Co według psychologii oznacza, że ktoś ciągle przerywa rozmówcy? Zaskakująca przyczyna

Niektóre osoby mają tendencję do regularnego wchodzenia w słowo rozmówcy. Według psychologii regularne rozmawianie w ten sposób może świadczyć o potrzebie kontroli, a nawet dominacji. To może być oznaka podświadomego przekonania o swojej wyższości, a także potrzeby "grania pierwszych skrzypiec". U niektórych osób to przejaw braku sympatii lub empatii dla rozmówcy. Przyczyna może być też o wiele bardziej prozaiczna - to efekt braku umiejętności słuchania lub zwykłej niecierpliwości.

Mimo że przerywanie cudzej wypowiedzi postrzegane jest jako aroganckie i niekulturalne, to nie zawsze wiąże się z negatywnymi cechami. Tendencję do wchodzenia komuś w słowo mają też osoby nieśmiałe i niepewne, które chcą szybko coś wtrącić, bo obawiają się, że później nie zostaną wysłuchane lub zapomną, co chciały powiedzieć. Wtrącanie się do cudzej wypowiedzi to często ich jedyny sposób, by zaistnieć w czasie rozmowy w większym kręgu. Psychologowie wiążą to z brakiem pewności siebie, a nawet lękiem społecznym.

Przerywanie innym ma czasem wręcz pozytywny wydźwięk, np. w czasie dużego zaangażowania czy ekspresyjnej wymiany zdań. Paradoksalnie może to świadczyć o dużym zainteresowaniu tym, co ktoś chce nam powiedzieć. Tego typu przerywanie wypowiedzi łączy się z pozytywnymi emocjami i entuzjazmem. Dlatego warto odróżniać deprecjonujące rozmówcę "wcinanie się" w rozmowę od entuzjastycznego przytakiwania czy kończenia zdań w imię porozumiewania się bez słów.

Psychologowie zauważają, że coraz częstszy powszechnie nawyk przerywania cudzej wypowiedzi to też efekt naszych czasów - braku kultury choćby w debatach politycznych, a także skupienia się na własnej osobie. Przyzwyczajeni do wyrażania własnych emocji i poglądów, opisywania swoich doświadczeń w social mediach, zapominany o drugim człowieku. Nie bez znaczenia jest też szybkie tempo życia i osłabiona zdolność dłuższej koncentracji. Tak jak szybko scrollujemy kolejne treści w internecie, tak szybko chcemy wysłuchać (niekoniecznie usłyszeć) cudzą wypowiedź, nie mówiąc już o prawdziwym zagłębieniu się w uczucia drugiej osoby. Umiejętność słuchania staje się towarem deficytowym, a jednocześnie najbardziej cenimy osoby, które mniej mówią, częściej milczą, za to zapamiętują to, co do nich mówiliśmy. Obustronna tego typu relacja znacznie zwiększa szansę na bliskość i zaufanie.

Przerywanie komuś wypowiedzi często bywa deprecjonujące, a przede wszystkim frustrujące. Osoba, która nie jest w stanie wysłuchać rozmówcy do końca, okazuje brak szacunku i wysyła sygnał, że to, co słyszy, nie jest wystarczająco interesujące. Takie zachowanie wprowadza nieprzyjazną atmosferę, a na dłuższą metę może doprowadzić do utraty zaufania, konfliktów, a nawet zniszczenia relacji.

Jeśli ktoś regularnie przerywa twoją wypowiedź, warto zwrócić mu uwagę. Ważne, by zrobić to taktownie, zwłaszcza jeśli przebywamy w większej grupie. Lepiej unikać oskarżycielskiego tonu: "jak zwykle mi przerywasz", "nigdy nie możesz wysłuchać do końca, co mam do powiedzenia". Zamiast tego lepiej dyskretnie zwrócić uwagę na własne uczucia: "przepraszam, ale chciałabym dokończyć wypowiedź", "nie lubię, gdy ktoś mi przerywa", "przepraszam, ale takie wchodzenie mi w słowo wybija mnie z rytmu dalszego opowiadania", "wybacz, chciałabym skończyć myśl".

Zdarza ci się przerywać cudzą wypowiedź? Jeśli nie chcesz, by zaczęto cię negatywnie postrzegać, warto nad tym popracować. Kluczowe jest już samo uświadomienie sobie problemu. Dobrze jest zastanowić się nad jego przyczyną - czy to rzeczywiście brak czasu, a może cierpliwości? Zrozumienie mechanizmu, który nami rządzi, może zmienić naszą postawę. Zazwyczaj wystarczy wówczas dobrze "nastroić się" do rozmowy i w porę ugryźć się w język. W dobrym tonie jest też przeproszenie za przerwanie wypowiedzi i prośba o jej kontynuację.

Chcesz lepiej zrozumieć siebie i innych? Poznaj sprawdzone porady dotyczące inteligencji emocjonalnej, typów osobowości i relacji międzyludzkich. Zajrzyj na kobieta.interia.pl/psychologia