Odkryj zupy na nowo

Tradycyjne polskie zupy, mniej i bardziej znane

Rosół, barszcz biały, barszcz czerwony, ale i „zupa – nic” to prawdziwe polskie, tradycyjne kulinarne bogactwo.

Rosół - potrawa narodowa

Reklama

Królową zup, najczęściej podawaną jako pierwsze danie w naszych domach i należącą do najzdrowszych jest oczywiście rosół. Zupa niezagęszczana, najczęściej z drobiu lub wołowiny, sporządzana przede wszystkim na wywarze mięsno-warzywnym.

Rosół jest potrawą, którą przygotowuje się stosunkowo długo, jednak dzięki temu, że gotowanie wywaru rozpoczyna się od zimnej wody, nabiera niepowtarzalnego i esencjonalnego waloru smakowego. Podawana jest najczęściej z makaronem typu nitki lub wstążki. Może być również podawana z ziemniakami lub z plackiem. Na Śląsku Cieszyńskim rosół podaje się również z kluskami wątrobianymi, a na Podkarpaciu z kołdunami.

Barszcz i żur - to nie to samo

Barszcz to drugie mocno osadzone w polskiej tradycji kulinarnej danie. Podstawą tej kwaśnej zupy, na południu Polski, jest zakwas pszenny. W innych regionach barszcz ten robiony jest bez zakwasu. By zakwasić gotującą się w garnku zupę, dodaje się do niej ocet, sok z ogórków czy sok z cytryny.

Kolejną tradycyjną polską zupą, często myloną z barszczem białym, jest żur. Zupa przyrządzana jest na bazie zakwasu z razowej mąki żytniej, ma charakterystyczny kwaśny smak. Żur zabiela się mlekiem albo śmietaną (żur postny), lub przygotowuje się go w połączeniu z wywarem z kości i jarzyn, z dodatkiem suszonych grzybów.

Jest też jeszcze inna jego wersja - gotowany z białą kiełbasą, wędzonym boczkiem.

m wieprzowym, żeberkami, ogonem wieprzowym. Wywar postały po ugotowaniu szynki lub białej kiełbasy zostaje odpowiednio doprawiony i smakuje doskonale.

Czarna i czosnkowa polewka

Czarnina, zwana również czerniną, czarną polewką czy czarna zalewajka - to tradycyjna polska zupa, której podstawowymi składnikami są rosół i krew z kaczki lub kury, królika, rzadziej z prosięcia. Podaje się ją z kluskami, domowym makaronem, pyzami lub z gotowanymi ziemniakami. Dawniej używano też krwi gęsi. Czerninę można utożsamiać z czarną polewką - na Kujawach używano nazwy czornina od gwary kujawskiej, w Małopolsce używano też nazwy szara polewka. Dawniej podawaną tę zupę kawalerowi, któremu odmówiono ręki panny.

Czosnianka to zupa gotowana z czosnku, cebuli i mięty - suszonej lub świeżej. Danie obecnie zapomniane i wyparte przez lekki rosół zagotowany z czosnkiem i podawany z ziemniakami lub grzankami. Czosnianka to typowa potrawa regionalnej kuchni podhalańskiej.

Kwaśnica, krupnik  i zupa-nic

Inną tradycyjną, jednak w przeciwieństwie do czosnianki bardzo znaną góralską zupą, jest kwaśnica. To zupa z kiszonej kapusty z dużą ilością soku oraz mięsa, spożywana zwykle z ziemniakami lub chlebem. Powszechniejszą jej wersją jest kapuśniak, znany w innych regionach Polski.

Krupnik z kolei to zupa na wywarze jarzynowym lub mięsnym, z ziemniakami, zasypana kaszą (krupami). Zwykle dodaje się do niej grzyby suszone. Można ją jeść także z kawałkami mięsa.

Zupa-nic to ulubiony przysmak dzieci. Słodką zupę z podgrzanego z cukrem i wanilią mleka z żółtkami jaj, je się na zimno z kluseczkami z ubitej z białek piany z cukrem. Dawniej zupa-nic nazywana była również zupą z mleka z pianką - "nic po nim".