie naszego życia. Ale z perspektywy siedmiu lat macierzyństwa widzę, że często próbujemy robić wszystko w jednym czasie: być świetną matką, rozwijać karierę, podróżować, nie tracić życia towarzyskiego, wrócić do idealnej sylwetki, spełniać marzenia... Kiedy się nie udaje, pojawia się frustracja. Warto w takim momencie uzmysłowić sobie, że żyjemy wystarczająco długo, żeby wszystko to przeżyć - w swoim czasie.

Nie powiedziałabym, że łatwiej. Mamy inaczej. Ciąży nad nami presja porównań i mierzymy się z poczuciem, że każda decyzja powinna być perfekcyjna. Ale z drugiej strony mamy dostęp do produktów wysokiej jakości, do wiedzy, do narzędzi, które ułatwiają codzienność i sprawiają, że nasze wybory są lepsze.

Często jesteśmy oddalone od domu rodzinnego i przeżywamy macierzyństwo w samotności, to jednak sprawia, że do wychowania dziecka włącza się mężczyzna, dzięki czemu rodzina może być pełniejsza.

Koniec końców wszystkie pokolenia kobiet dążyły do tego samego - być dobrą mamą dla swojego dziecka. I może właśnie w tym tkwi odpowiedź. Czy potrafimy wybrać to, co naprawdę wspiera nas i nasze dzieci, nie oczekując od siebie heroizmu?