Reklama

Reklama

Przeziębienie czy grypa? Czym się różnią i jak je rozpoznać?

Wielu z nas zdarza się mylić objawy ostrego przeziębienia i grypy. Nic dziwnego: obu chorobom towarzyszy zwykle podwyższona temperatura ciała, bolesne, kłujące gardło, kaszel, uczucie zmęczenia lub wyczerpania oraz szereg innych symptomów – występujących zwykle z bardzo różnią intensywnością – takich, jak np. bóle mięśni, kości, stawów, głowy czy zatok. Czy oznacza to, że grypy i przeziębienia nie da się od siebie odróżnić? Bynajmniej.


Reklama

Przeziębienie

Przeziębienie to choroba zakaźna, wywoływana przez wirusy atakujące przede wszystkim górny odcinek dróg oddechowych. Stąd też manifestuje się ona przede wszystkim bólem gardła i nieżytem nosa - potocznie nazywanym katarem. Mogą im towarzyszyć kaszel, wyciek wodnistej lub "ropnej", żółto-zielonej wydzieliny z nosa, uczucie niedrożnego, zatkanego nosa, bóle głowy i zatok itp., a także gorączka lub stany podgorączkowe, bóle mięśni, kaszel, zmęczenie, spadek nastroju czy utrata łaknienia. Szacuje się, że przeziębienie może być wywoływane przez ponad 200 wirusów, w tym zwłaszcza przez rinowirusy, wirusy paragrypy i adenowirusy. Co ciekawe, w 10-15 proc. przypadków, przeziębienie bywa wywoływane przez koronawirusy, do których należy także wykryty niedawno koronawirus nCoV-2019 z Wuhan. Do rozwoju choroby przeziębieniowej dochodzi zwykle wskutek bliskiego, osobistego kontaktu z nosicielem wywołującego ją patogenu. Jest to być może jedna z przyczyn, dla których na przeziębienia zapadamy zwykle w sezonie jesienno-zimowym, gdy większość czasu spędzamy w zamkniętych pomieszczeniach i blisko innych ludzi: w pojazdach transportu zbiorowego, w biurach, salach lekcyjnych, wykładowych itp.

Przeziębienie - przenoszone drogą powietrzną i szerzące się drogą kropelkową - trwa zwykle od siedmiu do dziesięciu dni, choć może się zdarzyć, że część objawów będzie się utrzymywała nawet przez trzy tygodnie. Z początku mogą mu towarzyszyć kichanie i wyciek wodnistej wydzieliny z nosa, dreszcze, uczucie zmęczenia lub ogólnego rozbicia. Pierwsze objawy pojawiają się krótko po kontakcie z czynnikiem chorobotwórczym, kolejne rozwijają się stopniowo i nasilają się w ciągu następnych dni, największe nasilenie przyjmując między trzecią a czwartą dobą od zachorowania. Udowodniono, że choroba atakuje najczęściej osoby o obniżonej odporności oraz nieprzestrzegające podstawowych zasad higieny. Dlatego też za jedną z najskuteczniejszych metod zapobiegawczych uznaje się opanowanie i stosowanie prawidłowej techniki mycia rąk, które należy myć regularnie, z użyciem mydła i pod bieżącą wodą przez ok. 30 sekund, szczególną uwagę poświęcając opuszkom palców, skórze pod paznokciami, przestrzeniom międzypalcowym i grzbietowym częściom dłoni.

Ale ryzyko infekcji zmniejszają też regularna aktywność fizyczna (ruch podnosi odporność, poprawia utlenowanie krwi, wzmaga produkcję kolagenu, wzmacnia ściany komórkowe, przyspiesza metabolizm i skuteczność wydalania toksyn z organizmu, stymuluje motorykę jelit), pełnowartościowa, odpowiednio zbilansowana dieta (bogata w niezbędne organizmowi tłuszcze, błonnik, białka budulcowe, witaminy i składniki mineralne), a także dostateczna ilość snu. Dowiedziono bowiem, że na ataki rinowirusów podatne są na przykład osoby przesypiające mniej niż osiem godzin w ciągu doby. Są też tacy, którzy na pierwsze objawy przeziębienia lub grypy w trwającym już przeziębieniu preferują stosowanie leków homeopatycznych w granulkach, uważając, że poprawiają one ich samopoczucie.

Grypa

Grypa, w odróżnieniu od przeziębienia, rozwija się zazwyczaj w sposób gwałtowny (a nie stopniowy). Objawia się wysoką gorączką i towarzyszą jej zwykle dreszcze, senność, uczucie zmęczenia, wyczerpania i ogólnego rozbicia. Inne objawy to nagła utrata łaknienia, dokuczliwe bóle mięśniowe i kostno-stawowe, intensywny ból głowy i gardła, światłowstręt, napadowy i trudny do opanowania kaszel (z początku suchy, a następnie przechodzący w kaszel wilgotny). W niektórych przypadkach - zwłaszcza u niemowląt i dzieci - infekcja wirusem grypy może także wywołać biegunkę, wymioty i majaczenia. Tymczasem u osób starszych jest ona w stanie negatywnie wpłynąć na czynność serca i wydolność układu oddechowego. Infekcja wirusem grypy trwa zwykle od tygodnia do dwóch tygodniu, o ile tylko - rzecz jasna - przebiega bez powikłań, do których należą m.in. sepsa, zapalenie płuc, oskrzeli, mięśnia sercowego, opon mózgowych, mózgu i rdzenia. Grypa, choć sama w sobie nie jest śmiertelna, może jednak wywoływać poważne komplikacje zdrowotne, prowadzące niekiedy do ciężkiej niewydolności nerek i układu krążeniowo-oddechowego, a nawet do śmierci. Ta ostatnia, w przypadku leczenia źle dobranego lub podjętego zbyt późno, grozi przede wszystkim niemowlętom, dzieciom i seniorom.

Grypę leczy się zwykle z użyciem leków przeciwwirusowych zatrzymujących namnażanie się wywołującego ją wirusa. Udowodniono również, że środki przeciwwirusowe podawane osobom chorym na grypę zmniejszają liczbę spowodowanych przez nią powikłań. Skutecznym elementem profilaktyki przeciwgrypowej - polecanym przez lekarzy i epidemiologów - są także szczepionki, które nie są, co prawda, w stanie wyeliminować ryzyka infekcji, ale znacząco łagodzą przebieg choroby (skracając jednocześnie czas jej trwania) i, zarazem, skutecznie obniżają prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych komplikacji zdrowotnych. Szacuje się, że w przypadku osób starszych, należących do grupy podwyższonego ryzyka, szczepionki przeciw grypie minimalizują możliwość wystąpienia zapalenia płuc i chorób serca odpowiednio o 27 i 24 proc.

Grypie zapobiegać można w niemal ten sam sposób, co przeziębieniu: przestrzegając podstawowych zasad higieny, dbając o racjonalny jadłospis i nie zapominając o regularnej aktywności fizycznej. Według niektórych doniesień, w infekcji wirusem grypy skuteczne okazuje się niekiedy spożywanie ekstraktu z czarnego bzu, który - przynajmniej w części przypadków - wykazuje zdolność do zmniejszenia typowych symptomów choroby i skrócenia czasu jej trwania. Istnieją także zwolennicy innych wspomagających rozwiązań, takich jak na przykład naturalne leki homeopatyczne w granulkach zażywane w momencie wystąpienia pierwszych objawów przeziębienia lub grypy. Tego rodzaju preparaty są stosowane przez kobiety w ciąży czy matki karmiące. W razie znacznego nasilenia objawów należy się koniecznie skontaktować z lekarzem, a także przedsięwziąć szereg środków zaradczych, do których należą m.in. unikanie wysiłku, pozostanie w domu, regularne uzupełnianie płynów, dbanie o odpowiednią ilość snu. Ulgę może przynieść także stosowanie irygatorów do nosa i zatok czy wykonywanie inhalacji z płynów do nebulizacji bądź naturalnych olejków eterycznych (olejek drzewa herbacianego, eukaliptusowego, sosnowego), które ułatwią oddychanie, wzmocnią śluzówkę nosa i pomogą zredukować stany zapalne górnych dróg oddechowych.

materiały promocyjne

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje