Mędrcy starożytni chytrze obmyślili, w jaki sposób można by ludziom mówić prawdę prosto w oczy, nie robiąc tego w sposób grubiański. Pokazywali im dziwne lustro, w którym ukazywały się różnego rodzaju zwierzęta i dziwaczne przedmioty. Był to widok zarówno ciekawy, jak i budujący.
Nazwali to "bajką". I zależnie od tego, czy zwierzęta zachowywały się głupio, czy też mądrze, ludziemusieli przenosić ich zachowanie się na siebie i myśleć przy tym: "To o tobie mówi bajka". W tensposob nikt się nie mógł obrazić. H. Ch. Andersen "O tobie mówi bajka", t 3, s. 434, PIW 1956, wyd. 1, tłum. Stefania Beylin, Stanisław Sawicki, Jarosław Iwaszkiewicz.
Wojciech Eichelberger, Agnieszka SuchowierskaBajka to życie
