Reklama

Reklama

Macie udany seks? To może go absolutnie zrujnować

Awersja seksualna nazywana jest inaczej wstrętem seksualnym. Kiedy pojawia się związku i jakie są jej następstwa?

Zaburzenie to polega na odczuwaniu wstrętu, niechęci czy lęku do partnera oraz wszelkich kontaktów seksualnych. Nie wynika to jednak z obawy przed brakiem sprawności seksualnej. 

Reklama

Wstręt do partnera, jego ciała, pieszczot, współżycia z nim, a w skrajnych przypadkach do wszelkich bodźców i kontaktów seksualnych, niekoniecznie związanych z osobą partnera powoduje, że taka osoba nie jest zdolna do przeżywania przyjemności, unika współżycia seksualnego i całkowicie eliminuje tą sferę ze swojego życia.

Kobiety częściej narażone

Awersja seksualna występuje zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Jednak znacznie częściej borykają się z tym zaburzeniem kobiety (około 2-3  proc. kobiet). Proporcja płci wynosi 10:1 i jest ona kształtowana przez przyczyny rozwoju wstrętu seksualnego. 

Zaburzenie to najczęściej narasta stopniowo i charakteryzuje się długotrwałym przebiegiem. Zdarzają się jednak przypadki nagłej awersji seksualnej np. gdy osoba dowiaduje się o niewierności i zdradzie ze strony partnera.

Niestety, awersja seksualna jest jednym z najcięższych zaburzeń seksualnych o niepewnym rokowaniu i długotrwałym leczeniu.

Jakie są przyczyny awersji seksualnej?

Awersja seksualna jest zaburzeniem o licznych przyczynach. Do najczęstszych należą:

- zaburzenia relacji między partnerami (pojawiające się negatywne odczucia do partnera; narastające konflikty, często ukrywane i tłumione. Brak komunikacji między partnerami i narastająca niechęć zaczyna się stopniowo przejawiać w braku zainteresowania współżyciem. Kolejne kontakty seksualne stają się przykre, pozbawione przyjemności i prowadzą do całkowitego odrzucenia partnera).

- reakcja na urazowe zachowania partnera (awersja może powstawać nagle, gdy ktoś dowiaduje się o zdradzie, oszustwie czy tzw. drugim życiu partnera lub narasta stopniowo, jako reakcja na styl bycia - m.in. na higienę osobistą partnera).

Jest to jedna z najczęściej bagatelizowanych przez mężczyzn przyczyn. Przykry zapach z ust, stóp czy zapach potu, brudna bielizna mogą stanowić bodziec wyzwalający silną awersję. Osoby zadbane w okresie przedmałżeńskim, po ślubie czują się swobodnie i rezygnują z pewnych zabiegów pielęgnacyjnych doprowadzając często do tak silnej awersji, że jest ona podstawą starań o rozwód).

- rozczarowanie rzeczywistością i codziennością związku (jeżeli partner posiada pewne potrzeby oraz oczekiwania, np. małżeństwo, rodzicielstwo, a z różnych względów nie dochodzi do ich zaspakajania, wówczas dana osoba zostaje obarczona winą za pojawiające się rozczarowanie i frustrację, co może wyzwolić w stosunku do niej wstręt seksualny).

- nieakceptowanie proponowanych form współżycia (często wystarczy by partner jedynie ujawnił inne potrzeby np. seks analny, oralny, grupowy, aby zrodziła się awersja. W innych przypadkach powstaje ona po próbach sprowokowania takich form współżycia czy po ujawnieniu takich doświadczeń z przeszłości. Partner ocenia tego typu potrzeby za dewiacje i odczuwa wstręt oraz lęk przed nimi).

- następstwo długotrwałych zaburzeń seksualnych (może odnosić się zarówno do zaburzeń własnych, jak i partnera. Utrzymujące się dolegliwości - np. u kobiet brak orgazmu, u mężczyzn zbyt szybki wytrysk - prowadzą do zniechęcenia i agresji wobec partnera).

Bagatelizowanie dolegliwości, brak współpracy partnerów, unikanie dialogu i szukania pomocy sprzyja powstawaniu awersji seksualnej jako ostatniego etapu zaburzeń.

- ukryty homoseksualizm (często początkowo nieuświadomione potrzeby homoseksualne czy brak akceptacji własnej seksualności prowadzą do tworzenia niechcianych związków heteroseksualnych, w których podczas współżycia rozwija się niechęć i awersja).

- rygoryzm religijny (zdarza się, że zbyt konserwatywne wychowanie prowadzi do negatywnych postaw wobec ciała, płci czy seksu. Narastająca niechęć może ujawnić się już podczas rozpoczynania współżycia z partnerem).

Wymienione powyżej przyczyny należą do najczęstszych, choć jest ich znacznie więcej, co wynika z subtelnie i podświadomie ukrywanych potrzeb.

Awersja seksualna objawia się...

Podstawowymi objawami awersji seksualnej są lęk i niechęć. Mogą pojawiać się przed lub w trakcie współżycia. Można wyróżnić kilka poziomów tego zaburzenia np. niechęć do osoby partnera, lęk przed bliskością, pieszczotami czy współżyciem z danym partnerem, obawa przed każdą formą kontaktu seksualnego, niechęć do osób tej samej płci co partner.

W bardziej nasilonych przypadkach podstawowym objawom mogą towarzyszyć nudności, wymioty, bóle brzucha, głowy, odczucie duszności czy nawet agresja.
 
Odczucie wstrętu wyzwalane jest przez różne bodźce. Mogą to być wszelkiego rodzaju formy dotyku, bodźce wzrokowe, zapachowe, dla niektórych fantazje erotyczne czy same wyobrażenia o możliwym współżyciu lub osobie partnera.

Nieustanne negatywne odczucia powodują zwiększenie dystansu między partnerami oraz godzą w poczucie męskości czy kobiecości danej osoby. Początkowo partnerzy decydują się na oddzielne spanie, przebywanie w innych pokojach czy nawet przeprowadzkę do innego mieszkania, co prowadzi do rozpadu związku.

Wstręt seksualny jest więc najczęstszym zaburzeniem prowadzącym do rozwodów. Znając charakterystyczne objawy łatwo jest rozpoznać awersję seksualną.


Dowiedz się więcej na temat: seks | awersja seksualna | zaburzenia seksualne

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje