Spis treści:
- Turysta w oczach włoskiego kelnera
- Świętość włoskiego stołu, czyli jedna pizza na osobę
- Prawdziwa pizza nie ugina się od dodatków
- Restauracyjne wpadki. Z tym Włosi nie mogą się pogodzić
Turysta w oczach włoskiego kelnera
Pobyt we Włoszech nierozerwalnie wiąże się z próbowaniem lokalnej kuchni. Można odwiedzać najbardziej znane zabytki czy gubić się w wąskich uliczkach, ale bez wizyty w lokalnej restauracji wycieczkę trudno uznać za kompletną. Tym bardziej warto dowiedzieć się, jakich gaf nie popełniać, gdy zasiądziemy przy stoliku.
Co prawda w popularnych kurortach i dużych, typowo turystycznych miastach obsługa zdążyła już przywyknąć do najróżniejszych nawyków gości z zagranicy. Kelnerzy z dość dużą dozą wyrozumiałości, a nawet z uśmiechem przyjmują nietypowe dla nich życzenia, zdając sobie sprawę z różnic kulturowych. Warto jednak dowiedzieć się, czego lepiej nie robić we włoskiej restauracji, by nie nadużywać cierpliwości obsługi.
Świętość włoskiego stołu, czyli jedna pizza na osobę
Autentyczne, lokalne trattorie rządzą się swoimi prawami i przywiązanie do tradycji nadal jest tu na pierwszym miejscu. Zamawianie pizzy na pół wciąż wywołuje w obsłudze szczere zdziwienie, a czasem nawet delikatną konsternację. Dla włoskich kucharzy danie to jest powodem do dumy, dlatego wszelkie odstępstwa od tradycyjnego sposobu jej serwowania bywają uznawane za niepotrzebne komplikowanie prostego i smacznego rytuału.
Według Włochów wyjście na pizzę to osobiste doświadczenie kulinarne. Potrawa jest serwowana w rozmiarze dopasowanym do apetytu jednej osoby. Zamawianie jednej pizzy do podziału na dwie lub więcej osób jest postrzegane jako niedocenienie kunsztu pizzaiolo oraz brak rozumienia dla lokalnej tradycji. Jeśli nie czujemy się na siłach, aby zjeść cały placek, lepiej wybrać z karty inne danie.
Prawdziwa pizza nie ugina się od dodatków
Zdarza się, że w polskich pizzeriach znajdziemy potrawy, w których przez ogrom dodatków trudno jest wyczuć smak ciasta. To jeden z największych grzechów w oczach szefów kuchni z Półwyspu Apenińskiego.
Włoska filozofia kulinarna opiera się na minimalizmie oraz produktach najwyższej jakości, takich jak pomidory San Marzano, świeża mozzarella i aromatyczna bazylia. W pojedynczym kęsie powinniśmy być w stanie wyczuć wyraźnie każdy element, składający się na wyborną całość. Kiedy ciasto zostaje zasypane grubą warstwą wędlin, warzyw i sera, dla Włocha przestaje to być pizzą, a staje się ciężką zapiekanką. Z pewnością nie nazwaliby jej swoją kulinarną dumą.
Zobacz również:
Restauracyjne wpadki. Z tym Włosi nie mogą się pogodzić
Wielkim nietaktem we włoskiej restauracji jest proszenie o dodatkowe sosy w osobnej miseczce. Lepiej wyzbyć się nawyku wyniesionego z polskich lokali, gdzie często serwowane są dipy czosnkowe i pomidorowe. Włosi uznają, że polewanie gotowej pizzy ciężkimi, tłustymi sosami całkowicie odbiera jej naturalny aromat. Jest też sygnałem dla szefa kuchni, że uznajemy jego danie za suche albo niesmaczne.
Tymczasem prawdziwa pizza jest wystarczająco wilgotna dzięki pomidorom i oliwie z oliwek. Osobną kategorię wpadek stanowi słynna już pizza z ananasem, która w Italii uchodzi za symbol kulinarnej profanacji. Odbiega od kanonów lokalnej kuchni na tyle mocno, że dla mieszkańców Włoch stanowi wręcz świętokradztwo. Lepiej nie pytać o nią podczas wizyty w restauracji.
