Czereśnie w tym sezonie bez robaków. Ten majowy zabieg ratuje owoce przed larwami

Za obecność robaków w czereśni najczęściej odpowiada nasionnica trześniówka, czyli Rhagoletis cerasi. To niewielka muchówka o długości około 4-5 mm, z ciemnym ciałem, żółtawą tarczką na tułowiu i przezroczystymi skrzydłami. Największe szkody powodują jednak nie dorosłe owady, lecz ich larwy. Samice składają jaja w rozwijających się owocach, a po wylęgu biała, beznoga larwa wgryza się w miąższ i żeruje zwykle w pobliżu pestki.

Problem zaczyna się bardzo wcześnie. Larwy, które żerowały w czereśniach w poprzednim sezonie, trafiają do gleby pod koroną drzewa i tam zimują w postaci bobówek. Wiosną, gdy ziemia się ogrzewa, szkodnik kończy rozwój i przygotowuje się do wylotu jako dorosła muchówka. Dlatego źródło zagrożenia często znajduje się nie na gałęziach, lecz w wierzchniej warstwie gleby, zwłaszcza tam, gdzie wcześniej zalegały opadłe, robaczywe owoce.

Kluczowy jest maj, bo właśnie wtedy rozpoczyna się największa aktywność nasionnicy. Dokładny termin zależy od pogody, temperatury gleby i odmiany czereśni, ale największe ryzyko zwykle przypada na drugą połowę miesiąca. Bardziej narażone są odmiany średnio późne i późne, ponieważ ich owoce dojrzewają w momencie, gdy populacja szkodnika osiąga swoje maksimum. Porażona czereśnia może długo wyglądać zdrowo, a dopiero po jej przekrojeniu widać białawą larwę, rozmiękczony miąższ i brunatnienie w okolicy pestki.

Najważniejszy majowy zabieg polega na fizycznym odcięciu drogi nasionnicy z gleby do owoców. Pod koroną czereśni należy rozłożyć agrowłókninę lub inny materiał, który utrudni wylot dorosłych muchówek zimujących w ziemi. Okrycie powinno obejmować cały obszar pod drzewem, najlepiej w zasięgu korony i miejsc, gdzie w poprzednim sezonie opadały owoce, ponieważ właśnie tam koncentrują się bobówki. Materiał należy dobrze dociążyć przy krawędziach, aby owady nie mogły wydostać się bokiem, a samo przykrycie utrzymać co najmniej do końca czerwca, gdy aktywność szkodnika stopniowo maleje.

Drugim elementem działań są metody ograniczające liczebność dorosłych osobników. W maju przy czereśniach wywiesza się żółte tablice lepowe, które pozwalają wychwycić moment pojawienia się nasionnicy, ocenić skalę zagrożenia i wstępnie zredukować jej populację. Najlepiej umieścić je po słonecznej stronie korony, na wysokości owocujących gałęzi, a następnie kontrolować co kilka dni.

Gdy obserwacje wskazują na wyraźną obecność szkodnika, warto sięgnąć po wywar z piołunu, który działa odstraszająco na dorosłe muchówki i utrudnia im składanie jaj. Do jego przygotowania potrzebny jest około 1 kg świeżego ziela lub 100 g suszu oraz 2 litry wody. Surowiec należy zalać wodą i pozostawić na noc, następnie gotować przez około godzinę, przecedzić i rozcieńczyć do objętości mniej więcej 10 litrów. Oprysk, wykonywany co 7-10 dni, powinien dokładnie pokryć całą koronę drzewa, zwłaszcza młode owoce i liście. Najlepiej przeprowadzać go wieczorem, gdy nie ma już intensywnego oblotu owadów zapylających. Podobne działanie wykazują także opryski przygotowane na bazie czosnku lub wrotyczu, które można stosować zamiennie w tym samym czasie.