Sztuka bonsai ( z japońskiego - bon - pojemnik, płaska taca, sai - roślina) to pierwotnie chińska, a nie jak się powszechnie uważa - japońska sztuka ogrodnicza polegająca na hodowli skarłowaciałych drzew różnych gatunków. Do Japonii trafiła właśnie z Chin - pod koniec XI w. Pierwsze miniaturowe drzewa sprowadzili tam mnisi buddyjscy.
W Japonii sztuka tworzenia bonsai rozwijała się przez wieki. Początkowo była zarezerwowana wyłącznie dla osób wysoko urodzonych, w XVII w. stała się bardziej powszechna i dostępna. Drzewka bonsai znalazły miejsce w japońskiej sztuce i literaturze i są dziś jednym z symboli tego kraju.
Miniaturyzacja polega na umiejętnym przycinaniu, które powoduje zagęszczanie liści w koronie. Sam proces formowania drzewka trwa kilka lat. Do nadawania kształtu młodych roślin służy także drut.
Najczęściej wybierane gatunki to dęby, jałowce, sosny, cisy, świerki oraz topole, a także wiązy, klony i buki. Wyjątkowo ozdobnym gatunkiem są natomiast pokryte pięknymi kwiatami azalie japońskie.
Istnieje kilkanaście podstawowych form drzewek. Niektóre mają korony "potargane"przez wiatr, inne - bardziej regularne kształty. Są także wyjątkowo oryginalne bonsai, których korzenie oplatają kamień, imitujący skały.
Bonsai - jeśli będziemy o nie odpowiednio dbać - może stać się prawdziwą ozdobą mieszkania. Jedyną wadą japońskiego drzewka jest jego cena... Na zakup najtańszego bonsai trzeba przeznaczyć kilkadziesiąt złotych, najdroższe mogą kosztować nawet ponad 2 tys. zł.
Zanim wybierzemy miniaturowe drzewko do naszego domu, warto obejrzeć kolekcję bonsai w Ogrodzie Japońskim we wrocławskim Parku Szczytnickim.
