Ktoś mówi do ciebie w ten sposób? Zadaj mu jedno pytanie i obserwuj reakcję

Manipulacja bardzo często nie wygląda jak atak. Wygląda jak rozmowa. Spokojna, chłodna, w której pojawiają się pytania. To one pozornie brzmią niewinnie, ale w rzeczywistości podważają autonomię drugiej osoby, kompetencje albo poczucie własnej wartości. Psychologowie wskazują, że osoby o silnych skłonnościach manipulacyjnych używają ich, by wywołać w człowieku poczucie winy, zawstydzenie, niepewność lub lęk przed odrzuceniem.

Do takich pytań należą m.in. "Czy nie chcesz uszczęśliwić wszystkich?", "Dlaczego to zrobiłeś?" "Czy jesteś pewien, że dasz sobie z tym radę?", "Co pomyślą inni ludzie?", "Nie chcesz mnie zawieść, prawda?", "Nie ufasz mi?", "Dlaczego nie potrafisz przyjąć żartu?", "Dlaczego jesteś taki defensywny?".

Co łączy te wszystkie pytania? Każde z nich przesuwa ciężar odpowiedzialności na drugą osobę, co skłania do tłumaczenia się, poprawy swojego zachowania, czy naprawy sytuacji, nawet jeśli problem nie powstał z winy tej osoby.

Jak wyjaśnia psycholog Kerstin Anderson-Ridge w rozmowie z portalem "Mamamia":

"W przypadku manipulatorów, jeśli chodzi o sposób, w jaki lubią kontrolować, nie wydaje się to kontrolą, ale zdecydowanie nią jest".

Manipulator nie chce rozmowy. Chce, żebyś poczuł się winny i jak najszybciej naprawił coś, co tak naprawdę należy do manipulatora.

Tu pojawia się pytanie - jak się obronić przed taką manipulacją, jak z niej wyjść. Okazuje się, że również możemy w takiej sytuacji skorzystać z pytań kierowanych do manipulatora. Kluczową różnicą między pytaniami manipulatora, a osoby broniącej się jest to, że manipulator operuje ogólnikami, emocjami i niejasnością, a osoba broniąca się może odpowiedzieć konkretami.

Psychologowie podkreślają, że najlepszą bronią przeciw manipulacji jest zmuszenie drugiej osoby do precyzji.

Najskuteczniejsze pytania kierowane do manipulatora to "Co chcesz, żebym zrobił inaczej?", "Dlaczego to ja jestem odpowiedzialny za naprawę?", "Co się stanie, jeśli powiem 'nie'?", "Dlaczego mi to mówisz?", "Czy możesz wyjaśnić, co masz na myśli?", "Czy mógłbyś to powtórzyć?".

Psycholożka Kerstin Anderson- Ridge tłumaczy, dlaczego to działa:

"Manipulanci będą polegać na niejasnościach, więc gdy zapytasz o jeden przykład, tracą możliwość zniekształcania tego, co powiesz".

"Czy możesz podać mi konkretny przykład?" - To pytanie jest dla manipulatora jak światło zapalone nagle w ciemnym pokoju.

Kiedy ofiara manipulatora słyszy: "Zawsze tak robisz", "Nigdy mnie nie słuchasz", "Ciągle mnie zawodzisz", czyli zdania które zawierają w sobie ciągłość danej sytuacji, czy zachowania, odpowiedź na te zarzuty jest jedna: "Podaj mi konkretny przykład".

Dlaczego to działa? Bo manipulacja zbudowana jest z ogólników. Z emocjonalnych haseł i rozmytych oskarżeń. Kiedy prosimy manipulatora o fakt, o sytuację, o szczegół, to cała konstrukcja zaczyna się chwiać. Psychologowie twierdzą, że gdy ktoś próbuje manipulować, nie lubi, gdy musi brać za cokolwiek odpowiedzialność. Manipulatorzy są zadowoleni z ogólnej formy wypowiedzi. Kiedy pytamy o coś konkretnego, nie potrafią odpowiedzieć i zaczynają chwiać się od swoich emocji, a maska chłodu i opanowania opada. To jest moment, w którym role się odwracają. To nie ofiara się tłumaczy, a manipulator.

A jeśli zamiast odpowiedzi pojawia się złość, atak, wywoływanie poczucia winy lub zmiana tematu, to w tym momencie dostajemy jasny sygnał, że mamy do czynienia z manipulacją. Wówczas zdaniem specjalistów w praktyce najważniejsze jest w tym momencie jedno: zatrzymać się. Wziąć oddech, nie reagować automatycznie. Czasem milczenie wystarczy, by manipulator zrozumiał, co właśnie zaszło w tej sytuacji.

Poznaj sekrety psychologii, które pomagają zrozumieć siebie i innych, poprawić relacje i wykorzystać potencjał umysłu w praktyce. Wejdź na kobieta.interia.pl/psychologia