Reklama

Reklama

Dziecko przeklina, używa "brzydkich słów"

Dzieci niestety są mistrzami w powtarzaniu słów, które słyszą w rozmowach dorosłych. Szczególnie lubią przekleństwa, bo zwracają one uwagę. Więc kiedy dzieci od niechcenia powtórzą je w domu, w przedszkolu, szkole czy podczas świątecznego obiadu u dziadków, wywołują spore zamieszanie – szokują albo budzą rozbawienie.

Chętnie więc używają tych soczystych słów, by jak najczęściej zwracać na siebie uwagę wszystkich. (Patrz również "Przezywa"). Pamiętajmy także, że dzieci, a zwłaszcza nastolatki, często uważają, iż przeklinanie jest fajne, i klną, chcąc przypodobać się rówieśnikom. Takie zachowanie to okazja do nauczenia dziecka okazywania szacunku słowami i zachowaniem.

Zdrowe podejście

Wewnętrzny dialog. Niech twój dialog wewnętrzny będzie pozytywny. Powiedz sobie: "To normalne, że zdaniem mojego dziecka im głośniejszych i bardziej irytujących słów użyje, tym większą zwrócę na nie uwagę. Nie podoba mi się to, ale mogę je nauczyć, jak się wyrażać z szacunkiem". 

Empatia. Postaw się na miejscu dziecka i pomyśl: "Mogę zrozumieć, czemu przeklina - z tych samych powodów, co wszyscy. Przyjemnie jest ostentacyjnie rzucić grubym słowem, które wywołuje natychmiastową i emocjonalną reakcję. Mnie chodzi o coś innego niż mojemu dziecku. Chcę, żeby potrafiło używać właściwych, pełnych szacunku słów, zgodnych z zasadami szkoły i innych miejsc, w których bywa". 

Reklama

Nauka. Pamiętaj, że nauka wymaga czasu, cierpliwości i ćwiczeń. Pokaż lub wyjaśnij dziecku, w jaki sposób może otrzymać to, czego chce -uwagę, władzę, kontrolę - używając właściwego języka.

Jak rozwiązać problem

Co robić? Ustal zasady dotyczące słownictwa Powiedz: "Słowa, których użyłeś, «...» i «...» świadczą o braku szacunku i złym wychowaniu. W naszej rodzinie mamy zasadę: szanujemy innych i sami chcemy być szanowani. Więc jakich słów mógłbyś użyć zamiast tych niegrzecznych?". Potem wymyślcie nowe słowa (na przykład "cytrynowiec" na określenie kogoś niemiłego). Dzięki temu dziecko będzie mogło powiedzieć coś, co nie wywoła wojny na słowa, a pomoże mu wyrazić swoje uczucia. 

Wzmacniaj dobre techniki radzenia sobie z trudnościami. Kiedy słyszysz, że ktoś się rozzłości, ale nie przeklina, zwróć na to uwagę dziecka. Powiedz: "Cieszę się, kiedy ludzie są mili i używają miłych słów - tak jak pan Wilson. Nawet kiedy wpadnie w złość, tylko mówi, że się gniewa, i wyjaśnia, co go rozgniewało. W ten sposób może bez przeklinania rozwiązać problem, który go zdenerwował". 

Rozmawiaj o uczuciach. Jeśli twoje dziecko przeklina w gniewie, zaproponuj mu te same słowa zastępcze, których ty używasz. Potem porozmawiajcie o jego uczuciach: naucz dziecko wyrażać gniew w sposób, który nie jest obraźliwy, łagodzić własną złość i znosić frustrację, kiedy coś nie układa się po jego myśli. Wyjaśnij, że wyrażanie radości również jest w porządku, tylko bez wyzwisk i przeklinania. Ucz dziecko, mówiąc na przykład: "Co możemy powiedzieć, kiedy się cieszymy, zamiast używać przekleństw?". (Przykłady: Hura! Wow! Super!). 

Ucz dziecko empatii. Powiedz mu, że słowo, którego użyło, jest obraźliwe i może urazić czyjeś uczucia. Spokojnie i łagodnie zapytaj, jak by się poczuło, słysząc słowa, które ranią jego uczucia; potem wyjaśnij, że najlepiej postępować tak, by innym było miło. Dobre maniery właśnie do tego służą. (Patrz "Złe maniery".) 

Zastosuj zasadę babci w wypadku obraźliwego słownictwa. Kiedy starsze dzieci i nastolatki przeklinają, żeby kogoś urazić, ich zachowanie powinno być uznane za formę agresji. (Patrz "Agresywne zachowania/krzywdzenie innych: bicie, gryzienie, znęcanie się"). Powiedz spokojnie: "Postanowiłeś mnie wyzywać, żeby mnie urazić, a to wbrew naszym zasadom. Odbieram ci przywileje [telefon, urządzenia elektroniczne, czas z przyjaciółmi], dopóki mnie nie przeprosisz. Trzeba powiedzieć osobie, którą obraziłeś, że jest ci przykro i zrobić dla niej coś miłego. Kiedy przeprosisz, odzyskasz przywileje". 

Czego nie robić

Nie płucz mu ust mydłem. Kara za używanie brzydkich słów powoduje tylko ich ukrywanie. Twoje dziecko szybko się nauczy, że może używać obelżywego słownictwa, kiedy nie ma cię w pobliżu i nie słyszysz. Nie zawstydzaj. Zawstydzając dziecko, dajesz mu do zrozumienia, że jest złe, podczas gdy problem polega jedynie na tym, że nauczyło się niewłaściwego zachowania. Zamiast zawstydzać, powiedz mu, że je kochasz, ale nie podoba ci się słowo, którego użyło, oraz że nie chcesz, żeby je powtarzało.

Nie nadawaj brzydkim słowom zbyt wielkiego znaczenia. Jeśli za bardzo się przejmiesz, kiedy twoje dziecko wypróbuje przypadkiem jakieś brzydkie słowo, to słowo może nabrać ogromnej mocy. Nie złość się ani nie denerwuj, kiedy usłyszysz z ust dziecka przekleństwo, i pamiętaj, że jeśli na przekleństwa reagujesz śmiechem - również zyskują moc. 

Jak zapobiegać problemowi

Uważaj, co mówisz. Jeśli nie chcesz, żeby twoje dziecko słyszało i powtarzało nieodpowiednie słowa, najskuteczniej zapobiegniesz temu, dbając o czystość własnego słownictwa. To może być trudniejsze niż się wydaje, ponieważ przeklinanie jest nawykiem, z którego możesz nawet nie zdawać sobie sprawy i bardzo trudno się go wyzbyć. 

Nadzoruj miejsca, gdzie dziecko może usłyszeć przekleństwa. Postaraj się, żeby twój "zespół wychowawczy" uważał na słowa używane w obecności dziecka. Jeśli dziadek przeklina, sprawdź, czy dostosuje się do twojej zasady nieprzeklinania przy dziecku. Nie udostępniaj dziecku mediów przeznaczonych dla dorosłych Programy skierowane do dorosłych nieustannie przesuwają granice wulgarnego języka i przemocy.

Fragment książki: "Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice", wyd. MUZA

Fragment książki

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje