Reklama

Reklama

Twoi rodzice traktują cię surowiej niż siostrę? Spróbuj to zmienić

Od dzieciństwa czujesz, że między tobą i rodzicami jest jakiś niewidzialny mur? Czujesz się niedoceniona i przede wszystkim wciąż gorsza od siostry lub brata? Spróbuj porozmawiać z rodzicami o uczuciu zazdrości, które cię dławi.

Bardzo trudno zaakceptować fakt, że nie jest się ulubienicą własnych rodziców. Jeśli mama i tata są wobec twojej siostry bardziej tolerancyjni, okazują jej więcej troski, a przy tym są mniej wymagający niż w stosunku do ciebie i to jej przyznają zawsze rację, może wydawać ci się, że masz wystarczająco dużo powodów do tego, by myśleć, że to właśnie ona jest ich "oczkiem w głowie".

Reklama

Może to być dla ciebie jeszcze bardziej bolesne, jeśli takie zachowania ciągną się od dzieciństwa. Dzieci dojrzeją, mogą mieć problemy z zaufaniem do samych siebie, co bardzo utrudnia dorosłe życie. Jeśli cierpisz z tego powodu, najwyższy czas porozmawiać o tym z rodzicami.Lepiej jednak nie robić tego pod wpływem emocji.

Prawdopodobnie są nieświadomi odmienności swoich zachowań i mogliby źle odebrać twoje uwagi. Przede wszystkim postaraj się dociec, skąd się wzięły te różnice w podejściu do własnych dzieci. By to zrozumieć, cofnij się myślami aż do czasu waszego przyjścia na świat. Moment narodzin ma ogromne znaczenie w relacjach rodzice - dziecko. Być może ciąża nie była planowana, doszło do niej w mało sprzyjającym okresie (trudności zawodowe, finansowe, problemy w związku, żałoba w rodzinie, itp.), co spowodowało, że nie można było poświęcić maleństwu należytej uwagi.

Wybierz zatem jakiś dogodny czas i spokojnie zadaj to pytanie swoim rodzicom. "Na jakim etapie waszego życia przyszłam na świat?" Czy cieszyliście się z tego?". To będzie dobry wstęp, by opowiedzieć im o swoim cierpieniu: "Dlaczego zawsze jesteście milsi dla mojej siostry? Czuję się wciąż czemuś winna, nie mogę sobie z tym poradzić".

Nawet jeśli twoim rodzicom trudno będzie jednoznacznie odpowiedzieć na te pytania, twoja szczerość da im do myślenia. Być może przyznają ci rację i usłyszysz: "Tak, to prawda, nie poświęcaliśmy ci dostatecznej uwagi i to nie jest w porządku". Może ich zachowanie zacznie się jednak zmieniać i staną się bardziej serdeczni. Jeśli nie uzyskasz satysfakcjonującej odpowiedzi, wasze relacje się nie zmienią, a twoje cierpienie będzie wciąż bardzo duże, warto skonsultować się z psychologiem.

Nasze rady:

- Możesz porozmawiać o tym problemie ze swoją siostrą. Pamiętaj jednak, że to nie ona jest winna zachowania waszych rodziców. Może cię wspierać, ale nie powinna rozmawiać za ciebie z rodzicami, starając się poprawić wasze relacje.

- Postaraj się zobaczyć swoją sytuację rodzinną jako siłę, która zmusiła cię do większej walki o swoje prawa. Dzięki temu z pewnością dajesz swoim rodzicom wiele powodów do tego, by byli z ciebie dumni.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje