Królował na stołach arystokracji. Dziś nadal podchodzimy do niego z rezerwą

Pieprz, niezależnie od odmiany, przez stulecia należał do najdroższych przypraw świata. Dostęp do niego był symbolem luksusu oraz wysokiego statusu. Za ojczyznę białego pieprzu uznawane są Indie. W czasach kolonialnych sprowadzano go do Europy, gdzie trafiał na stoły arystokracji i do kuchni królewskich. Zdarzało się, że jego ziarna służyły nawet jako środek płatniczy. Grzechem byłoby dziś nie skorzystać z tego potencjału, kiedy przyprawę można nabyć bez zaciągania kredytu.

Choć może wydawać się to nieco zaskakujące, biały i czarny pieprz pochodzą z tej samej rośliny. Różnica tkwi w momencie zbioru i sposobie późniejszej obróbki. Czarny pieprz, bez którego większość z nas nie wyobraża sobie codziennego przygotowywania posiłków, powstaje w niedojrzałych owoców, suszonych razem ze skórką. Z kolei biały pieprz wytwarzany jest z dojrzałych jagód. Po zbiorze są moczone w wodzie, w wyniku czego usunięta zostaje zewnętrzna osłonka.

W smaku biały pieprz jest łagodniejszy. Ma charakterystyczną, lekko ziemistą nutę, pozbawioną goryczki i wyraźnej pikanterii czarnego pieprzu. Dzięki temu nie dominuje potraw i nie zmienia ich koloru, co ma znaczenie zwłaszcza w daniach o jasnej barwie, np. zupach z białych warzyw i śmietanowych sosach.

Jakie właściwości ma biały pieprz? Podobnie jak czarny zawiera piperynę - związek odpowiedzialny za ostry smak i prozdrowotne działanie. Wspiera trawienie i pobudza wydzielanie soków żołądkowych. Zaleca się uwzględniać go podczas obfitych uczt. Jego obecność w daniach pomoże zniwelować uczucie ciężkości po posiłku, z którym borykamy się, gdy nie możemy odmówić sobie dokładki.

Umiarkowane, ale regularne stosowanie białego pieprzu może mieć korzystny wpływ na metabolizm i poprawiać przyswajanie części składników odżywczych. Przypisuje mu się także lekkie działanie antybakteryjne oraz wspomagające krążenie. Trzeba jednak pamiętać, że szczypta białego pieprzu dodawana do posiłku nie jest w stanie zastąpić zdrowej, odpowiednio zbilansowanej diety. Nie można więc uznawać go za cudowne remedium na dolegliwości.

Najlepiej sprawdza się w daniach, w których zależy nam na delikatnym, ale jednocześnie pełnym charakteru smaku. Doskonale pasuje do sosów na bazie śmietany i masła, a także beszamelu. Warto dodawać biały pierz do kremowych zup, risotto i purée z ziemniaków, selera albo pasternaku.

Przyprawa świetnie komponuje się z drobiem, cielęciną, rybami i owocami morza. Tworzy bardzo ciekawe zestawienia smakowe z jajkami i twarogiem. W tych daniach biały pieprz podkreśla smak, ale nie tłumi innych składników.

Szukasz sprawdzonych sposobów na łatwiejsze i przyjemniejsze życie? Sprawdź nasze praktyczne porady, które pomogą ci zaoszczędzić czas, uniknąć błędów i czerpać radość z codziennych obowiązków. Więcej w sekcji PORADY na kobieta.interia.pl