"Syndrom czarnego psa". To zjawisko zdumiewa do dziś
Pies ma cztery łapy, ogon, mokry nos i przyjemne w dotyku futro, ale okazuje się, że kolor tego futra ma znaczenie przy wyborze psa. Nie jego charakter, a właśnie kolor futra. Jak wynika z badań, najmniejszą chęcią adopcji, czy kupna cieszą się... czarne psy. Skąd to wynika?
Spis treści:
- Badania nie kłamią. Czarne psy mają mniejszą szansę na adopcję
- Niekorzystne skojarzenia i mity
- Zaskakujący powód, za który należy się wstydzić
Badania nie kłamią. Czarne psy mają mniejszą szansę na adopcję
Według badań ASPCA, czyli Amerykańskiego Towarzystwa Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt, aż 65 proc. czarnych psów spotkało się z "klątwą czarnego psa".
To zjawisko rzadszego adoptowania, czy kupowania psów czarnych, niż tych, które mają sierść innych kolorów. Skąd to wynika? W przeciwieństwie do kotów przecież nie istnieje przesąd o czarnym psie przynoszącym pecha.
Niestety, w schroniskach widać najlepiej ten problem, choć zmniejsza się on nieznacznie z biegiem lat. Czarny pies, tak jak każdy inny, może mieć cudowny charakter i wiele do zaoferowania swojemu przyszłemu właścicielowi.
Próbowano znaleźć przyczyny tego zjawiska i choć nie zostało to potwierdzone drogą naukową, to pracownicy schronisk na całym świecie, domyślają się, czym może być spowodowana niechęć do psów o czarnym umaszczeniu.
Zobacz też: Twój pies woli zasypiać w twoim łóżku? Jego wybór jest nieprzypadkowy. Sprawdź, dlaczego to robi
Niekorzystne skojarzenia i mity
Wygląda na to, że powodem omijania w schroniskach boksów z czarnymi psami mogą być po pierwsze złe skojarzenia społeczne z czarnym kolorem. Kojarzy się on ze smutkiem bądź żałobą.
Możliwe, że jest to tak głęboko zakorzenione skojarzenie w umysłach dorosłych osób, że trudno przezwyciężyć tę barierę.
Czarny kolor kojarzy się też niekiedy z czymś groźnym lub z czymś tajemniczym. Mit o tym, że czarne psy lub psy z czarnym podniebieniem są agresywniejsze od innych wciąż pokutuje, a jest całkowicie bezpodstawny.
Trudno jednak nie zauważyć jak głęboko i ten mit jest zakorzeniony. W mitologii greckiej Cerber to gigantyczny, czarnowłosy, wielogłowy pies, który współpracował z Hadesem, strzegąc bram do podziemi. Okładkę książki Arthura Conana Doyle'a "Pies Baskerville'ów" także kojarzy się z czarnym psem, szczerzącym zęby na ilustracji.
W Wielkiej Brytanii, Niemczech, czy Francji nie brakuje także folklorystycznych, miejscowych opowieści o czarnych psach nawiedzających ruiny zamków, czy straszących kierowców przy wiejskich drogach, szczególnie nocą, we mgle.
Przeczytaj też: O czym śnią psy? Naukowcy znaleźli odpowiedź
Zaskakujący powód, za który należy się wstydzić
O ile powyższe powody można zrozumieć i tłumaczyć je ludzkimi skojarzeniami oraz zawiłą psychiką, tak jeden z powodów jest trudny do racjonalnego argumentowania.
Niekiedy czarne psy i koty nie są wybierane przez ludzi, bo uważane są za mniej ładne, niż pozostałe psy. Decyduje tu wyłącznie czynnik wizualny.
Czynnikiem decydującym o tym, czy wybrać danego psa, czy może zdecydować się na innego, definitywnie nie powinno być to, czy pies dobrze wyjdzie na zdjęciu, a może czy będziemy mogli się nim pochwalić wśród znajomych.
Wybierając psa przede wszystkim powinno brać się pod uwagę jego charakter, temperament i indywidualne potrzeby.
