Dostrzegasz takie znaki? To może oznaczać, że przodkowie chcą ci coś przekazać

Przodkowie mogą przekazać nam ogromną wiedzę - dzienniki, notatki, zdjęcia czy pamiętniki to tylko część ich historii. Jednak czy po ich śmierci wciąż można liczyć na osobistą pomoc? Czy zmarli mogą się z nami komunikować? Może to tylko nadzieja wywołana tęsknotą za ukochanymi, a może faktycznie to działa? Jak na tę kwestię patrzą psychologowie? Co myślały o tym dawne pokolenia? Tłumaczymy, jak przodkowie mogą się z nami komunikować i jakie sygnały najczęściej świadczą o ich obecności.

Najczęściej wynika to z naszej natury. Człowiek ma potrzebę nadawania sensu stracie, cierpieniu oraz przypadkowym zdarzeniom. Niemalże niezmiennie działa to od setek lat. Słowianie również wierzyli, że zmarli mogą się z nimi kontaktować. Podczas "Dziadów" wystawiali jedzenie za drzwi czy też zapalali świece, aby ich bliscy byli w stanie ich znaleźć i odwiedzić.

Mechanizm pozostał taki sam, jedynie nieco zmieniliśmy sposób postrzegania kontaktu ze zmarłymi. Zgodnie z założeniem psychologicznym w momentach żałoby nasz mózg szuka wzorców i znaczeń, co sprzyja interpretowaniu różnych doświadczeń jako sposobu komunikacji z tymi, którzy odeszli. Oczywiście można to interpretować w sposób naukowy lub duchowy. Niektóre znaki są trudne do wytłumaczenia, co rodzi wiele pytań, także wśród niektórych psychologów.

Przodkowie mają nam wysyłać rozmaite znaki, często sposób ich komunikacji jest mocno powiązany z tym, jacy byli za życia. Zazwyczaj zjawiska te mają charakter jednorazowy i mogą występować w różnych okresach po stracie bliskich. Czasami dotyczą osób, które ledwie znaliśmy, co również budzi wiele pytań. Jakie znaki najczęściej wysyłają zmarli? Zazwyczaj są to:

1. Wyczuwanie obecności - jest to niemal fizyczne wrażenie, że zmarły znajduje się w pobliżu. Osoby, które tego doświadczyły, twierdziły, że doznanie to jest niemal namacalne, a do tego można dokładnie poczuć, kiedy przodek przychodzi i odchodzi, a także jakie emocje nim targają.
2. Komunikacja werbalna - jest to głos zmarłego, który może dochodzić z zewnątrz, tak jakby mówił z drugiego pokoju, lub może być słyszany w głowie. Wiadomości są zazwyczaj krótkie i konkretne; mogą to być słowa pocieszenia lub ostrzeżenia przed niebezpieczeństwem.
3. Kontakt dotykowy - można odczuwać fizyczne interakcje, takie jak głaskanie po włosach, złapanie za rękę czy też lekkie szturchnięcie. Często towarzyszy temu także uczucie obecności przodka w pobliżu.
4. Znaki zapachowe - najczęściej jest to aromat, który kojarzy się ze zmarłym, np. perfumy. Zapach pojawia się nagle i w miejscu, w którym nie powinno go być, gdyż nigdzie nie ma źródła, z którego mogłaby pochodzić taka woń.
5. Znaki wizualne - mogą one przybierać różne formy. Zazwyczaj jest to widzenie częściowe lub mgliste. W takim przypadku postacie mogą ukazywać się jako jasne światło, mgła lub widoczna może być tylko sama twarz bądź górna część ciała. Rzadziej występuje pełne ukazanie się zmarłego, który wygląda jak żywa osoba.
6. Komunikacja za pomocą technologii - przodkowie wykorzystują urządzenia elektryczne do przekazania wiadomości. Może to być dzwonek telefonu i rozmowa ze zmarłym, ale także komunikaty pozostawione na automatycznych sekretarkach, radiach, telewizorach czy komputerach.
7. Oddziaływanie na przedmioty - może to być włączanie i wyłączanie świateł lub urządzeń elektrycznych, przesuwanie zdjęć lub innych przedmiotów czy też pojawianie się kul światła poruszających się po domu.
8. Symbole oraz znaki od natury - najczęściej jest to pojawienie się zwierząt, np. ptaków lub motyli, które coś znaczyły dla zmarłego. Stworzenia te zachowują się w nietypowy sposób m.in. siadają na ramieniu.

Znaki wysyłane przez przodków mogą się bardzo różnić, najczęściej mają one przekazać pocieszenie po stracie, ale czasami mogą być także ostrzeżeniem. Niemniej nie wyróżniono sposobu ich odczytywania - samodzielnie należy zrozumieć, co zmarły chciał przekazać, gdyż osoba, do której się zwraca, jest dla niego istotna i często tylko ona potrafi dostrzec schemat w tym komunikacie.

