Reklama

Reklama

"Choroba księżnej Diany", czyli czego nie wiemy o bulimii

W popularnym serialu "The Crown" pokazano prawdę o szczupłej sylwetce księżnej Diany – chorej na bulimię ikony piękna i stylu. Głodzenie się, a następnie kompulsywne objadanie się i wywoływanie wymiotów, to nie tylko przejściowy problemik nastolatek. Nie żadna fanaberia. To poważny nałóg, z którym borykają się kobiety w każdym wieku. "Bulimia wykoleja życie" - mówi Anna Gruszyńska, Wilczogłodna. Autorka bloga, książek o zaburzeniach odżywiania i coach specjalizujący się w zaburzeniach odżywiania wyjaśnia, jak przerwać wilczy głód.

Karolina Dudek, Interia.pl: Gdy pod koniec 2020 roku pojawił się trzeci sezon serialu "The Crown", głośno zrobiło się o bulimii - zwanej już nawet "chorobą księżnej Diany". Ty całe swoje dorosłe życie działasz na rzecz szerzenia wiedzy o tej chorobie. Dzięki takim projektom jak Wilczogłodna, bulimia przestała być tematem tabu, a osoby chore wiedzą, jak i gdzie szukać pomocy. Co poczułaś, gdy temat poruszono w popularnym serialu?

Reklama

Anna Gruszczyńska, Wilczogłodna: - Przez swoją działalność propaguję metody wyjścia z problemu - to mnie bardziej interesuje, niż samo mówienie o bulimii, o tym, że ona istnieje, choć to oczywiście też jest bardzo istotne. Ja cierpiałam na bulimię przez 15 lat mojego życia. Wyszłam z tego sama. Czytałam bardzo dużo książek psychologicznych, o mózgu, o nałogach. To, co mnie najbardziej poruszyło, to podobieństwo bulimii do nałogu. Kiedy zdałam sobie z tego sprawę, zmieniło się wszystko. I w sumie mogłam z niej wyjść z dnia na dzień.

- Cieszy mnie każdy przypadek, gdy temat jest poruszany publicznie. Anoreksja jest obfotografowana wszędzie, a zwykła bulimia, jej młodsza siostra, wstydliwa - przechodzi niezauważona. Na pewno warto o niej mówić.

Co byś powiedziała księżnej Dianie, gdyby trafiła na twój mentoring, program wychodzenia z wilczego głodu?

- Przede wszystkim przyjrzałabym się temu, co ona je. Czy się głodzi, czy nie robi deficytów kalorycznych. Jeżeli się głodzimy, jeżeli jemy niewystarczająco dużo, wycinamy jakieś makroskładniki, jak np. tłuszcze albo węglowodany - to później się po prostu na jedzenie rzucamy. To czysta fizjologia. Jak sobie odmówisz snu, to potem padniesz trupem na parę godzin. Jeżeli odmówisz sobie wody, to potem się na nią rzucisz i wypijesz trzy szklanki na raz. Tak samo jest z jedzeniem.

- Druga sprawa - zobaczyłabym, czy się to nie stało dla niej nawykiem. Jeżeli powtarzamy jakąś czynność wielokrotnie, staje się ona nawykiem. Nawyk ma taką funkcję, że pomaga nam rozładować emocje, radzić sobie z nastrojami. Tak jak palacze mówią : "Tak się zestresowałem - idę na papierosa!". Z bulimią jest tak samo - bulimiczka powie: "Tak się zestresowałam, że się objem słodyczami, bo to poprawi mi na chwilę humor". Zobaczyłabym też, czy zły nawyk nie współistnieje z takimi problemami, jak nieradzenie sobie z emocjami.

Mam wrażenie, że zarówno w pierwszym jak i drugim scenariuszu, pierwotną przyczyną tego, że w ogóle ktoś zaczyna odmawiać sobie pewnych składników odżywczych, jest to, że wcześniej, może jeszcze w dzieciństwie, pojawił się problem z zaakceptowaniem swojego ciała.

- Tak, to leży u podstaw wszystkiego. Niestety ten problem jest powszechny. Wejdźmy sobie na Instagram, włączmy telewizor - wszędzie pokazuje  się nierealnie szczupłe, wychudzone sylwetki. Często te modelki mają kilkanaście lat, nie mają jeszcze okresu. One udają dorosłe kobiety. Albo, z drugiej strony, moda na fitness, wielkie wyrzeźbione pośladki, kaloryfer na brzuchu. No i te wszystkie kobiety, niezależnie w jakim są wieku, chociaż te najmłodsze są na to najbardziej podatne, oglądają takie zdjęcia. I są przekonane, że one mogą, a przede wszystkim muszą, tak wyglądać. Patrzą w lustro i nie podoba im się to, co widzą, więc zaczynają się odchudzać. A jak się zaczynają odchudzać, to potem też zaczynają rzucać się na jedzenie. Bo organizm chce przeżyć, chce zjeść - nie chce umrzeć z głodu.

Organizm jest nastawiony na szukanie pożywienia i magazynowanie go.

- Dokładnie. Bo ma poczucie, że skoro jedzenia nie ma, to trzeba nim gospodarować oszczędnie. A jeśli już jakieś jedzenie wpadnie, to wszystko trzeba magazynować. Dlatego właśnie osoby często odchudzające się, finalnie muszą jeść coraz mniej i mniej żeby utrzymać wagę. Zwykle potem następuje odbicie - rzut na jedzenie. A potem wyrzuty sumienia. "Bo przecież miałam się upodobnić do tej laski z Instagrama, a się nażarłam; muszę więc to naprawić: zwymiotować". I tu występują wymioty. I tutaj jest to błędne przekonanie, że my możemy wyglądać jak ten 1 proc. populacji kobiet, które pewnie mają takie geny, że są wysokie i bardzo szczupłe. Albo włożyły mnóstwo pracy w to, żeby tak wyrzeźbić się na siłowni. 

Aniu, ale kiedy ty wpadłaś w bulimię, miałaś 15 lat, jeszcze nie było nawet Instagrama... Zgadzam się, że dziś mnóstwo kobiet, i facetów zresztą też, jest pod wpływem tego, co nam serwują social media. Kultura promująca nienaturalnie szczupłe sylwetki jest znacznie starsza niż internet.

- To prawda. Pamiętam, że kiedy byłam nastolatką, moja mama się odchudzała, to samo ciocia i kuzynka. W zasadzie wszystkie kobiety w moim domu się odchudzały. I też musiały skądś to wziąć. Więc i ja miałam takie przekonanie, że trzeba się odchudzać, że nie można zaakceptować tego, co się widzi w lustrze. Babcia zawsze mówiła: "uważaj na jedzenie, bo jak przytyjesz do 10. roku życia, to już nie schudniesz nigdy". Niestety, jesteśmy przesiąknięte obrazem szczupłego ciała już od kilku dekad.

Uwagi babć czy mam, które same nie są szczupłe, które nagminnie kupują słodycze, gotują ciężko i niezdrowo, a swoim dzieciom mówią - "nie wolno jeść słodyczy", "nie roztyj się", albo rzucają niby rozkoszne uwagi w styli "ale jesteś pączuszkiem, nie jedz tyle", to przykry standard w wielu domach.

- To wynika to z tego, że starsze pokolenia, w tym nasi rodzice, też nie mieli prawidłowych relacji z jedzeniem. To dziedziczne absurdy i nierealne standardy - a to prowadzi do frustracji. Tymczasem, jeżeli nie chcesz żeby twoje dziecko miało zaburzenia odżywiania, to ty ich nie miej.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje