Robert Bernatowicz o wędrówce dusz
W rozmowie w Polsacie Robert Bernatowicz opowiada Katarzynie Zdanowicz o swoim przekonaniu, że ludzie są nieśmiertelni i wielokrotnie się odradzają. Przytacza historie listów i spotkań, mówi o wpływie duchowości na relacje i politykę, a także odnosi się do głośnego tytułu wywiadu sugerującego jego chorobę psychiczną.
Reinkarnacja i wędrówka dusz
Robert Bernatowicz od początku rozmowy podkreśla, że wierzy w reinkarnację i "wędrówkę dusz". Opowiada historię swojego przyjaciela, świadka Jehowy, z którym spotkał się na kawie w promenadzie obok Polsatu. Przyjaciel, mający według Bernatowicza 19 lat podczas pierwszej podróży do Rzymu, miał w dwa tygodnie nauczyć się włoskiego, wysiąść z samolotu, wskazać rodzicom drogę i dom z balkonem jako "swój" z poprzedniego życia. Na miejscu okazało się, że mieszkał tam mężczyzna, który zmarł dwa lata przed jego urodzeniem. Bernatowicz mówi, że takie historie utwierdzają go w przekonaniu o reinkarnacji i twierdzi: "oni muszą wiedzieć o reinkarnacji", odnosząc się także do Kościoła katolickiego. Powołuje się na profesora Manuela Sans Segarrę, autora książki "Świadomość i nadświadomość, umysł nadświadomy". Według jego relacji, książka ta miała trafić do papieża Franciszka, który zaprosił Segarrę na audiencję, pochwalił publikację i miał powiedzieć: "doktorze, niech Pan robi to, co Pan robi, bo to jest dobre".
Relacje i zbiegi okoliczności
W dalszej części wywiadu Bernatowicz przytacza kolejne historie, które - jak mówi - pokazują "wędrówkę dusz" i brak przypadków. Opowiada o ojcu dziewczynki, która według niego pamięta poprzednie życie, łącznie z nazwiskiem, nazwą ulicy i imieniem brata. Mówi, że jest z tą rodziną w kontakcie, a do papieża napisał list z propozycją, by Watykan zbadał podobne przypadki. Odwołuje się też do książek Michaela Newtona o regresji hipnotycznej i twierdzi, że w hipnozie "nie kłamiesz", a opisywane tam sceny są faktami. Zdanowicz pyta o "energie" i intuicję w relacjach, na co Bernatowicz odpowiada, że życie jest "teatrem", a ludzie wchodzą na scenę z określonymi "kartami do gry" i spotkaniami zapisanymi "w gwiazdach". Wspomina o "naradzie" przed zejściem na ziemię, znanej mu z książek Newtona i relacji słuchaczy, podczas której dusza ma wybierać rodziców i kluczowe doświadczenia. Przytacza też listy z historiami nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności: chłopca, który jako jedenastolatek wskazał dom "przyszłej żony", czy Polaka myjącego okna w Chicago, który po upadku myjki trafił do mieszkania brata od dawna rozdzielonego przez wojnę.
Związki i rozwój duchowy
Rozmowa przechodzi na temat relacji i związków. Zdanowicz pyta, czy toksyczny związek można tłumaczyć "karmą" do przepracowania. Bernatowicz odpowiada, że nie daje prostych wskazówek typu "rozstawać się" albo "trwać za wszelką cenę", ale uważa, że jeśli związek działa bardzo destrukcyjnie, to nie ma sensu go kontynuować. Jednocześnie podkreśla, że małżeństwo jest dla niego "Himalajami próby" i "niesamowitym doświadczeniem duchowym", bo wymaga kompromisów i dopasowania. Mówi też, że życie w samotności może być trudnym, ale także ważnym doświadczeniem. Twierdzi, że "nie ma nieudanych związków, tylko trudne" i każdy z nich czegoś uczy. Podkreśla, że szczęśliwy związek jest możliwy tylko wtedy, gdy każda z osób odnajdzie szczęście w sobie: "Nigdy druga osoba nie da ci szczęścia". Według niego ludzie skupieni wyłącznie na przyjemności, kolejnych partnerach i przedmiotach gubią moralność i wymiar duchowy życia.
Hejt i dalsze plany
Pod koniec rozmowy Zdanowicz pyta o cenę, jaką Bernatowicz płaci za swoją działalność i o hejt, w tym o głośny tytuł wywiadu Dawida Żurnalisty z Maciejem Kaweckim "Robert Bernatowicz może być chory psychicznie". Gość Polsatu relacjonuje, że w tym materiale padło pytanie, czy może być chory psychicznie, a odpowiedź brzmiała: "tak, może być". Uważa ten tytuł za "kompromitujący" i "beznadziejny", ale nie domagał się jego zmiany ani nie zdecydował się na kroki prawne. Jak mówi, komentarze internautów odebrały ten zabieg bardzo krytycznie, a on sam uznał, że tytuł bardziej szkodzi autorom niż jemu. Równocześnie opowiada o swoich planach: kończy książkę "Powrót do gwiazd", zapowiada kolejne publikacje i scenariusze filmowe, a także chce dotrzeć z przekazem poza Polskę, na wzór profesora Segarry, którego podcasty są tłumaczone na różne języki. Mówi o wielu listach od widzów i nazywa siebie "lekarzem dusz", podkreślając, że jego celem jest uświadamiać ludziom, iż "nie umierają" i że - według niego - istnieje nieśmiertelność oraz wędrówka dusz.








