Posadź w suchej, ubogiej glebie. Zjawiskowy krzew wyrośnie w pełnej krasie

Trzemielina oskrzydlona to krzew liściasty, który w uprawie osiąga zwykle nie więcej niż dwa metry wysokości, choć zdarza się, że sięga nawet trzech metrów. Ma gęsty pokrój i sztywne pędy, które z czasem tworzą malowniczą i rozłożystą koronę.

Od wiosny do wczesnej jesieni znakiem rozpoznawczym trzmieliny oskrzydlonej są eleganckie i błyszczące liście. Wyglądają na tyle okazale, że nawet niezbyt obfite kwitnienie (w postaci drobnych biało-zielonkawych płatków) na przełomie maja i czerwca nie jest powodem ogrodniczego rozczarowania.

Charakterystyczną cechą, od której wzięła się nazwa rośliny, są korkowe płytki na pędach, nazywane potocznie skrzydełkami. Najlepiej są widoczne w okresie zimowym i sprawiają, że roślina nadal prezentuje się nietuzinkowo.

Zobacz też: Czerpiesz wodę z własnej studni na działce? Możesz zapłacić ogromną karę

Pełnię walorów dekoracyjnych trzmieliny oskrzydlonej dostrzec można jesienią. Właśnie wtedy liście przebierają kolor intensywnej czerwieni, purpury i karminu. Efekt jest tak wyrazisty, że krzew wygląda jakby był złożony z efektownych płomieni. Zwłaszcza w słoneczne dni barwa staje się jeszcze głębsza, a roślina wygląda niemalże jak dodatkowe źródło światła. Jest spektakularnym akcentem kolorystycznym, gdy inne krzewy zaczynają już tracić urodę przed zimą.

Warto też wspomnieć, że we wrześniu i październiku pojawiają się drobne, różowo-czerwone owoce. Mimo że są one niejadalne (dla wszystkich ssaków, w tym ludzi), dodają krzewowi uroku i jeszcze bardziej przyciągają wzrok. Stanowią za to przysmak niektórych ptaków, więc trzmielina pozwoli nam na obserwację latających gości we własnym ogrodzie. Bywa nazywana "chlebem rudzika", przyciąga także sroki, które w naturalny sposób zmniejszają populację ogrodowych szkodników.

Sprawdź: Liście sansewierii będą rosnąć w oczach. Wystarczy domowa mieszanka

Jedną z największych zalet trzmieliny oskrzydlonej są jej niskie wymagania uprawowe. To krzew odporny zarówno na mróz, krótkotrwałe susze, jak i zanieczyszczenia powietrza. Taka wytrzymałość czyni go idealnym wyborem do ogrodów miejskich, posesji położonych przy ruchliwych drogach i działek rekreacyjnych. Bardzo dobrze znosi cięcie, rzadko choruje i nie jest masowo atakowany przez szkodniki.

Najważniejszym warunkiem powodzenia w uprawie jest wybór słonecznego stanowiska, ewentualnie lekko zacienionego. W takich warunkach liście trzmieliny wybarwiają się najpiękniej. Jesiennemu spektaklowi bardzo służy także sadzenie krzewu na glebie suchej i ubogiej.

Trzmielina nie jest żarłoczna, a jej nawożenie można przeprowadzać tylko raz w roku na przełomie marca i kwietnia. Jak widać, przeciętne warunki ogrodowe bardzo odpowiadają efektownej roślinie. Warto pamiętać, że trzmielina oskrzydlona nie lubi gleb podmokłych i ciężkich, w których łatwo o gnicie korzeni.

Wyróżnia się dwa terminy. Część ogrodników decyduje się na sadzenie trzmieliny wczesną jesienią, inni wybierają wiosnę. Po umieszczeniu sadzonki w gruncie zaleca się obficie ją podlać i ściółkować glebę wokół, co pomoże utrzymać optymalny poziom wilgotności. Ograniczy też rozwój chwastów, które byłyby dużą konkurencją w walce o zasoby dla młodej rośliny.

Pielęgnacja trzmieliny nie zrzuci na nas wielu uciążliwych obowiązków ogrodniczych. W pierwszych latach po posadzeniu warto regularnie podlewać krzew, szczególnie w okresach suszy. Starsze egzemplarze radzą sobie bez dodatkowego nawadniania.

Cięcie nie jest konieczne, ale warto wykonywać je wczesną wiosną. Pozwoli to usunąć uszkodzone pędy i nadać krzewowi pożądany kształt. Trzemielina ma bowiem tendencję do rozrastania się na boki, więc przycinanie okaże się konieczne w małych ogrodach.

Odkryj sekrety pięknych kwiatów w domu i ogrodzie. Sprawdź nasze porady i spraw, by każda roślina rosła zdrowo i pięknie. Więcej na kobieta.interia.pl/porady