Mieszkańcy żyją tu po 100 lat. Wyspa długowieczności znajduje się w Europie

Ludzie żyją tu dłużej niż w typowej populacji, a odsetek osób dożywających 100 lat jest wysoki. Mowa oczywiście o niebieskich strefach. Nazwa pochodzi od koloru markera, przy użyciu którego badacze zaznaczali "długowieczne" obszary na mapie Sardynii. Badanie wykonali w 1999 roku, a od tego czasu wyjątkowe grono powiększyło się jeszcze o kilka innych lokalizacji: Ikarię w Grecji, Okinawę w Japonii, Nicoyę na Kostaryce i miasto Loma Linda w Kalifornii.

Pozostańmy na Sardynii. Włoska wyspa cieszy się ogromną popularnością wśród turystów - w 2024 roku odwiedziło ją aż 18,9 mln osób. Jednak zainteresowanie nie wynika jedynie z walorów przyrodniczych. Sardynia od lat znajduje się pod lupą ze względu na wspomnianą na początku długowieczność. Niebieska strefa znajduje się tu w regionie Barbagia - w prowincji Nuoro i Ogliastra. Zamieszkuje je największy odsetek stulatków. W czym tkwi sekret ich wieku? Cóż, to wypadkowa kilku czynników.

Dr Gianni Pes z Uniwersytetu w Sassari w dokumencie "Żyć 100 lat: Tajemnice niebieskich stref" zwraca uwagę, że ważną rolę odgrywa to, jak stromo jest w danej miejscowości. Zaskoczeni?

- W tej niebieskiej strefie ludzie mieszkają na górzystych terenach. Wysokość była naszą pierwszą hipotezą: znaleźliśmy wioski położone powyżej 700 metrów. Jednak niekoniecznie wysokość odpowiada za długowieczność - przyznaje. - Odnosi się wrażenie, że w tej niebieskiej strefie idzie się pod górę albo z górki.

Pes zaznacza, że w wioskach położonych nieco niżej nadzwyczajna długowieczność nie występuje. - Jednym z jej wyznaczników jest to, jak stroma jest wioska. Nachylenie jest ważne, a samo chodzenie to dodatkowy wydatek energetyczny. Wiele domów ma kilka pięter, każdego dnia przemierza się po 30 schodów. Kto by pomyślał, że nachylenie wsi będzie miało związek z długowiecznością? - mówi w serialu dokumentalnym.

Sardyńczycy nie korzystają z żadnych udogodnień i przemierzają wioski pieszo. Należy też wspomnieć o pasterzach, którzy dziennie pokonują kilka kilometrów. Eksperci przyznają, że brak aktywności zwiększa ryzyko cukrzycy i chorób serca, ale na Sardynii stosunkowo niewiele osób się z nimi boryka. "To ciekawa wskazówka: jeśli chcemy żyć dłużej, może zamiast windy warto wybrać schody" - słyszymy w filmie.

- Statystycznie kobiety żyją dłużej niż mężczyźni. W Ameryce na każdego stulatka mamy pięć stuletnich kobiet. Na Sardynii ta proporcja wynosiła 1:1. Jest tu najwięcej stuletnich mężczyzn na świecie - mówi w dokumencie Dan Buettner, badacz i podróżnik.

W diecie Sardyńczyków dominują rośliny i nieduża ilość mięsa. W menu znajduje się również tradycyjny chleb Carta di Musica, lokalne warzywa takie jak ziemniaki, pomidory, bakłażan, cukinia, cebula, fasola, bób i owoce. Nie można zapomnieć o lokalnych serach, kozim mleku, oliwie z oliwek czy migdałach. Mięso spożywa się zazwyczaj w niedzielę i od święta. Ważnym elementem kuchni są też przyprawy takie jak tymianek, szałwia, mięta czy koper włoski

Dieta jest więc zbilansowana - nie brakuje w niej "dobrych" węglowodanów i błonnika. Sardyńczycy codziennie jedzą zupę Minestrone. Powstaje na bazie warzyw, zazwyczaj cukinii, fasolki szparagowej, marchwi, groszku i szpinaku. Podaje się ją z makaronem, ryżem lub grzankami. Chociaż skład zmienia się w zależności od pory roku, to zawsze jest pożywna i sycąca.

Dieta i aktywność to ważne czynniki, pozwalające cieszyć się dobrym zdrowiem. Jednak dla Sardyńczyków najważniejszą wartością jest rodzina i relacje. Najstarsi mieszkańcy wiosek są otoczeni opieką swoich bliskich.

- Ludzie w niebieskich strefach są blisko starzejących się członków rodziny i opiekują się nimi. Uczyniono wspólnotę podstawową wartością, a jej budulcem była rodzina - zauważają autorzy dokumentu "Żyć 100 lat: Tajemnice niebieskich stref" .

Sardyńczycy uwielbiają spędzać wspólnie czas po pracy. Przesiadują godzinami i oddają się rozmowom na różne tematy. W trakcie takich spotkań nie brakuje dobrych przekąsek i wina.

Na koniec warto przypomnieć o pochodzącej z Sardynii rodzinie Melis, która trafiła do Księgi Rekordów Guinessa. W "najdłużej żyjącej rodzinie na świecie" najstarszy członek rodu dożył 109 lat, a średnia wieku dziewięciorga rodzeństwa wynosi 95 lat. Consolata Melis, która dożyła 108 lat, zdradziła kiedyś, że obowiązkowym daniem w codziennym menu była zupa minestrone.

Marzysz o lekkim ciele, większej energii i lepszym samopoczuciu każdego dnia? Zdrowe nawyki nie muszą czekać na poniedziałek. Na kobieta.interia.pl dowiesz się, jak krok po kroku wprowadzić zmiany w codziennej diecie, jakie produkty warto wybierać i jak znaleźć aktywność fizyczną, która naprawdę sprawi ci przyjemność.