To ukryta perełka Bałtyku. Miejsce bez tłumów, które musisz odkryć w majówkę

Niewielka wieś Smołdziński Las, której nazwa brzmi jak z baśniowej krainy, to jedno z tych miejsc, w których czas się zatrzymał. Brak dużych hoteli, ograniczona infrastruktura i bliskość natury sprawiają, że docierają tu głównie świadomi podróżnicy, którzy bardziej niż kręconego ziemniaka na patyku i rundki cymbergaja, cenią sobie ciszę i naturę.

Kilka kilometrów dalej znajduje się Czołpino, uznawane za punkt startowy do jednych z najpiękniejszych tras pieszych nad Bałtykiem. To właśnie tu zaczyna się kontakt z dziką przyrodą, lasami, wydmami i niemal pustymi plażami.

Dlaczego nie ma tu tłumów? Dojazd jest mniej oczywisty niż do popularnych kurortów - możemy dojechać tu albo autobusami ze Słupska, albo prywatnymi samochodami. Niektórych może też zniechęcać dojście do plaży, gdyż wymaga ono spaceru przez las lub wydmy. Dla wielu to przeszkoda, ale dla innych największa zaleta.

Dla kogo, prócz osób kochających aktywność fizyczną i wędrówki, jest to miejsce z dala od głośnych promenad i diabelskich młynów?

Jednym z najbardziej charakterystycznych punktów regionu jest Latarnia Morska w Czołpinie. Położona wśród lasów oferuje spektakularny widok na morze, jeziora i ruchome wydmy. Została zbudowana w 1875 roku i do dziś pełni funkcję nawigacyjną. Jej światło widoczne jest z odległości nawet około 20 mil morskich, co czyni ją jedną z ważniejszych latarni na środkowym wybrzeżu. Aby do niej dotrzeć, trzeba przejść około 1,5 km przez las, nie ma tu bezpośredniego dojazdu i to sprawia, że miejsce zachowało swój kameralny charakter.

Latarnia stoi na wysokiej wydmie, dzięki czemu nie jest szczególnie wysoka (ok. 25 m), ale i tak oferuje rozległą panoramę, nieco podobną do tej, którą możemy cieszyć się w Latarni Stilo. I podobnie jak ona, nie znajduje się w ani porcie, ani mieście, a jest całkowicie "zanurzona" w naturze.

Tuż obok latarni znajduje się Wydma Czołpińska, mniej znana niż słynne wydmy w Łebie, ale równie imponująca. Jej surowy krajobraz przypomina pustynię, a zmieniające się pod wpływem wiatru kształty sprawiają, że każdy spacer wygląda inaczej. To tu dzieje się prawdziwa naturalna magia.

Brak infrastruktury turystycznej i konieczność dojścia pieszo skutecznie ograniczają liczbę odwiedzających, to klucz do sukcesu, jakim jest brak tłumów w tym miejscu nad Bałtykiem. 

Będąc w okolicy niedaleko mamy także nad Jezioro Łebsko, a tam położona jest wieś Kluki. To miejsce wyjątkowe nie tylko przyrodniczo, ale i kulturowo, gdzie czas zatrzymał się w miejscu i nie do końca jest to przenośnia. Znajduje się tu skansen prezentujący życie dawnych Słowińców, wyjątkowej grupy etnicznej zamieszkującej te tereny.

To miejsce działa na wyobraźnię. Zamiast tłumów i komercji oferuje autentyczność i ciszę. Wielu turystów omija je, skupiając się na plażach, przez co Kluki pozostają jedną z najlepiej zachowanych tajemnic regionu.

Znajdziemy tu chaty budowane z drewna i gliny, często bez fundamentów, gdyż wilgotny teren nie sprzyjał trwałym konstrukcjom. Wiele domów ma charakterystyczne czarne ściany. To efekt impregnacji smołą chroniącą przed wilgocią i wiatrem. Do dziś organizowane są tu wydarzenia folklorystyczne, podczas których można zobaczyć dawne rzemiosła, wypiek chleba czy tradycyjne stroje.

Mówiąc o Klukach, możemy odbyć spacer nie nad morze, a nad jezioro. Jezioro Łebsko i Jezioro Gardno to dwa ogromne jeziora przybrzeżne, oddzielone od morza pasem wydm. Są rajem dla ornitologów i miłośników natury. Można tu spotkać rzadkie gatunki ptaków oraz podziwiać niemal nienaruszone ekosystemy.

Szczególnie warte uwagi są punkty widokowe wokół jezior, które oferują rozległe panoramy bez tłumów i hałasu. To miejsca, gdzie można naprawdę usłyszeć ciszę. Ich dzikość i ograniczony dostęp sprawiają, że nie są popularnym celem masowej turystyki.

W okolicy znajduje się także wzniesienie Rowokół. To jeden z najlepszych naturalnych punktów widokowych w regionie. Z jego szczytu rozciąga się panorama na jeziora, lasy i Bałtyk. Co ciekawe, ma również znaczenie historyczne i duchowe. Dawniej było miejscem kultu i jest określane jako "święta góra Słowińców". 

Nieco mniej znana, ale równie interesująca jest wieża widokowa Gardnieńskie Lęgi. To idealne miejsce do obserwacji ptaków i podziwiania podmokłych terenów.

Brak łatwego dojazdu i konieczność pieszych wędrówek sprawiają, że trafiają tu głównie pasjonaci.

Sekret tych wszystkich miejsc tkwi w ich naturalności. Brak rozbudowanej infrastruktury, ograniczenia wynikające z ochrony przyrody oraz konieczność pokonania kilku kilometrów pieszo, skutecznie odstraszają masową turystykę. To właśnie dzięki temu region zachował swój unikalny charakter - dziki, autentyczny i spokojny.

Jednocześnie wokół tych miejsc rozwija się coraz bardziej baza noclegowa, ale także specyficzna dla tego obszaru. Nie znajdziemy tu dużych hoteli. To zazwyczaj "domki z duszą" do wynajęcia, które również zapewniają niezwykłą atmosferę i wpisują się w klimat tego miejsca.

Nie znajdziemy tu molochów "all inclusive", a raczej drewniane nadmorskie domki przy polach, na których lubią przesiadywać żurawie, gdzie nie ma zapewnionego śniadania, czy kolacji, ale czeka na nas miejsce do grillowania i dobrze wyposażona kuchnia, w której rano śmiało można usmażyć naleśniki lub przygotować owsiankę i zjeść ją z widokiem na las.

Zainspiruj się i zaplanuj swoją kolejną podróż. Nawet krótką, ale pełną wrażeń. Odkryj miejsca, które zachwycają klimatem, smakiem i spokojem, jakiego na co dzień brakuje. Więcej na kobieta.interia.pl