Reklama

Reklama

Przepuklina pępkowa po porodzie

Przepuklina pępkowa charakteryzuje się wystawaniem pępka na zewnątrz przez otwór w mięśniach brzucha. Dolegliwość może pojawić się podczas ciąży, ale i tuż po niej. Początkowo zwykle nie daje niepokojących objawów, jednak nie wolno jej lekceważyć. Co warto o niej wiedzieć?

Co to jest przepuklina pępkowa poporodowa?

Reklama

Przepuklina pępkowa poporodowa to miękkie, delikatne i na ogół niewielkie wybrzuszenie. Charakterystyczne dla niej jest to, że dolna część brzucha wydaje się rozciągnięta i napięta, zwłaszcza podczas podnoszenia ciężkiej rzeczy, kichania bądź kaszlu. Objawia się, gdy doszło do przemieszczenie zawartości jamy brzusznej przez otwarty pierścień pępkowy.

Przyczyny przepukliny pępkowej

Przyczyną przepukliny pępkowej jest osłabienie tkanki łącznej i mięśni brzucha wokół pępka, które z czasem powoduje rozdarcie lub rozsunięcie tkanek - tworzy się otwór przepuklinowy.

Dolegliwość może pojawić się podczas ciąży, ale i tuż po niej. Dzieje się tak, gdy w ciąży powiększająca się z upływem czasu macica rozciąga mięśnie brzucha w okolicy pępka. Ponadto mięśnie brzucha mają tendencję do utraty elastyczności, zwłaszcza u osób z nadwagą.

Nie bez znaczenia są zmiany hormonalne w ciąży, które wpływają na pojawienie się problemów z oddawaniem stolca, co z kolei skutkuje zaparciami i nadmiernym wzrostem ciśnienia wewnątrzbrzusznego. Na powstanie przepukliny wpływa również sam poród, który jest dla kobiety ogromnym wysiłkiem.

Objawy poporodowej przepukliny pępkowej

Najbardziej widocznym i charakterystycznym objawem przepukliny pępkowej jest wystający pępek, czyli uwypuklenie pojawiające się w pępku lub jego okolicy. Jeśli przepuklina jest mała, zwykle nie daje sygnałów i dolegliwości.

Duże przepukliny oznaczają różne objawy, takie jak:

· ból brzucha zlokalizowany w pępku i uczucie przykrego ciśnienia, które narasta podczas kaszlu czy napinania ściany brzucha,

· czerwonawo-niebieski kolor skóry wokół wypukłości,

· sztywność i rozdzierający ból w przypadku, gdy przepuklina zakłóca przepływ krwi do jelita,

· nudności i wymioty, zaparcia.

Czasami po odprowadzeniu do jamy brzusznej zawartości worka przepuklinowego wyczuwalny jest otwór lub jego ostre brzegi na dnie pępka - to otwór przepuklinowy (wrota przepuklinowe). Jego wielkość zależy od zaawansowania przepukliny (może być zarówno kilkumilimetrowy, jak i dużo większy).

Dlaczego przepukliny nie wolno lekceważyć?

Dopóki zawartość przepukliny jest odprowadzalna do wnętrza brzucha, czyli dopóki można ją przemieścić i wsunąć z powrotem do brzucha, jest właściwie defektem kosmetycznym (niestety potencjalnie groźnym).

Zagrożenie pojawia się w sytuacji, gdy przepuklina staje się nieodprowadzalna, czyli gdy nie można jej zlikwidować poprzez odprowadzenie zawartości do wnętrza brzucha oraz gdy następuje ucisk na zwartość worka przepuklinowego.

Trzeba również pamiętać, że przepuklina pępkowa nigdy się sama nie zagoi się, ponadto może dojść do:

· stopniowego powiększania się,

· braku możliwość odprowadzenia jej do wnętrza brzucha,

· uwięźnięcia we wrotach przepuklinowych,

· zadzierzgnięcia (ucisku naczyń krwionośnych).

Leczenie przepukliny pępkowej u kobiet

Jeśli usunięcie przepukliny jest konieczne, operację wykonać najlepiej około 3-6 miesięcy po porodzie. Jedyną skuteczną metodą jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Metody zachowawcze, które polegają na przykład na stosowaniu tak zwanych pasów przepuklinowych, nie są zalecane.

Małych przepuklin, które nie bolą i nie utrudniają funkcjonowania, zwykle nie trzeba operować. Gdy przepuklina jest niewielka, wystarczy okresowa kontrola lekarska i obserwacja. Najważniejsze jest, by pokazać ją lekarzowi. Tylko on może zdecydować, czy zmiana wymaga interwencji medycznej, czy też nie.

Przeczytaj więcej TUTAJ

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje