Nie zalega długo w żołądku i nie obciąża jelit. Włoski przysmak zachwyca
Co jest klasykiem kuchni włoskiej? Jedną z takich pozycji jest na pewno pizza, której miłośników nad Wisłą nie brakuje. Oprócz niej coraz częściej w restauracjach oraz sklepach pojawia się pinsa. To dwa podobne dania i warto wiedzieć co je dzieli, a co łączy oraz jak je kosztować i dostosowywać do własnych potrzeb. Przyjrzyjmy się bliżej pizzie oraz pinsie.

Spis treści:
- Pizza i pinsa: co je łączy?
- Jak jeść pinsę i pizzę?
- Sposób przygotowania jest różny
- Jedna bije na głowę drugą. Kolosalna różnica
Pizza i pinsa: co je łączy?
I pizza, i pinsa to dania, które pochodzą z Włoch. Zarówno w polskich restauracjach oraz sklepach można już bez problemu kupić bądź zamówić oba produkty. Ponadto jeśli będziemy mieli okazję być w słonecznej Italii, na pewno będzie sposobność skosztowania pizzę i pinsę na miejscu.
Jakie są zauważalne różnice pomiędzy pizzą a pinsą? Przede wszystkim kształt. Pierwszy wyrób jest okrągły - jak powszechnie wiadomo. Formowana jest w różny sposób, ale często jest podrzucana i rozciągana w powietrzu. Natomiast pinsa jest wydłużona i ma zaokrąglone boki, a efekt uzyskuje się podczas rozciągania surowego ciasta na blacie. Oba wyroby łączy to, że trzeba je upiec w piecu dla uzyskania odpowiedniego efektu smakowego.
Pizza w zasadzie przygotowywana jest na tzw. cienkim cieście, a jedynie boki są chrupiące i zarumienione, ale także mocno wyrośnięte. Z kolei pinsa jest grubsza, ma delikatny i miękki środek, za to nieco twardszą i chrupiącą skórkę.
Jak jeść pinsę i pizzę?
Sposoby jedzenia pizzy i pinsy są podobne, ponieważ przygotowywane są prawie w identyczny sposób. Trzeba wiedzieć, że spore różnice są także w serwowaniu finalnego wyrobu. Pizza podawana jest zazwyczaj z sosem pomidorowym, na którym umieszcza się dodatki. Pinsa zaś zaliczana jest do tzw. pizzy białej (pizza bianca) czyli sos przygotowany jest np. na bazie śmietany.
Co jeszcze wyróżnia oba wypieki? Przede wszystkim moment umieszczania dodatków. Na pizzy wszystkie składniki układa się przed włożeniem surowego ciasta do pieca. Natomiast pinsa jest najpierw wypiekana, a dopiero później układa się ulubione dodatki na jej spodzie.
Sposób przygotowania jest różny

Jeśli chcemy przygotować pizzę, to do drożdży dodaje się mąkę pszenną. Choć w Polsce zasada ta nie jest sztywna, to powinno się stosować tę typu 00. Zarobione ciasto powinno zostać poddane fermentacji - wiele szkół zakłada, że surowe ciasto powinno dojrzewać nawet 24 godziny w ciepłym miejscu.
Pinsa zaś ma więcej składników. Oprócz mąki pszennej, dodaje się także inne: ryżową oraz sojową w zmiennych proporcjach. Tak też przygotowane ciasto fermentuje zdecydowanie dłużej. Musi być przechowywane w chłodnym miejscu aż przez 72 godziny.
Jedna bije na głowę drugą. Kolosalna różnica

Co jest lepsze: pizza czy pinsa? Na to pytanie trudno jednoznacznie odpowiedzieć, ponieważ zazwyczaj decydują gusta. Ponadto chodzi zazwyczaj również o smak, a tutaj kluczową rolę odgrywają dodatki. Dlatego spory czy pinsa jest lepsza od pizzy i na odwrót mogą trwać w nieskończoność.
Można jednak jednoznacznie stwierdzić, co jest lepsze dla naszego żołądka. W tym przypadku pinsa jest lepszym rozwiązaniem. Dlaczego? Chodzi o fermentację: jej dłuższy proces sprzyja faktowi, że pinsa jest bardziej lekkostrawna dla naszego żołądka.
Marzysz o potrawach, które wyglądają jak z restauracji, a przygotujesz je w domowym zaciszu? Wypróbuj nasze kulinarne porady i przepisy, które odmienią twoją kuchnię. Więcej znajdziesz w naszej KUCHNI