Jedną z najczęstszych form komunikacji przodków z żyjącymi są sny. Ma to również związek z licznymi przekonaniami dotyczącymi tego stanu, chociażby godziną duchów (między 3:00 a 4:00) - wierzy się, że to właśnie wtedy granica między światami się zaciera, a co za tym idzie, zmarli mogą znacznie łatwiej skomunikować się z żyjącymi potomkami np. córką czy wnuczkiem.

Z punktu widzenia nauki sny o zmarłych są naturalnym elementem procesu żałoby i pracy pamięci emocjonalnej. W ujęciu duchowym są interpretowane jako wizyty lub przekazy. Sen, w którym pojawia się przodek, jest najczęściej niezwykle realistyczny i uporządkowany. Można go nawet nazwać "żywym", przy czym zapada w pamięć na długie lata, podczas gdy zwykłe sny wielu z nas bardzo szybko zapomina. Podczas takiej rozmowy przodkowie często przekazują ważne informacje - jednak niekoniecznie w sposób werbalny; mogą to być obrazy lub też inne znaki, które mają nas na coś naprowadzić.

Przodkowie mogą się także pojawić podczas zasypiania lub budzenia, kontakt jest wtedy mocno bezpośredni.

Wielu z nas zastanawia się, czy kontakt ze zmarłymi to jedynie wytwór wyobraźni. Hiszpański psycholog Joaquín Cámara wskazuje na sytuacje, które trudno jest wytłumaczyć - w tym to, że zmarli nie zawsze kontaktują się z najbliższymi krewnymi. To ważne, ponieważ z perspektywy psychologii to osoby najbliższe są najbardziej narażone na halucynacje wywołane stresem i tęsknotą. Fakt, że znaki otrzymują osoby dalsze, trudniej wyjaśnić samym stanem emocjonalnym.

Poza tym komunikaty mają zazwyczaj charakter jednorazowy. Gdyby były one jedynie wynikiem lęku czy głębokiego bólu, powinny powtarzać się niemal przy każdym kryzysie emocjonalnym. Tymczasem wiele z tych doświadczeń ma miejsce miesiące, a nawet lata po stracie. Nie mają one więc bezpośredniego związku ze stanem psychicznym zaraz po śmierci bliskiego.

Jedna z trudno wytłumaczalnych sytuacji następuje, gdy wiadomość dociera do nas, zanim jeszcze dowiemy się o odejściu bliskiej osoby. Poza tym znana wizjonerka Aida Kosojan-Przybysz zwraca uwagę na jeszcze inny rodzaj rodzinnych "przypadków", których nie sposób zignorować - mowa o symbolicznych datach urodzin nowych członków rodziny, które pokrywają się z datami śmierci przodków.

W świecie nauki głosy na temat kontaktu z przodkami bywają podzielone, choć zdecydowana większość badaczy skłania się ku racjonalnym wyjaśnieniom. Psychologia akademicka nie potwierdza realnego, fizycznego kontaktu ze zmarłymi, jednak uznaje subiektywne doświadczenia ich obecności za zjawisko powszechne.

Z perspektywy terapeutycznej odczuwanie bliskości osoby, która odeszła, jest często uznawane za zdrowy element żałoby. Pomaga to domknąć proces pożegnania i daje emocjonalne ukojenie. Jednak naukowcy zaznaczają, że większość tych doznań wynika z mechanizmów obronnych naszego umysłu, takich jak projekcja czy pareidolia (dostrzeganie znanych wzorców w przypadkowych bodźcach).

Na tym tle wyróżniają się badania niektórych specjalistów, takich jak wspomniany hiszpański psycholog Joaquín Cámara. Choć wywodzi się on ze środowiska terapeutycznego, w swojej pracy łączy psychologię z duchowością, sugerując, że niektórych doświadczeń - ze względu na ich specyfikę i czas wystąpienia - nie da się w pełni wyjaśnić tylko pracą mózgu.

Poza tym psychologowie, którzy dopuszczają realny kontakt z przodkami to m.in. Carl Gustav Jung, William James czy też Elisabeth Kübler-Ross. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, że pracowali oni "na granicy", a ich publikacje często nie są uznawane za kanoniczne przez środowisko akademickie.

Przede wszystkim są to wszelkie sytuacje, które wywołują lęk lub poczucie kontroli z zewnątrz, wtedy też interpretacja zjawisk przestaje pomagać, a zaczyna realnie szkodzić. Poza tym warto także odpuścić, kiedy komunikację z przodkami skłania do podejmowania ryzykownych decyzji życiowych lub zastępuje profesjonalne wsparcie psychologiczne, którego dana osoba potrzebuje.

W zdrowym procesie żałoby poczucie obecności bliskich powinno przynosić ukojenie i pomagać w akceptacji straty, gdy zamienia się ono w przymus odczytywania ukrytych nakazów, może prowadzić do utraty własnej sprawczości.

Zobacz, co mówią gwiazdy. Dowiedz się, jakie energie sprzyjają ci w miłości, pracy i finansach. Sprawdź, co możesz zrobić, by w pełni wykorzystać potencjał swojego znaku zodiaku na kobieta.interia.pl