Bukszpan w ogrodzie. Czy jest trujący? Jakie ma wymagania?
Bukszpan to krzew, który zdobi niejeden ogród. Jest on niezwykle łatwy w uprawie i nie ma wielu wymagań. Zdarza się jednak, że jest atakowany przez szkodniki. Warto wiec wiedzieć, jak je rozpoznać i co zrobić, by nie zaburzyły rozwoju rośliny. Oto najważniejsze informacje o bukszpanie i jego uprawie.
Uprawa bukszpanu. Co trzeba wiedzieć?
Bukszpan jest chętnie sadzony w ogrodach, sprawdza się w formie niskich żywopłotów, ale równie dobrze wygląda w donicach na tarasach i balkonach. Najczęściej mamy do czynienia z bukszpanem wieczniezielonym oraz bukszpanem drobnolistnym.
Bukszpan nie jest wymagającym krzewem. Ogrodnicy podkreślają jednak, że bukszpany rosnące w donicach potrzebują nieco więcej uwagi niż te rosnące w gruncie. Cechą charakterystyczną bukszpanu są przede wszystkim zielone i błyszczące liście. Poza tym jest długowieczny i potrafi znieść zanieczyszczenia powietrza.
W kwestii gleby bukszpan nie ma specjalnych preferencji i rozwija się w podłożu o różnym odczynie. Nie przeszkadza mu, czy rośnie w glebie obojętnej, zasadowej, czy też lekko kwaśnej. Każdą z nich toleruje, ale najlepiej się rozwija, gdy podłoże jest próchnicze, żyzne i przepuszczalne.
Podobnie jest w kwestii stanowiska. Bukszpan rośnie zarówno w zacienionych, jak i nasłonecznionych miejscach. Poza tym nie ma problemu ze spadkiem temperatury czy też krótkotrwałą suszą. Chociaż przy większych mrozach młode krzewy zaleca się osłaniać na zimę, zwłaszcza w tych regionach kraju, które są najchłodniejsze.
Pielęgnacja bukszpanu
Bukszpan należy podlewać regularnie, ale z większą częstotliwości, gdy panują wysokie temperatury. Trzeba jednak uważać, by nie robić tego zbyt obficie. Nadmiar wody, podobnie jak długotrwała susza wpływa na rozwój bukszpanu. O podlewaniu nie można zapominać zimą i wczesną wiosną. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest również przycinanie bukszpanu. Dzięki temu tworzą się nowe pędy, a krzew zachowuje swoją gęstość. Zaleca się, by robić to wczesną wiosną oraz w połowie lata.
W kwestii nawożenia panuje zasada, że należy to robić jedynie do końca sierpnia. Później możliwe jest zasilanie bukszpanu tylko preparatami, które w swoim składzie nie zawierają azotu. Istnieją dwie opcje nawożenia tego krzewu. Można to zrobić jednorazowo wiosną i użyć wolno rozkładającego się nawozu bądź kilkukrotnie stosować nawozy posypowe lub płynne w ciągu sezonu.
Co atakuje bukszpany?
Chociaż bukszpan to popularny krzew, który nie wymaga szczególnej pielęgnacji, to zdarza się jego rozwój, zaburzają choroby, zwłaszcza te wywoływane przez grzyby. Częstym zjawiskiem jest zamieranie pędów bukszpanu. Wówczas wiosną na najmłodszych pędach pojawia się żółtobrązowa barwa. Poza tym można zaobserwować brązowe plamy, które się powiększają. Porażone pędy trzeba jak najszybciej wyciąć. Białe lub jasnobrązowe plamy na liściach to z kolei objaw plamistości liści. Bukszpany atakuje także fytoftoroza, która prowadzi do zamierania liści i młodych pędów, a także gnicia systemu korzeniowego.
W kwestii szkodników atakujących bukszpan prym wiedzie przede wszystkim miodówka bukszpanowa, której cechą charakterystyczną jest pozostawianie na roślinie białych nici. Wysysa ona sok z liści, co prowadzi do ich zawijania. Ogrodnicy w celu uniknięcie jej żerowania zalecają regularne cięcie krzewów.
Poza tym krzewy te chętnie atakuje przędziorek bukszpanowiec, który pozostawia po sobie żółte plamy na liściach. Na bukszpanie żeruje również ćma bukszpanowa, a raczej jej larwa, która dokładnie obgryza liście i ogołaca pędy.
Na wszelkie szkodniki zalecane jest stosowanie różnego rodzaju oprysków. Obecnie na rynku można znaleźć preparaty, które są odpowiednio dobierane pod względem zaobserwowanych objawów.
Czy bukszpan jest trujący?
Bukszpan, mimo że w ogrodzie prezentuje się niezwykle, to może być równie niebezpieczny. Jego wszystkie części, nawet korzenie, zawierają toksyczne alkaloidy. Krzew ten można jednak dotykać, czy też przycinać bez rękawiczek. Największe zagrożenie niesie połknięcie jego owoców bądź liści.
Gałązki bukszpanu są często wykorzystywane podczas tworzenia wielkanocnych dekoracji. Chcąc jednak zapobiec jakiemukolwiek działaniu toksycznych właściwości lepiej nie przetrzymywać ich tuż przy jedzeniu.
***
