Reklama

Reklama

Huśtawka nastrojów

Jednego dnia przenosić możesz góry, innego zaś nie chce ci się wstać z łóżka? Wahania nastroju zdarzają się każdemu.

Ale osoby cierpiące na ChAD - chorobę afektywną dwubiegunową, zwaną psychozą maniakalno -depresyjną, a dawniej cyklofrenią, doświadczają tych uczuć w ekstremalnym wymiarze, wpadając w następujące po sobie cyklicznie stany określane w psychiatrii jako mania i depresja.

Reklama

ChAD jest zresztą jedną z najwcześniej opisanych chorób dotyczących sfery psychiki - wzmianki o niej spotkać można już w starożytnych źródłach greckich! A mimo to często bywa przez lekarzy zbyt późno rozpoznawana.

O życiu na dwóch biegunach

Do gabinetu trafiła 33-letnia pani Weronika: - Od kilku tygodni nie mogę sobie z sobą poradzić. Wszystko, co robię, wydaje mi się bez sensu. Jestem przygnębiona, wciąż chce mi się spać. Do tego doszły przewlekłe bóle głowy - pacjentka mówiła monotonnie i sprawiała wrażenie zobojętniałej. Mąż chorej podawał, że zaczęła też zaniedbywać własny wygląd i codzienne obowiązki. Spytana o przyczynę, nie potrafiła jej podać: - Nie wiem, co się dzieje. A jeszcze niedawno miałam tyle projektów i planów na przyszłość. Działałam w kilku organizacjach społecznych. W zasadzie jestem osobą pogodną z natury, lubię poszaleć w towarzystwie czy rzucić się w wir zakupów.

Mąż pacjentki przyznał, że jeszcze dwa miesiące wcześniej rozpierała ją energia, nie potrafiła usiedzieć w miejscu. Kilkakrotnie zdarzyło jej się wydać wszystkie pieniądze, a później nie potrafiła powiedzieć, na co. Okazało się też, że nie był to pierwszy epizod depresji w życiu pani Weroniki. Poprzedni miała rok wcześniej i trwał on mniej więcej 4 miesiące. - Wygląda na to, że ma pani chorobę afektywną dwubiegunową.

W przebiegu ChAD jako pierwszy występuje epizod depresyjny, który, nie leczony, trwać może do pół roku. Chory jest wtedy przygnębiony i smutny, traci "napęd" życiowy i chęć do wykonywania czynności, nawet takich, jakie zawsze lubił.

Unika kontaktów z ludźmi, jest płaczliwy i rozdrażniony lub przeciwnie - wpada w odrętwienie. Skarży się na różne dolegliwości somatyczne: bóle głowy i brzucha, przewlekłą bezsenność lub nadmierną senność, ciągłe zmęczenie. Charakterystyczna jest niska samoocena. Częste są też myśli samobójcze i życzenie śmierci - nie należy lekceważyć możliwości samobójczej próby!

Odwrotny stan pojawia się fazie manii, niekontrolowanego podniecenia i utraty krytycyzmu, która, nie leczona, trwa od kilku tygodni do paru miesięcy.

W tym czasie chorego rozsadza energia. Choć śpi po 2 - 3 godziny dziennie, nie widać po nim zmęczenia - jest radosny, wręcz euforyczny, rubaszny, gadatliwy, lecz niekiedy też nachalny, agresywny i męczący dla otoczenia.

Żywi przekonanie, któremu głośno daje wyraz, o swoich ukrytych dotąd zdolnościach i talentach. W skrajnych przypadkach pojawia się mania wielkości, gdy chory ma nierzeczywiste wyobrażenie o posiadanej władzy czy majątku. Szasta wtedy pieniędzmi, nawiązuje przypadkowe kontakty seksualne, inicjuje wielkie przedsięwzięcia, które szybko jednak porzuca, nadużywa narkotyków i alkoholu. A gdy ambicje nie zostaną zaspokojone, pojawia się mania prześladowcza.

Dlaczego diagnostyka ChAD, mimo tak charakterystycznych objawów, jest trudna?

Wiele osób w ogóle nie zgłasza się do lekarza, uważając, podobnie jak ich otoczenie, że są one wywołane codziennymi życiowymi kłopotami.

Dowiedz się więcej na temat: chory

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje