Kluczowa jest wysokość. Inaczej spór z sąsiadem może trwać lata

Zgodnie z polskim prawem sąsiad może nie zgodzić się na budowę ogrodzenia, jeśli ma ono stanąć dokładnie na granicy działek. Według 222 art. Kodeksu cywilnego obie strony powinny dojść do porozumienia co wyglądu, materiałów, kosztów budowy i utrzymania ogrodzenia. Jeżeli jednak nie dojdzie do porozumienia, sprawa może zostać rozstrzygnięta przez sąd, który ustali sposób wykonania ogrodzenia lub zasądzi odszkodowanie dla jednej ze stron.

Jeżeli sąsiad nie wyrazi zgody na wspólne ogrodzenie, możesz postawić je na własnej działce. W tym przypadku musisz jednak zachować minimalną odległość od granicy. Prawo w żaden sposób jej nie określa, ale powinna ona mieć tyle, ile wynosi szerokość pasu służebności przejścia - ok. 2 metry.

Jeśli chcesz postawić płot na granicy działki, musisz uzyskać zgodę sąsiada. Musi być wyrażona na piśmie, najlepiej, jeśli będzie miała formę umowy. W ten sposób zabezpieczysz się przed roszczeniami w przyszłości. Bez zgody, płot musi zostać wzniesiony w granicach własnej działki.

Pamiętaj, że jeśli ogrodzenie jest odsunięte od granicy, to postawisz je bez zgody sąsiada. Jest jednak pewien wyjątek od tej zasady. Kiedy wysokość ogrodzenia przekracza 2,2 m, musisz zapytać go o zgodę. Ponadto musisz również zgłosić budowę w odpowiednim urzędzie. Jeśli w ciągu 21 dni nie wpłynie sprzeciw, możesz przystąpić do budowy. Jest to tzw. milcząca zgoda.

Pamiętaj, że nawet jeśli sąsiad wyrazi zgodę na budowę ogrodzenia, ale nie na pokrycie kosztów, to nie możesz domagać się od niego zwrotu poniesionych wydatków. W sytuacji, w której postawisz płot bez jego zgody i wiedzy, konieczna może okazać się rozbiórka.

Na granicy działek, oprócz ogrodzenia, można postawić różne konstrukcje, które są zgodne z lokalnymi przepisami prawa budowlanego i planem zagospodarowania przestrzennego. Oto kilka przykładów:

• żywopłot: naturalne ogrodzenie z roślin, które może służyć jako bariera prywatności i estetyczny element krajobrazu. Jeśli żywopłot przekracza 2,20 m, może być wymagane zgłoszenie lub uzyskanie pozwolenia;
• mur oporowy: konstrukcja inżynieryjna, która wspiera i stabilizuje skarpę lub zbocze, zapobiegając osuwaniu się ziemi. Może wymagać pozwolenia na budowę z urzędu oraz zgody sąsiada;
• siatka: lekka i przepuszczająca powietrze forma ogrodzenia, często stosowana do zabezpieczania terenów sportowych lub jako tymczasowe rozwiązanie. Nie wymaga zgody sąsiada, chyba że naruszałaby jego dobro;
• gabiony: kosze wypełnione kamieniem, które mogą służyć jako element dekoracyjny lub konstrukcja wspierająca. Mogą wymagać pozwolenia na budowę, jeśli pełnią funkcję konstrukcji wspierające;
• palisada: drewniane lub metalowe słupki wbijane w ziemię, tworzące barierę o charakterze dekoracyjnym lub ochronnym. Zazwyczaj nie wymaga zgody sąsiada ani pozwolenia na budowę;
• elementy małej architektury: takie jak ławki, pergole, altany mogą być umieszczone w pobliżu granicy działki, pod warunkiem zachowania odpowiednich odstępów od granicy.

Warto pamiętać, że każda z tych konstrukcji może wymagać odpowiednich pozwoleń lub zgłoszeń, w zależności od lokalnych przepisów oraz ich rozmiarów i charakteru. Zawsze zaleca się konsultację z odpowiednimi organami lub specjalistami, aby upewnić się, że planowana konstrukcja jest zgodna z prawem i nie narusza praw sąsiadów.

Dla ogrodzeń o wysokości do 2,2 metra, mierzonej od poziomu terenu, nie jest wymagane pozwolenie na budowę ani zgłoszenie w urzędzie. Możesz postawić je bez żadnych urzędowych formalności. W przypadku ogrodzeń wyższych niż 2,2 metra konieczne jest zgłoszenie budowy w starostwie powiatowym lub urzędzie miasta na prawach powiatu. Należy dołączyć do niego oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością, a także szkic ogrodzenia.

Ponadto to w zgłoszeniu musisz umieścić także rodzaj ogrodzenia, sposób wykonywania robót, a także planowany termin ich rozpoczęcia. Jeśli w ciągu 21 dni od zgłoszenia urząd nie wniesie sprzeciwu, możesz rozpocząć budowę na podstawie tzw. milczącej zgody.

Urzędy najczęściej wnoszą sprzeciw, jeśli planowana budowa ogrodzenia narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub zagraża bezpieczeństwu mienia, lub ludzi. Natomiast jeśli stawiasz tymczasowe prowizorycznie ogrodzenie, które ma zabezpieczać plac budowy, to nie musisz go zgłaszać, bez względu na to, jaką będzie miało wysokość.

Co się stanie, jeśli postawimy ogrodzenie bez zgody urzędu, gdy jest ona wymagana? W takim przypadku będziemy zmuszeni do legalizacji samowolnie wzniesionego płotu. Niestety wiąże się to z wysokimi kosztami, które wynoszą 2500 zł.

Artykuł 222. Kodeksu cywilnego mówi, że jeśli ogrodzenie znajduje się na granicy dwóch nieruchomości, uważa się je za wspólne, chyba że umowa między właścicielami stanowi inaczej. Każdy z właścicieli powinien utrzymywać ogrodzenie, chyba że jeden z nich zrezygnuje z korzystania z niego.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określa wymogi dotyczące ogrodzeń. Wynika z niego, że ogrodzenie nie może stwarzać zagrożenia dla użytkowników, a ostre elementy, takie jak np. groty są zabronione poniżej wysokości 1,8 m. W rozporządzeniu znajdziemy również następujące zapisy:

• ogrodzenia nie mogą stwarzać zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi przez możliwość porażenia prądem, zapalenia się lub zawalenia;
• powinny być trwałe, stabilne i odpowiednio mocne, aby wytrzymać obciążenia, na które są narażone;
• nie mogą utrudniać dostępu do urządzeń infrastruktury technicznej ani utrudniać ich obsługi.

Ponadto płoty stawiane wokół posesji muszą być wykonane z materiałów zapewniających trwałość i odporność na warunki atmosferyczne. Natomiast ich wysokość nie może ograniczać widoczności na drogach publicznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Przepisy prawa budowlanego stanowią, że ogrodzenie wzniesione na granicy działek powinno być finansowane i utrzymywane przez obie strony. Jednakże sąsiad może zgodzić się na budowę, ale nie na pokrycie kosztów. W takim przypadku, koszty ponosi osoba, która rozpoczęła budowę.

Strona płotu skierowana w stronę działki właściciela jest jego własnością. Jeżeli ogrodzenie jest wspólne, obydwie strony mają prawo do korzystania z całej konstrukcji, chyba że umowa, która została zawarta pomiędzy sąsiadami stanowi inaczej.

Maksymalna wysokość płotu z płyt betonowych, na którą nie jest wymagane pozwolenie na budowę ani zgłoszenie w urzędzie, wynosi 2,2 metra. Jest to zgodne z przepisami obowiązującego w Polsce prawa budowlanego. Standardowe płyty betonowe mają zazwyczaj wysokość 0,5 metra, więc możesz je układać na sobie, tworząc ogrodzenie o odpowiedniej wysokości.

Warto jednak sprawdzić Miejscowe Plany Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP) dla swojej lokalizacji. Mogą one zawierać dodatkowe wymogi dotyczące wysokości i wyglądu ogrodzeń oraz materiałów, z których można je wykonywać.

Przeczytaj również:

Okna sąsiada wychodzą na moje podwórko. Co na to przepisy?

Jak pozbyć się nornic z ogródka? Sprawdzone sposoby działkowców na gryzonie

Czy kurier może zostawić paczkę pod drzwiami? Oto co mówią przepisy