Najczęstsze przeszkody w odchudzaniu. Nie zdajemy sobie z nich sprawy

Odchudzanie często staje się spontaniczną decyzją. Stajemy któregoś dnia na wadze i z przerażeniem odkrywamy, że przytyliśmy kolejnych 5 kilogramów. Albo chcemy lepiej wyglądać w letnich ubraniach. Częsty błąd to wówczas losowe ograniczenie ilości spożywanych posiłków, stosowanie restrykcyjnej diety (i łamanie jej zasad) albo jedynie rezygnacja ze słodyczy. Po kilku tygodniach takiej walki stajemy na wadze i widzimy żaden lub niewielki rezultat. Czujemy frustrację i zaprzestajemy starań, skoro nic nie dały. Niestety, ale większość osób może nie poradzić sobie samodzielnie z dobraniem odpowiedniej diety. Przynajmniej raz w życiu warto udać się do dietetyka, który na podstawie wywiadu i pomiaru masy mięśniowej, tkanki tłuszczowej oraz wody w organizmie stwierdzi, jak powinna wyglądać zbilansowana dieta dopasowana do naszych potrzeb. Wbrew pozorom nie jest to łatwe - innej diety będzie potrzebować aktywny fizycznie 30-latek, a innej kobieta w okresie menopauzy. Wszystko zależy też od tego, ile zamierzmy schudnąć, a sukces zależy od systematyczności i długofalowych efektów.

Częstym błędem jest nagłe i drastyczne ograniczanie posiłków. Jemy coraz mniej, czujemy się coraz gorzej, ale efektów na wadze nie widać. Tymczasem kluczem do sukcesu są regularne, ale odpowiednio zbilansowane posiłki. Ważna jest zwłaszcza odpowiednia do wagi ilość spożywanego białka. Dzięki temu chronimy się przed utratą masy mięśniowej, regulujemy poziom glukozy we krwi i metabolizm, normuje się również uczucie głodu.

Zajadanie stresu, jedzenie jako nagroda za sukces albo pocieszenie po ciężkim dniu - takie zachowania negatywnie wpływają na stosunek do jedzenia. W efekcie sięgamy po przekąskę nie z głodu, ale z emocjonalnych potrzeb. Zazwyczaj spożywamy wtedy żywność bogatą w cukry proste, sól i tłuszcz, a to najgorsze, co możemy zrobić w trakcie odchudzania. Druga kwestia to traktowanie diety jako kary albo ogromnego wyrzeczenia. Tymczasem największe szanse powodzenia mają osoby, które nie kierują się jedynie chęcią lepszego wyglądu, ale chcą przede wszystkim zadbać o zdrowie i kondycję całego organizmu. Nie chodzi też o całkowite wyrzekanie się przyjemności, np. odmawiania tortu na rodzinnej imprezie. Ważne, by zachować umiar - zjeść wtedy mniejszą porcję kolacji i nie jeść słodyczy w kolejnych dniach.

Każdy człowiek jest inny i ma inne potrzeby biologiczne i fizjologiczne. Jeśli w czasie odchudzania ignorujemy sygnały, jakie wysyła nam ciało, możemy sobie przynieść więcej szkody niż pożytku. Zmęczenie, brak energii, obniżony nastrój czy bóle głowy i brzucha to ważne objawy niedoborów odżywczych czy zbyt dużego deficytu kalorycznego. Wraz z wiekiem, szczególnie u kobiet, zmienia się m.in. gospodarka hormonalna, która ma ogromny wpływ na metabolizm i zapotrzebowanie składników. Inaczej odżywiać trzeba się też przy cukrzycy czy insulinooporności. Dlatego tak ważne jest korzystanie z porad lekarza czy dietetyka.

Odchudzanie może być trudniejsze, jeśli obsesyjnie skupiamy się na osiąganiu kolejnych celów. Wiele osób demotywuje się, kiedy po miesiącu traci 2 kg, a nie 4. Nie tędy droga - po pierwsze wolne tempo redukcji jest korzystne dla organizmu - zarówno dla metabolizmu, jak i dla skóry. Po drugie - eksperci twierdzą, że bardziej długofalowe efekty przynosi stałe prowadzenie zdrowego stylu życia, niż intensywna dieta odchudzająca, po której wracamy do starych nawyków. Zdaniem dietetyków wystarczy długotrwałe trzymanie się planu w 80 proc. by uzyskać trwałe efekty bez ciągłego poczucia presji.

Marzysz o lekkim ciele, większej energii i lepszym samopoczuciu każdego dnia? Zdrowe nawyki nie muszą czekać na poniedziałek. Na kobieta.interia.pl dowiesz się, jak krok po kroku wprowadzić zmiany w codziennej diecie, jakie produkty warto wybierać i jak znaleźć aktywność fizyczną, która naprawdę sprawi ci przyjemność.