Reklama

Reklama

Jak dbać o nerki, żeby były zdrowe?

Mają wielkość zaciśniętej pięści i ważą ok. 150 g. Są naszą wewnętrzną stacją oczyszczającą - do kluczowych zadań nerek należy usuwanie toksycznych produktów przemiany materii poprzez filtrowanie krwi oraz wydalanie ich z organizmu w postaci moczu. Nie jest trudno zadbać o swoje nerki. Dowiedz się, co im szkodzi, a co pomaga.

Filtrowanie krwi ze szkodliwych substancji to niejedyna funkcja nerek. Regulują też objętość płynów ustrojowych, poziom kwasowości, stężenie minerałów, a także wpływają na produkcję czerwonych krwinek, wydzielając hormon - erytropoetynę. Warto wiedzieć, że tę ostatnią funkcję nerek, a konkretnie ich kory, odkryła wybitna polska lekarka, naukowiec i polityk - prof. Zofia Kuratowska.

Reklama

Podstawą dobrego funkcjonowania nerek jest odpowiednie nawodnienie organizmu. Trzeba zatem pić odpowiednio dużą ilość wody. Ile konkretnie? To zależy od wieku, pogody, rodzaju aktywności. Jest jednak uniwersalny wskaźnik, który z grubsza pozwoli nam się zorientować, czy pijemy wystarczająco: barwa moczu. Mocz powinien być klarowną cieczą słomkowo-żółtej barwy, nieco tylko ciemniejszą rano po nocnym spoczynku.

Maraton i innego rodzaju intensywny wysiłek może być groźny

Narządy te mogą w krótkim czasie ulec ostremu uszkodzenia nerek (AKI - ang. acute kidney injury). W jego przebiegu nagle, zwykle w ciągu kilku dni, dochodzi do pogorszenia funkcji nerek. Zaburzenie bywa śmiertelne, choć może być też odwracalne i nerki mogą odzyskać normalne funkcje.

Najczęściej chorują osoby już hospitalizowane z jakiegoś powodu, głównie wymagające intensywnej terapii. Wśród wielu czynników ryzyka, można wymienić m.in. istniejące już zaburzenia pracy nerek, kamienie nerkowe, nadciśnienie, choroby serca, cukrzycę, schorzenia wątroby, toksyny, w tym np. alkohol, metale ciężkie i kokainę oraz silne odwodnienie.

M.in. ze względu na tę ostatnią pozycję, według nowych odkryć, uważać powinni  miłośnicy sportu. Otóż naukowcy z Yale University i Johns Hopkins University aż u 82 proc. z niewielkiej grupy maratończyków zaobserwowali objawy krótkotrwałego AKI. Choć nerki biegaczy wróciły do zdrowia po dwóch dniach, to według naukowców należy się zastanowić nad długotrwałymi skutkami wymagającej dużego wysiłku. Niektórzy naukowcy zwracają uwagę, że istnieje korelacja między uszkodzeniem nerek w przeszłości i kłopotami z nimi ponownie po latach.

W kolejnym badaniu zespół ten odkrył, że bezpośrednią przyczyną kłopotów z nerkami u sportowców mogła być utrata sodu i płynów z organizmu. Uszkodzeniom mogła też sprzyjać podwyższona temperatura ciała.

- Nasze rezultaty wskazują, że kontrolowanie w czasie maratonu utraty płynów i soli dzięki spersonalizowanemu podejściu może pomóc w ograniczeniu liczby przypadków lub zmniejszeniu siły AKI - mówi dr Chirag Parikh, dyrektor Oddziału Nefrologii w Johns Hopkins University.

Przewlekła choroba nerek

To najczęstszy problem związany z układem moczowym. Dochodzi w niej albo do spadku liczby filtrujących krew nefronów - podstawowych komórek budulcowych nerek, albo do ich uszkodzenia. Warto przy tym wiedzieć, że liczba nefronów, zależna od uwarunkowań genetycznych, jest różna u różnych ludzi - waha się pomiędzy 1 milionem a 4 milionami.

Szacuje się, że przewlekła choroba nerek dotyka aż połowę populacji osób w wieku powyżej 75 lat. Ale rozwija się ona długo - niekiedy przez całe dekady. Większość chorych ma stosunkowo niewielkie ubytki w funkcjach nerek i nie doświadcza niepokojących objawów, a pojawiają się one dopiero w zaawansowanym stadium. Efekt jest taki, przez długi czas człowiek nie wie, że nie ma już sprawnie działających nerek.

A brak interwencji na tym etapie powoduje, że niektórzy cierpią na schyłkową niewydolność nerek, kiedy pacjenta przy życiu może utrzymać tylko regularna dializa lub przeszczepienie organu.

Objawy przewlekłej niewydolności nerek:

  • ogólne złe samopoczucie, spadek zainteresowania codziennymi aktywnościami, kłopoty z koncentracją, zmęczenie;
  • mdłości;
  • utrata apetytu lub wrażenie, że jedzenie ma dziwny smak;
  • zmniejszenie objętości moczu lub potrzeba oddawania moczu w nocy;
  • przebarwienia i skłonność do zranień skóry, świąd;
  • obrzęki wokół kostek i podudzi;
  • obniżenie aktywności seksualnej;
  • bóle w klatce piersiowej;
  • skurcze, mrowienia i świąd.
Dowiedz się więcej na temat: nerki

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje