Ponieważ w samolocie nie można włączać komputera przed startem i w czasie startu, postanawiam przejrzeć pismo wydane przez bułgarskie linie lotnicze. Wiem, że, podobnie jak w innych pismach rozdawanych w samolotach, znajdę tu opisy najpiękniejszych miejsc w kraju. Nie interesuje mnie to. Zresztą moja wizyta w Bułgarii była wspaniała.
Wiele lat temu w czasach ostrego reżimu komunistycznego, kiedy nikt nie mógł przyjeżdżać do Bułgarii, pewien brazylijski autor napisał książkę, w której wyraził wątpliwości, czy Bułgaria istnieje. Pisarz twierdził, że nie zna nikogo, kto by odwiedził ten kraj. Może była to jedna wielka konspiracja, mająca nakłonić nas do uwierzenia w rzeczywistość, która nie istniała. Ta zabawna książka nie krytykuje Bułgarów, jest przede wszystkim dowodem na to, że wyobraźnią zbiorową można czasem manipulować.
Myślę o owym pisarzu, przeglądając pismo w samolocie. Nagle na jednej ze stron, zamiast informacji o hotelach restauracjach i formalnościach związanych z wejściem na pokład samolotu, znajduję coś naprawdę fascynującego.
A] Spacerując po centrum Sofii, natykamy się nieustannie na samochody zaparkowane na krawężniku. Dokoła rozlega się ogłuszający ryk klaksonów. Psy biegają po ulicach bez smyczy, w asfalcie jest pełno dziur i nie ma żadnych ostrzeżeń dla przechodniów.
B] Jeśli chcesz wsiąść do autobusu, pamiętaj, że drzwi są wąskie. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że zrobisz sobie krzywdę, wsiadając. Rzuć kierowcy na kolana jednego lewa (miejscowa waluta) i krzyknij, gdzie chcesz wysiąść. Bądź jednak przygotowany na to, że kierowca nie zatrzyma się na wszystkich przystankach. Ale nie wpadaj w przygnębienie.
C] Jeśli przyjechałeś samochodem, powinieneś mieć: prawo jazdy, paszport, żelazne nerwy i oczy, które nigdy nie mrugają. Uważaj na tablice z napisami, które wyglądają jak hieroglify (w Bułgarii stosuje się cyrlicę) oraz szalonych kierowców.
D] Przygotuj się na to, że, kiedy zatrzymasz się na światłach, twój samochód otoczy tłum dzieci, które będą chciały wyczyścić przednią szybę pojazdu. Bądź twardy. Nie zgadzaj się!
E] Ruchu drogowego pilnują skorumpowani policjanci. Zachowuj się jak święty i nie denerwuj się, w przeciwnym razie zapłacisz "natychmiastową grzywnę" - czyli łapówkę.
F] Bułgaria to kraj o wysokiej przestępczości, ale nie przejmuj się! Będziesz tu tak samo bezpieczny, czyli tak samo zagrożony, jak w Nowym Jorku, Londynie, Paryżu czy jakimkolwiek innym, dużym mieście.
G] Oświetlenie w nocy pozostawia wiele do życzenia.
H] Sprzedawcy nigdy nie mają drobnych, żeby wydać resztę. Poproś w hotelu o banknoty niskiej wartości, w przeciwnym razie będziesz zmuszony czekać dwadzieścia minut, aż sprzedawca rozmieni pieniądze w najbliższym banku albo u sąsiada.
I] Dodatkowa informacja o autobusach: w niektórych autobusach przy drzwiach zainstalowano straszną maszynę. Trzeba się szybko domyślić, w jaki sposób wydobyć z niej bilet. Należy pamiętać, że transport publiczny jest płatny na całym świecie. Oczywiście, istnieje szansa, że zobaczysz kontrolera, który wsiada do autobusu i prosi pasażerów o bilety. Większość z nich prawdopodobnie nie będzie mieć biletów. Dojdzie do kłótni i pasażerowie będą musieli zapłacić karę. Jeśli pokonałeś wszystkie przeszkody i nabyłeś bilet, możesz przyglądać się tej scenie bez lęku.
Spójrzmy prawdzie w oczy: prawie każde duże miasto na świecie boryka się z podobnymi problemami (na przykład z biletami miałem podobny problem w Amsterdamie). Jednak po raz pierwszy spotkałem się z tym, że przedsiębiorstwo lotnicze wspomina o tego typu problemach. Gratuluję odwagi! Sprawiło to, że jeszcze bardziej pokochałem ten kraj i mieszkańców.
Paulo Coelho jest jednym z najbardziej znanych pisarzy współczesnych. Dla czytelników z ponad 150 krajów, niezależnie od ich wyznania i kultury, stał się prawdziwym autorytetem. Jego książki przetłumaczone na 68 języków nie tylko trafiły na czołówki list bestsellerów, ale stały się też przedmiotem socjologicznych i kulturoznawczych dyskusji.
Więcej felietonów Paulo Coelho znajdziesz na: www.wojownikswiatla.com
