Reklama

Reklama

Jak ważna jest suplementacja przy niedoczynności tarczycy i Hashimoto?

Tarczyca jest odpowiedzialna za produkcję hormonów, które odgrywają bardzo ważne role w funkcjonowaniu ludzkiego organizmu. Nieprawidłowe funkcjonowanie tarczycy powoduje spowolnienie procesów metabolicznych i szereg innych dolegliwości, które negatywnie wpływają na jakość życia. Poza leczeniem hormonalnym, kluczem do lepszego samopoczucia osób z zaburzeniami tarczycy jest specjalna dieta i prawidłowa suplementacja, która uzupełni typowe niedobory witamin i minerałów. Jakie składniki odżywcze pomagają wspierać tarczycę i układ hormonalny?

Standardowe leczenie niedoczynności tarczycy i choroby Hashimoto polega na farmakologicznym uzupełnianiu brakujących hormonów tarczycy. Pacjenci codziennie przyjmują syntetyczną lewotyroksynę, która zastępuje naturalnie wytwarzany hormon - tyroksynę (T4).  Terapia hormonalna, choć kluczowa w procesie leczenia, niekoniecznie musi eliminować uciążliwe objawy, takie jak: zaburzenia metabolizmu, wzrost masy ciała, wypadanie włosów czy "mgła mózgowa". Należy pamiętać, że leczenie hormonalne to leczenie objawowe, które nie usuwa problemu u jego źródła. Podstawa problemu może leżeć w przewlekłym stanie zapalnym, często współistniejących nietolerancjach pokarmowych i infekcjach organizmu. Chcąc poprawić swoje samopoczucie i jakość życia, niezbędne jest holistyczne podejście, które łączy w sobie gęsto odżywczą dietę, zdrowy tryb życia i suplementację uzupełniającą ewentualne niedobory.

Reklama

Dlaczego dieta i suplementacja mają ogromne znaczenie przy chorobach tarczycy?

W teorii dobrze zbilansowana dieta powinna dostarczyć wszelkich niezbędnych składników pokarmowych. Niestety, z uwagi na zaburzenia wchłaniania osoby z niedoczynnością tarczycy i chorobą Hashimoto mogą borykać się z typowymi niedoborami witamin i minerałów nawet przy stosowaniu zbilansowanej diety [1-6]. Podczas leczenia hormonalnego organizm potrzebuje odpowiedniej ilości minerałów i witamin, by nie odczuwać dotkliwych objawów choroby, takich jak senność czy zmęczenie.

W świetle najnowszych doniesień naukowych kluczem do prawidłowego funkcjonowania tarczycy i zmniejszenia stanu zapalnego może być prawidłowa dieta w połączeniu z odpowiednio zaplanowaną i dobraną suplementacją, która uzupełni typowe u osób z problemami tarczycowymi niedobory [7-11]. Włączenie suplementów do diety powinno być poprzedzone konsultacją z lekarzem specjalistą oraz wykonaniem odpowiednich badań diagnostycznych.

Jakie witaminy i minerały są ważne przy niedoczynności tarczycy i Hashimoto?

SELEN

Tarczyca jest narządem o największej koncentracji selenu w organizmie. Deficyt selenu u osób z nieprawidłowym funkcjonowaniem tarczycy może prowadzić do jej przewlekłego zapalenia, osłabienia układu odpornościowego oraz serca. Niedobór selenu może również utrudniać utrzymanie prawidłowej masy ciała. Badania potwierdzają silne związki niedostatecznego spożycia selenu z rozwojem otyłości brzusznej i przerostem komórek tłuszczowych u osób borykających się z problemami tarczycowymi.

Przy samodzielnym planowaniu suplementacji należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ granica pomiędzy niedoborem a nadmiarem selenu w organizmie jest bardzo delikatna. Przekroczenie zapotrzebowania na ten pierwiastek może skutkować zatruciem. Bezpiecznym rozwiązaniem będzie skorzystanie z suplementów dedykowanych osobom z nieprawidłowościami tarczycy, gdzie dawki wszystkich składników są ściśle wymierzone pod zapotrzebowanie tej grupy pacjentów. Preparatem pomagającym w uzupełnianiu częstych niedoborów witamin i składników mineralnych u osób wymagających szczególnej dbałości o tarczycę jest Thyroset, który dodatkowo wspiera przyswajalność selenu dzięki połączeniu z witaminą E.

CYNK

Cynk, dzięki swoim działaniom antyoksydacyjnym i przeciwzapalnym, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Stanowi istotny element w przemianach białek, tłuszczów i węglowodanów oraz odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego. Obniżony poziom cynku uniemożliwia konwersję hormonu T4 do T3. Jest on także niezbędny do produkcji TSH, dlatego też osoby z niedoczynnością tarczycy są znacznie bardziej narażone na jego niedobory. Do objawów zbyt niskiej ilości tego pierwiastka w organizmie można zaliczyć: gorsze gojenie ran, zmęczenie i cienkie łamliwe paznokcie. Ponieważ cynk nie gromadzi się w organizmie, jego suplementacja zalecana jest nawet osobom zdrowym, a osobom wymagającym szczególnej dbałości o tarczycę rekomenduje się codzienne zażywanie tego pierwiastka.

Witamina słońca wzmacnia nasz układ odpornościowy oraz zmniejsza stany zapalne. Na podstawie wyników wielu badań stwierdzono, że niski poziom witaminy D przyczynia się do rozwoju autoimmunologicznych chorób tarczycy i zaburzeń metabolicznych. Z kolei właściwy poziom witaminy D ma korzystny wpływ na zmniejszenie poziomu przeciwciał tarczycowych i tłumienie reakcji autoimmunologicznej. Niedobór witaminy D u osób z chorobą Hashimoto może być przyczyną zaburzonej jelitowej absorpcji wapnia, dlatego poza naturalnym kontaktem ze słońcem warto rozważyć jej dodatkową suplementację.

KWASY OMEGA-3 Kwasy omega-3 posiadają szeroko udokumentowane działanie przeciwzapalne, dzięki czemu stanowią idealne wsparcie chorób o podłożu autoimmunologicznym. Niedobory tych tłuszczów w diecie dotyczą aż 96% kobiet z rozpoznanym autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy. Wykazano, że dieta bogata w kwasy tłuszczowe omega-3 oraz ich suplementacja wpływa na ograniczenie dolegliwości towarzyszących chorobie Hashimoto (cukrzyca typu II, otyłość czy nadwaga), a także może łagodzić już istniejące objawy wywołane przewlekłym stanem zapalnym. Rekomendowaną dawką omega-3 w formie EPA i DHA jest od 500 do 1000 mg na dobę. Warto dodać, że zwiększone spożycie kwasów omega-3 wymaga wprowadzenia do diety dodatkowej ilości witaminy E (aby uniknąć reakcji wolnorodnikowych).

ŻELAZO Niedobory żelaza w diecie osób z niedoczynnością tarczycy i chorobą Hashimoto upośledzają konwersją T4 do T3. Zbyt niski poziom tego pierwiastka występuje zwłaszcza u kobiet. Narażeni na niedobór są także weganie i wegetarianie, osoby cierpiące na niedokwasotę, bolesne miesiączki, choroby nerek lub mikroperforacje układu pokarmowego. Preparaty z żelazem najlepiej stosować w czasie lub bezpośrednio po posiłku, a także w połączeniu z witaminą C, która zwiększy wchłanianie.

ANTYOKSYDANTY Witaminy antyoksydacyjne C i E wykazują bardzo silne działanie przeciw wolnym rodnikom tlenowym i łagodzą stres oksydacyjny, będącym czynnikiem niszczącym komórki tarczycy. Wyniki badań wykazały również, że suplementacja 500 mg witaminy C wraz z hormonem tarczycy - lewotyroksyną (Euthyrox/Lethrox) istotnie poprawiała wchłanianie tego hormonu. Witamina E wspomaga działanie selenu poprzez funkcję antyutleniającą. Na zubożenie w witaminy C i E mogą mieć wpływ leki antykoncepcyjne.

WITAMINA B12 Obecność witaminy B12 jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania erytrocytów, odgrywa istotną rolę w metabolizmie białka oraz działa korzystnie na układ nerwowy. Przy jej niedoborach pojawia się zmęczenie, problemy z koncentracją, luki w pamięci, mrowienie kończyn, a nawet depresja i psychoza. Formą o największej biodostępności dla organizmu jest metylowana forma witaminy B12, na co warto zwrócić uwagę przy wyborze odpowiedniego suplementu.

Nie wiesz jak prawidłowo zaplanować suplementację w Hashimoto lub niedoczynności tarczycy? Poznaj gotowy protokół suplementacyjny Thyroset z inteligentnym połączeniem witamin, minerałów i kwasów omega-3, które uwzględnia wzajemne synergie i antagonizmy.

Jak dobrać odpowiedni suplement?

Podstawowa zasada suplementacji brzmi: nie wszystko razem!

Witaminy i minerały wchodzą ze sobą we wzajemne interakcje. Niektóre z nich są korzystne, inne ograniczają lub zaburzają wchłanianie, tym samym nie przynosząc żadnych rezultatów. Przykładem mogą być preparaty składające się z cynku i selenu. Cynk i selen to pierwiastki antagonistyczne, które wzajemnie znoszą swoje działanie. Co więcej, pierwszy z nich powinien być przyjmowany wieczorem, a drugi rano. Wchłanialność selenu poprawia witamina E, dlatego warto szukać preparatu, który uwzględnia tę synergię.

Błędem jest przyjmowanie wszystkich składników w sposób przypadkowy lub w ramach jednego suplementu multiwitaminowego. Jeśli suplementacja ma przynieść korzystne dla zdrowia efekty, przy wybieraniu odpowiedniego preparatu konieczne jest uwzględnienie wzajemnych synergii i antagonizmów witamin i minerałów.

Niestety prawidłowe zaplanowanie suplementacji nie jest sprawą prostą i wymaga posiadania sporej wiedzy dietetycznej. Dobrym rozwiązaniem będzie przyjmowanie wielu pojedynczych preparatów w schemacie ułożonym indywidualnie przez dietetyka lub skorzystanie z dedykowanych suplementów wielostopniowych, w których składniki skomponowano z uwzględnieniem ich wzajemnego oddziaływania i zastosowano rozdzielnie w kilku kapsułkach przyjmowanych o określonych porach dnia.

Dodatkowo, choć na polskim rynku nie jest to wymagane, warto zwrócić uwagę czy preparat jest wytwarzany w standardach farmaceutycznych i cechuje się czystym składem oraz dobrze przyswajalnymi formami chemicznymi.

Suplementacja może być kluczem do sukcesu w walce z chorobą

Dobrze dobrana suplementacja potrafi ograniczyć stan zapalny w obrębie tarczycy, wspomaga jej funkcję i regenerację. Holistyczne podejście do złożonego problemu, jakim jest niedoczynność tarczycy i Hashimoto, działa korzystnie nie tylko na gruczoł tarczycowy, ale też układ immunologiczny i gospodarkę metaboliczną, przyczyniając się do lepszego samopoczucia i zdrowia. W prawidłowej suplementacji kluczowe jest stosowanie się do zasad łączenia/wykluczania konkretnych składników oraz przyjmowanie substancji o odpowiednich porach dnia.

Źródła:

  1. Betsy A., Binitha M., Sarita S. Zinc deficiency associated with hypothyroidism: an overlooked cause of severe alopecia, "Int J Trichology.", 2013;5(1):40-2.
  2. Collins A.B., Pawlak R. Prevalence of vitamin B-12 deficiency among patients with thyroid dysfunction, "Asia Pac J Clin Nutr." 2016;25(2):221-6.
  3. Gärtner R., Gasnier B.C., Dietrich J.W., Krebs B., Angstwurm M.W. Selenium supplementation in patients with autoimmune thyroiditis decreases thyroid peroxidase antibodies concentrations, "J Clin Endocrinol Metab." 2002;87(4):1687-1691.
  4. Hu S., Rayman M.P., Multiple Nutritional Factors and the Risk of Hashimoto's Thyroiditis, "Thyroid.", 2017;27(5):597-610.
  5. Kawicka A., Regulska-Ilow B., Metabolic disorders and nutritional status in autoimmune thyroid diseases, "Postępy Hig. Med. Dośw.", 2015;69(0):80-9.
  6. Köhrle J., Jakob F., Contempré B., Dumont J.E., Selenium, the thyroid, and the endocrine system. "Endocr Rev." 2005;26:944-984.
  7. Lachowicz K., Stachoń M., Pałkowska-Goździk E., Lange E., Fizjologiczne aspekty postępowania dietetycznego w chorobie Hashimoto. "Kosmos. Problemy nauk biologicznych." 2019;68(2),323:201-214.
  8. Lauritano A.C., Bilotta A.L., Gabrielli M., et al. Association between hypothyroidism and small intestinal bacterial overgrowth. "J Clin Endocrinol Metab." 2007;92(11):4180-4184.
    Luo J., Hendryx M., Dinh P. i wsp.: Association of Iodine and Iron with Thyroid Function. "Biol Trace Elem Res." 2017;179(1):38-44.
  9. Mahan L.K i wsp., Krause’s Food & the Nutrition Care Process. "Medical Nutrition Therapy for Thyroid and Related Disorders" 2012;13:711-723.
  10. Mahmoodianfard S., Vafa M., Golgiri F., Khoshniat M., Gohari M., Solati Z., Djalali M., Effects of Zinc and Selenium Supplementation on Thyroid Function in Overweight and Obese Hypothyroid Female Patients: A Randomized Double-Blind Controlled Trial, "J Am Coll Nutr." 2015;34(5):391-9.
  11. Nordio M., Basciani S., Myo-inositol plus selenium supplementation restores euthyroid state in Hashimoto’s patients with subclinical hypothyroidism. "European Review for Medical and Pharmacological Sciences" 2017
  12. Omeljaniuk W. J., Dziemianowicz M., Ocena sposobu żywienia pacjentek z chorobą Hashimoto, "Bromat. Chem. Toksykol.", 2011;XLIV(3):428-433
  13. Pastusiak K., Michałowska J., Bogdański P., Postępowanie dietetyczne w chorobach Tarczycy. "Forum Zaburzeń Metabolicznych" 2017;8(4):155-160.
  14. Ratajczak A.E., Moszak M., Grzymisławski M.: Zalecenia żywieniowe w niedoczynności tarczycy i chorobie Hashimoto. "Piel Zdr Publ"  2017;7(4):305-311.
  15. Rogala N., Zdrojowy-Wełna A., Zatońska K., Bednarek-Tupikowska G., Postępowanie w subklinicznej niedoczynności tarczycy u dorosłych. "Family Medicine & Primary Care Review" 2015;17(1):55-59.
  16. Socha K., Dziemianowicz M., Omeljaniuk W. i wsp., Nawyki żywieniowe a stężenie selenu w surowicy u pacjentów z chorobą Hashimoto, "Probl. Hig. Epidemiol.", 2012;93(4):824-827
  17. Soon T.K., Ting P.W., Thyroid Diseases and Diet Control, "J Nutr Disorders Ther." 2018;8:1.
  18. Stolińska H, Wolańska D., Składniki pokarmowe istotne w niedoczynności tarczycy. "Żyw Człow Metab." 2012;39(3):221- 231.
  19. Wentz I., The 7 Most Common Nutrient Deficiencies in Hashimoto’s, 2021: https://thyroidpharmacist.com/articles/most-common-nutrient-deficiencies-hashimotos/ [dostęp: 24.08.2021]
  20. Williams C.M., Burdge G., Long-chain n3 PUFA: plant v. marine sources, "Proc. Nutr. Soc." 2006;65(01):42e50.
  21. Zakrzewska E., Zegan M., Michota-Katulska E., Zalecenia dietetyczne w niedoczynności tarczycy przy współwystępowaniu choroby Hashimoto. "Bromat Chem Toksykol." 2015;(2):117-127.
materiały promocyjne

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje