Melasa zamiast cukru. Naturalny sposób na wzmocnienie kości i opóźnienie siwienia
Melasa jest często uznawana za jeden z najzdrowszych, naturalnych zamienników cukru. Można ją z powodzeniem dodawać do herbaty, kawy, deserów, naleśników czy koktajli. Warto jednak pamiętać, że nadal jest to forma cukru, dlatego niektórzy podchodzą do niej z rezerwą. Czy faktycznie można spożywać ją bez żadnych ograniczeń?

Melasa to produkt uboczny przemysłu cukrowniczego - gęsty i lepki syrop, zawierający 50 proc. cukru oraz minerały takie jak m.in. żelazo, wapń, magnez i potas. Melasa powstaje w wyniku rafinacji buraków cukrowych i trzciny cukrowej, które miażdży się, aż powstanie sok. Jest on następnie ekstrahowany i gotowany w celu uzyskania kryształków cukru, które są usuwane z płynu.
Melasa ma postać bardzo gęstego, brązowego syropu i w zależności od tego, jak został on pozyskany, może być to:
- melasa z trzciny cukrowej, używana do produkcji cukru brązowego,
- melasa z buraków cukrowych, stosowana głównie jako składnik pasz dla zwierząt i niesmaczna dla ludzi,
- melasa lekka, łagodna, pochodząca z pierwszego gotowania syropu cukrowego, używana zazwyczaj do pieczenia,
- melasa ciemna, pochodząca w wyniku drugiego gotowania, ciemna i mniej słodka, idealna do ciasta piernikowego,
- melasa Blackstrap, bardzo gęsta, ciemna i nieco gorzka, stosowana w paszach dla zwierząt gospodarskich,
- melasa siarkowa, zawierająca dwutlenek siarki, który działa jako środek konserwujący, niesłodka.

Melasa uznawana jest za zdrowszy zamiennik cukru rafinowanego, ponieważ w przeciwieństwie do niego, zawiera witaminy i minerały takie jak:
- żelazo,
- wapń
- magnez,
- potas,
- witamina B6,
- selen,
- mangan,
- miedź
Jedna łyżka stołowa melasy zawiera około 58 kalorii, a wszystkie pochodzą z węglowodanów, głównie z cukru. Mimo to, uznawana jest ona za zdecydowanie zdrowszą alternatywę, głównie przez wzgląd na wspomniane wartości odżywcze.
Jak melasa wpływa na zdrowie?
Melasa jest bardzo dobrym źródłem żelaza, selenu i miedzi, czyli pierwiastków, które pozwalają zachować zdrowe kości. Zawiera także wapń, który zapobiega osteoporozie i obok regularnej aktywności fizycznej jest podstawą profilaktyki zdrowia kości.
Melasa jest również dobrym źródłem potasu, który dba o prawidłowe ciśnienie krwi i wzmacnia serce. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że wprowadzenie do diety melasy zwiększa poziom lipoprotein o dużej gęstości (HDL), czyli "dobrego" cholesterolu. Warto jednak dodać, że nie istnieją jeszcze badania w tym kierunku przeprowadzone na ludziach.
Naukowcy udowodnili, że ciemna melasa zawiera więcej przeciwutleniaczy niż miód, syrop klonowy czy agawa, czyli inne popularne zamienniki cukru. Przeciwutleniacze chronią komórki przed stresem oksydacyjnym, walczą z wolnymi rodnikami i zapobiegają nowotworom oraz chorobom przewlekłym.
Melasa zawiera miedź, która pozytywnie wpływa na włosy. Stosowana wewnętrznie i zewnętrznie może zwiększyć ich porost włosów, a stosowana regularnie nawet cofnąć siwienie! Aby uzyskać taki efekt, należy rozcieńczyć melasę taką samą ilością wody i wetrzeć we włosy. Maskę należy następnie pozostawić na głowie na około dwadzieścia minut.
Melasa ma sporo zalet, ale nie jest produktem idealnym! Jest wysokokaloryczna, więc nie można spożywać jej bez ograniczeń. Nadmierne ilości melasy utrudniają utrzymanie prawidłowej masy ciała, sprzyjają cukrzycy typu 2 oraz chorobom serca.
Jak stosować melasę w kuchni?
Melasa znajduje szerokie zastosowanie w kuchni. Najczęściej używana jest jako słodzik do herbaty lub kawy, ale doskonale sprawdza się również jako dodatek do potraw, kanapek, wypieków i deserów, a także naleśników, omletów czy koktajli. Oprócz tego stanowi także surowiec wykorzystywany w produkcji:
- drożdży piekarskich i paszowych,
- kwasów organicznych,
- butanolu,
- acetonu,
- innych substancji, np. witamin.
Niestety, znane są także nieuczciwe praktyki fałszowania miodów poprzez dodawanie do nich właśnie melasy.
Badania nad melasą wciąż trwają i na ten moment wiemy o niej niewiele. Część z nich nie została też jeszcze potwierdzona naukowo. Wiemy na pewno, że w przyszłości może być wykorzystywana nie tylko w kuchni, ale również w przemyśle. Naukowcy już dziś przypuszczają, że może ona też leczyć choroby skórne, owrzodzenia i oparzenia.








