Co według psychologii oznacza przychodzenie na spotkanie przed czasem?

Punktualność jest różnie postrzegana w zależności od kręgu kulturowego. Na przykład w Niemczech, Szwajcarii czy krajach skandynawskich należy przychodzić dokładnie o umówionej godzinie lub 1-2 minuty wcześniej. Skandynawowie bardzo cenią sobie wzajemne ustalenia, więc nawet jeśli pojawią się pod domem znajomych nieco wcześniej, wolą spacerować po okolicy, niż sprawić kłopot gospodarzom. Inne podejście mają Japończycy - dla nich przybycie o ustalonej godzinie jest traktowane jak spóźnienie - należy przyjść ok. 15 minut wcześniej. Spóźnienie się choćby minutę na rozmowę rekrutacyjną jest tożsame z utratą możliwości zdobycia pracy.

Z kolei mieszkańcy krajów południowych (w tym Ameryki Łacińskiej) mają znacznie luźniejsze podejście do czasu. Nikogo nie dziwią nawet półgodzinne spóźnienia na rodzinne uroczystości, a normą jest wręcz przychodzenie ok. godziny później.

Punktualność najczęściej kojarzy się z dobrymi manierami i okazywaniem szacunku innym ludziom. Przychodząc o wyznaczonej godzinie pokazujemy, że cenimy czyjś czas. Osoby punktualne są więc już na poziomie podświadomości traktowane jako godne zaufania, odpowiedzialne i dobrze zorganizowane. I o ile często irytujemy się na osoby spóźnialskie, to łatwiej nam je zrozumieć niż ludzi, którzy zawsze przychodzą dużo wcześniej na umówione spotkanie.

Tymczasem każdy z nas ma w swoim otoczeniu przynajmniej jedną osobę, która wybiera wcześniejszy pociąg, bo kolejnym dojechałaby do pracy "na styk", wysiaduje w poczekalniach u lekarzy i puka do znajomych pół godziny przed ustalonym czasem spotkania.

Według psychologów to częsta oznaka stresu i lęku przed utratą kontroli. Takie osoby nieustannie analizują, co po drodze może pójść nie tak - awaria tramwaju, korek, a nawet za długa kolejka w sklepie, gdy chcą jeszcze kupić wino dla gospodarzy. Zdaniem specjalistów osoby, które za wszelką cenę chcą uniknąć spóźnienia, często zmagają się z syndromem people pleasure, a więc najważniejszy jest dla nich komfort innych ludzi. W tym wypadku spóźnienie traktują więc jak oznakę braku szacunku i chcą uniknąć krytyki, nawet tej niewypowiedzianej na głos.

Badania z zakresu psychologii behawioralnej wykazują też zalety takiego zachowania. Osoby, które zawsze lub prawie zawsze przychodzą przed czasem są dobrze zorganizowane, potrafią skutecznie planować, zawsze wywiązują się ze swoich obowiązków i nie odkładają niczego na później.

W Polsce jesteśmy wciąż gdzieś pośrodku - punktualność jest wymagana w sytuacjach oficjalnych i biznesowych, w przypadku spotkań towarzyskich spóźnienia traktujemy z przymrużeniem oka. I wciąż raczej wolimy, gdy znajomi lub rodzina przychodzą odrobinę spóźnieni niż przed czasem.

Potwierdzają to wypowiedzi na forach internetowych. Użytkownicy pytają np. jak radzić sobie z gośćmi, którzy przychodzą przed umówioną godziną. Dominują raczej negatywne komentarze:

• "To wielki nietakt przyjść za wcześnie, dopuszczalne jest niewielkie spóźnienie";
• "Straszne, nie cierpię tego! Zwłaszcza, że najpierw przygotowuję dom, potrawy, a na końcu siebie";
• "Nienawidzę, wolę jak przychodzą 20 minut spóźnieni".

A jak wy oceniacie takie zachowanie?

Chcesz lepiej zrozumieć siebie i innych? Poznaj sprawdzone porady dotyczące inteligencji emocjonalnej, typów osobowości i relacji międzyludzkich. Zajrzyj na kobieta.interia.pl/psychologia