Problemy maluchów: futrzany przyjaciel

Nie ulegaj prośbom dziecka jeśli czujesz, że zwierzak w domu to dla ciebie tylko dodatkowy, uciążliwy obowiązek. Pamiętaj, że pies lub kot będzie z wami przez kolejnych kilkanaście lat.

Twoje dziecko bardzo chce mieć kotka lub pieska? Zanim podejmiesz decyzję, rozważ wszystkie za i przeciw?

Reklama

Przede wszystkim nie mów od razu: tak lub nie. Powiedz, że musisz się zastanowić.

Weź pod uwagę warunki w domu i wiek swojego dziecka. Pamiętaj też, że to ty, a nie twoja pociecha zostaniesz opiekunką przygarniętego zwierzaka. Będziesz go karmić, sprzątać po nim i chodzić do weterynarza.

Nawet 10-12-latek nie jest wystarczająco "dorosły", by w pełni odpowiedzialnie zatroszczyć się o czworonoga.

Nie decyduj się na psa, gdy przez cały dzień nikogo nie ma w domu. Nawet jeśli dziecko wraca wcześnie ze szkoły i może wyjść z psem na spacer, lepiej, żeby nie robiło tego samo. Co będzie, gdy inny pies zaatakuje waszego czworonoga?

Albo pupil pociągnie na smyczy dziecko na jezdnię?

Kot wytrzyma dłużej sam w domu, niż pies. Ale dla malucha poniżej 3 lat raczej nie będzie najlepszym przyjacielem.

Dziecko, nawet nieumyślnie, może sprawić kotu ból, a ten "odda", używając pazurów.

Jeśli zdecydujesz się na kota, to wybierz dorosłego (ok. 2-letniego) i dobrze wychowanego.

A potem pozwól, by dziecko i kot ułożyli sobie wzajemne stosunki.

Gdy twoja pociecha pociągnie zwierzaka za ogon, a ten ją podrapie, nie krzycz na kota. Wytłumacz dziecku, że tak nie wolno.

Gdy weźmiesz już czworonoga, wykorzystaj jego obecność do uczenia dziecka odpowiedzialności. Wyznacz obowiązki związane z opieką nad pupilem, np. dbanie, aby zawsze miał czystą wodę w misce.

Dowiedz się więcej na temat: kot | PSY (Park Jae-Sang) | przyjaciel | problemy | dziecko

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje