Króluje na światowych stołach, Polacy jej nie znają. Delikatna ryba idealna na diecie

Łupacz to ryba morska, żyjąca głównie w północnych wodach Oceanu Atlantyckiego. Sporadycznie można ją spotkać również w zachodnich rejonach Morza Bałtyckiego. Należy do rodziny dorszowatych i nie zalicza się do gigantów — zwykle osiąga wagę około 2-3 kilogramów, a długość ciała nie przekracza 50-60 centymetrów.

Łupacz jest nazywany także plamiakiem lub wątłuszem srebrzystym. Oba określenia nawiązują do jego wyglądu. Grzbiet ryby jest koloru ciemnoszarego, boki z kolei są jaśniejsze — zauważyć można na nich również odcienie fioletu. Brzuch cechuje się barwą srebrzysto-białą. Na każdym z boków, pod pierwszą płetwą grzbietową zlokalizowane są ciemne plamy. Teraz nazewnictwo tego okazu jest jasne.

Zobacz też: Rukiew wodna najzdrowszym warzywem na świecie? To skarbnica witamin i minerałów

Jak smakuje łupacz? Cechuje się zwartym, a zarazem bardzo delikatnym mięsem. Jest idealną opcją dla osób, które nie przepadają za mocnym rybnym posmakiem i zapachem, które w przypadku plamiaka po obróbce są niemalże niewyczuwalne. Polscy smakosze, którzy nie są zaznajomieni z tym okazem, powinni brać przykład z mieszkańców krajów anglosaskich. Zwłaszcza w Wielkiej Brytanii łupacz cieszy się ogromną popularnością jako chętnie wybierana baza do słynnego fish and chips (ryby z frytkami). Z kolei norwescy szefowie kuchni wykorzystują go do zrobienia rybnych pulpetów znanych jako fiskeboller.

Kolejnym atutem wątłusza srebrzystego jest jego skład. W 100 gramach ryby znajduje się aż 19 gramów białka niezbędnego dla budowy i regeneracji mięśni, tkanek oraz produkcji enzymów i hormonów.

Dodatkowo łupacz jest niskokaloryczny i lekkostrawny. Świetnie uzupełni jadłospis osób podczas procesu odchudzania. Nie tylko smażony w panierce smakuje wybornie. Świetnie wypada ryba pieczona lub gotowana na parze, a tego rodzaju przepisy są na wagę złota podczas redukcji wagi.

Z jednej strony sporo mówi się o istotnej roli ryb w diecie, z drugiej wiele popularnych gatunków ma skłonność do kumulowania metali ciężkich. Wobec tego, czy jedzenie wątłusza jest bezpieczne? Okazuje się, że łupacz ma bardzo niską skłonność do kumulowania rtęci. Bez obaw można uwzględniać go na talerzu dwa razy w tygodniu.

Większość tłuszczów zawartych w białym mięsie to korzystne dla zdrowia kwasy tłuszczowe omega-3, które są znane z pozytywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy i zmniejszania ryzyka rozwoju groźnych chorób, w tym miażdżycy. Mają właściwości przeciwzapalne i pomagają w obniżaniu poziomu trójglicerydów we krwi oraz regulacji ciśnienia tętniczego.

Ryba to również skarbnica cennych witamin, zwłaszcza z grupy B. Są one kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, dobrego samopoczucia, zwalczania uczucia notorycznego znużenia oraz produkcji czerwonych krwinek. Na szczególnie wyróżnienie zasługuje obecność witaminy B12. Jej optymalny poziom nie pozostaje bez wpływu na kontrolowanie apetytu. Bierze też udział w tworzeniu neuroprzekaźników — od nich z kolei zależy zdolność zapamiętywania, uczenia się i szybkość kojarzenia faktów.

W tym przypadku skupimy się na łupaczu jako źródle selenu. Działa jak antyoksydant, wspomagając układ immunologiczny i chroniąc przed infekcjami. Nie warto przypominać sobie o nim dopiero w momencie, gdy dopadnie nas choroba. Składnik ten jest także niezbędny dla prawidłowego działania tarczycy.

Nie odkryjemy Ameryki, twierdząc, że dieta ma ogromny wpływ na urodę. W tym przypadku uwzględnienie w menu łupacza pomoże zregenerować łamliwe włosy oraz paznokcie. Różnicę zauważysz również na skórze, która stanie się widocznie zdrowsza i bardziej jędrna. Ten składnik w jadłospisie pomoże rozwiązać problem przesuszania się cery.

Jeśli masz przed sobą pierwsze doświadczenie z tą delikatną rybą, warto zastosować pewien trik. Przed obróbką skrop łupacza sokiem z cytryny i odstaw do lodówki na dwie godziny. Mięso zachowa jędrność i zyska odświeżający, jeszcze ciekawszy smak.

Polecamy: Są skarbnicą potasu i przeciwutleniaczy. Jedz daktyle, a skorzystają jelita, serce i kości