Stwardnienie rozsiane

Stwardnienie rozsiane (SM) jest chorobą ośrodkowego układu nerwowego.

Charakteryzuje się obecnością rozsianych ognisk choroby w mózgu i rdzeniu kręgowym, z początkowo przemijającymi, a potem z utrwalonymi, licznymi zaburzeniami neurologicznymi. Nie wiadomo do końca, co wywołuje chorobę.

Reklama

SM występuje z częstością od 30 do 100 zachorowań na 100 000 mieszkańców. Z reguły dotyczy osób młodych, między 20. a 40. rokiem życia. Szczyt zachorowań odnotowuje się w populacji osób w wieku 30-35 lat.

Choroba przebiega różnie, albo kolejnymi rzutami i remisjami, albo od początku jest przewlekła, lub wreszcie - po okresie rzutów i remisji, przybiera wtórnie postać przewlekłą.

Najczęstszymi objawami są zaburzenia czucia obwodowego, w tym także tułowia i głowy (twarzy). Bywa, że chory zaczyna odczuwać osłabienie określonych grup mięśni, szczególnie kończyn dolnych lub górnych. Często pierwszym objawem choroby są nagle pojawiające się kłopoty z chodzeniem.

W późniejszym okresie choroby pojawia się wzmożone napięcie mięśni, szczególnie kończyn dolnych i górnych, którym towarzyszą skurcze, dodatkowo utrudniające ruchy, a zwłaszcza poruszanie się.

Stwardnienie rozsiane nie jest choroba śmiertelną, ale życie chorych bywa dramatycznie ciężkie. Wymagają oni nie tylko stałej opieki medycznej, ale też szerokiego wsparcia społecznego.

Reklama

Najlepsze tematy

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje