Reklama

Reklama

Depresja poporodowa u ojca

Zaburzenia depresyjne po porodzie dotyczą nie tylko matek, ale także ojców. Szczególną grupę ryzyka stanowią mężczyźni, którzy po raz pierwszy zostali ojcami.

Mimo że wskazuje się przede wszystkim na przyczyny psychiczne, rodzinne i ogólnie mówiąc społeczne, to istnieją również hipotezy hormonalne. Zmiany hormonalne u ojców w czasie ciąży ich partnerek mają polegać na zmniejszeniu się ilości wydzielanego testosteronu, a więc obniżeniu agresji w imię nawiązania relacji z dzieckiem i opieki nad nim oraz nad matką. W rodzinach, gdzie matki cierpią na depresję poporodową, ryzyko wystąpienia zaburzeń nastroju u mężczyzn jest większe.

Depresja poporodowa u ojców przebiega bardzo podobnie jak u kobiet, choć przyczyny są nieco inne. Mężczyzna, który przez dziewięć miesięcy był na bocznym torze w życiu rodziny musi stawić czoła sytuacji w której dziecko pochłania większość czasu matki i całej rodziny. Sytuacja triady w rodzinie zawsze wprowadza więcej relacji, a więc także konfliktów. Ojcowie często skarżą się na brak zainteresowania ich osobą ze strony partnerek. Dziecko pochłania mnóstwo energii, czasu i miejsca w dotychczasowym diadycznym życiu pary.

Reklama

Mężczyźni pragną relacji z dzieckiem, ale tęsknią także za indywidualną relacją z kobietą. Ponadto mężczyźni, nawet w dzisiejszych wyemancypowanych czasach, mają poczucie, że to oni powinni zapewniać byt swojej rodzinie, a pojawienie się nowego członka klanu niesie ze sobą szereg wydatków. Mężczyźni, w przeciwieństwie do kobiet, rzadko przeżywają depresję w domu, a częściej uciekają w środowisko odmienne od środowiska rodziny, czyli np. w pracę. Depresja poporodowa u mężczyzn jest równie niebezpieczna, jak u kobiet. Ich ogólne funkcjonowanie pogarsza się, w małżeństwie rozpoczynają się konflikty, a dziecko może zacząć kojarzyć się jedynie z przymusem, kłótniami i być obiektem zazdrości o uwagę.

Jak pomóc? Leczenie depresji

W przypadkach cięższej depresji konieczna jest farmakoterapia. Problem pojawia się, gdy matka karmi dziecko piersią, gdyż wraz z mlekiem matka przekazuje dziecku wszystkie substancje, które sama przyswoiła. Tradycyjne leki antydepresyjne są silne i należy uważać na dawki nawet w przypadku dorosłych osób, a tym bardziej dzieci. Z tego względu stosuje się maksymalnie połowę normalnych dawek, a najbezpieczniejszymi lekami okazały się inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny SSRI, które jednak podawane są i tak w najcięższych przypadkach.

Podstawowym orężem w leczeniu depresji poporodowej pozostaje jednak psychoterapia, przede wszystkim indywidualna. Jest bezpieczniejsza od leków, które dodatkowo działają z opóźnieniem, a czasami interwencja potrzebna jest bardzo doraźnie. Psychoterapia może trwać krócej i być remedium tylko na bieżące problemy i aktualny kryzys. Można jednak psychoterapię przedłużyć i poruszyć w niej wątki nie tylko związane bezpośrednio z tematem dziecka i zmian, jakie ono spowodowało.

Psychoterapia psychodynamiczna często odpowiada na potrzeby pacjentki i terapia kontynuowana jest jeszcze po zażegnaniu kryzysu. Istotnymi tematami w psychoterapii depresji poporodowej są relacje z mężem, z matką, oczywiście z dzieckiem oraz potrzeby i pragnienia samej kobiety. W przypadku depresji poporodowej mężczyzn również zalecana jest psychoterapia, a niekiedy terapia par, jeżeli faktycznie małżonkowie w związku upatrują źródło ich problemów. Statystyki leczenia napawają optymizmem - większość terapii kończy się pomyślnie.

zdronet
Dowiedz się więcej na temat: depresja poporodowa

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy